Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Βαθαίνει η κρίση στην Τυνησία και την Αίγυπτο

Το διαβάζουν τώρα:

Βαθαίνει η κρίση στην Τυνησία και την Αίγυπτο

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τυνησία και Αίγυπτος αποτελούν χώρες σταθμούς στην εξέλιξη της αραβικής άνοιξης που φαίνεται να ακολουθούν την ίδια πορεία.

Στην Τυνησία ο Μονσέφ Μαρτζούκι, βρίσκεται στην προεδρία της χώρας από το Δεκέμβριο του 2011. Ο ίδιος τάσσεται υπέρ ενός κοσμικού Κογκρέσου και έχει αναπτύξει ακτιβιστική δράση κατά το παρελθόν, στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από την άλλη πλευρά στο Κάϊρο ο Μοχάμεντ Μόρσι, ο εκλεκτός της Μουσουλμανικής, Αδελφότητας βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας από τον Ιούνιο του 2012.

Μετά τις λαϊκές εξεγέρσεις που είχαν ως αποτέλεσμα την εκδίωξη των καθεστώτων του Μπέν Άλι στην Τυνησία και του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, οι δύο λαοί έχουν έκλεξει για πρώτη φορά με δημοκρατικές διαδικασίες τους ηγέτες τους.

Στις εκλογές οι Τυνήσιοι έδωσαν ποσοστό 42% στο μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα Ennahda, το οποίο Σχηματίσε κυβέρνηση συνασπισμού με τον Χαμάντι Τζεμπαλί στη θέση του πρωθυπουργού.

Πολύ γρήγορα όμως η ελπίδα έγινε απογοήτευση.
Με τη χώρα να έχει περάσει σε ένα νέο κύκλο ταραχών που δεν λέει να τελειώσει.

Οι σαλαφιστές εναντιώνονται σε οποιονδήποτε δεν είναι υπέρ της Σαρία και του Ισλαμικού νόμου που εκείνοι θέλουν να επιβάλλουν.

Το κυβερνών κόμμα δεν κατάφερε να βγάλει τη χώρα από την οικονομική ύφεση και έστειλε την αστυνομία για να καταπνίξει τις διαδηλώσεις. Στη Σιλιανα τον περασμένο Δεκέμβριο έχασαν τη ζωή του 220 άτομα.

Η δολοφονία του Τσοκρί Μπελαΐντ, ηγέτη της κοσμικής αντιπολίτευσης, είναι το αποκορύφωμα των χτυπημάτων κατά της «επανάστασης των γιασεμιών», που μπορεί να βυθίσει τη χώρα σε ένα νέο γύρο ταραχών.

Ακριβώς όπως στην Αίγυπτο, ο Μοχάμεντ Μόρσι παρά το ποσοστό του 51,2% που συγκέντρωσε στις εκλογές του Ιουνίου δεν κατάφερε να ενώσει τη χώρα του Νείλου που παραμένει βαθιά διαχασμένη.

Οι αντιδράσεις σε βάρος του Αιγύπτιου προέδρου κορυφώθηκαν, μετά το υπερ-διάταγμα που συσσώρευε τις εξουσίες στο πρόσωπο του.

Οι διαδηλωτές επέστρεψαν στην πλατεία Ταχρίρ και η βία συνεχίζεται. Όπώς ισχυρίζονται σκληροπυρηνικά μέλη της Αδελφότητας έχουν

παρεισφρήσει στις δυνάμεις ασφαλείας και το στρατό. Στην Αίγυπτο του Μόρσι οι διαφωνούντες διώκονται. Υπάρχουν καταγγελίες ακόμα και για βασανισμούς.

Μιλήσαμε για την κατάσταση στην Τυνησία μετά τη δολοφονία του ηγέτη της αντιπολίτευσης Σουκρί Μπελαΐντ, με το Χάσνι Αμπίντι, διευθυντή του Κέντρου Σπουδών και Έρευνας αραβικών και μεσογειακών θεμάτων.

Πείτε μας πρώτα, ποιές είναι οι επιπτώσεις αυτής της δολοφονίας στο πολιτικό σκηνικό στην Τυνησία;

Είναι η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Τυνησίας που δολοφονείται ένας άνθρωπος για τις πολιτικές του θέσεις, κυρίως μετά την πτώση του προηγούμενου καθεστώτος. Επιπλέον, αυτή η δολοφονία θα βαθύνει ακόμα περισσότερο την πολιτική κρίση και θα αυξήσει την απογοήτευση και την πόλωση, ειδικά αφού ο πληθυσμός βρίσκεται μπροστά σε μεγάλα πολιτικά γεγονότα, όπως είναι οι εκλογές σε τρεις μήνες, ένα νέο Σύνταγμα, η φάση της συμφιλίωσης.

Οι υποστηρικτές που ανήκαν στο περιβάλλον του Μπελαΐντ κατηγόρησαν το κυβερνών κόμμα ότι βρίσκεται πίσω από τη δολοφονία. Σε ποιό βαθμό το κόμμα αυτό αναλαμβάνει την ευθύνη;

Μπορούμε να πούμε ότι η μεγάλη αδυναμία της τυνησιακής κυβέρνησης είναι οι προβληματικές και μπερδεμένες σχέσεις που υπάρχουν εντός του Ενάχντα, ανάμεσα στα πρόσωπα της πρώτης γραμμής που βρίσκονται στους κόλπους της κυβέρνησης και τους πιο ριζοσπαστικούς. Οι τελευταίοι έχουν εξάλλου δηλώσει την πρόθεση τους να δολοφονήσουν πολιτικά πρόσωπα. Αυτή η αμφιταλατευόμενη σχέση διευκόλυνε τις συνθήκες για τη δολοφονία.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Αίγυπτο και την Τυνησία είναι μία αποτυχία των ισλαμικών κομμάτων που βρίσκονται στην εξουσία;

Η κατάσταση στην Τυνησία μοιάζει πολύ με την κατάσταση στην Αίγυπτο. Παρατηρούμε αυτή την αποτυχία των πολιτικών κομμάτων μετά τις εκλογές. Την ίδια στιγμή πολιτικά κόμματα δεν αντέδρασαν με πειστικό τρόπο για να πείσουν και να κερδίσουν στις επόμενες εκλογές.

Πρέπει να φοβόμαστε ένα σενάριο παρόμοιο με εκείνο της Αλγερίας στην Τυνησία και την Αίγυπτο?

Τα γεγονότα, οι συνθήκες και οι ιδιαιτερότητες είναι διαφορετικές. Αλλά μετά από τα γεγονότα του Οκτωβρίου του 1988 και την εμφάνιση του Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας καθώς και την ανάπτυξη και άλλων εξτρεμιστικών ομάδων οι δολοφονίες πολιτικών προσώπων που έλεγαν «όχι» στο σκοταδισμό πολλαπλασιάστηκαν.

Εδώ ακριβώς υπάρχει και η ομοιότητα με την Τυνησία και την Αίγυπτο. Αλλά το θετικό είναι ότι και οι δύο χώρες μπορούν να μάθουν από αυτό που συνέβη στην Αλγερία, κατά το χρόνο που η αλγερινή κυβέρνηση έκλεινε τα μάτια της σε αυθαιρεσίες εναντίον πολιτών, πολιτικών κομμάτων και διανοούμενων.