Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Πρώτη μέρα στο Ρίο

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Πρώτη μέρα στο Ρίο

Ανταπόκριση: Γιάννης Γιαγκίνης

Μετά από μια νυχτερινή πτήση 12 ωρών για το Ρίο Ντε Τζανέιρο και ακόμα περισσότερης ταλαιπωρίας, αν υπολογίσεις την αναχώρηση από την Αθήνα και την πολύωρη αναμονή στο Παρίσι, το τελευταίο που περιμένεις να συναντήσεις στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της διάσημης πόλης είναι να μην σου μιλάνε αγγλικά. Φτάσαμε έξι το πρωί με την επόμενη πτήση για το Αρακαζού να είναι μιάμιση ώρα μετά, χρόνος φαινομενικά υπεραρκετός αλλά όπως αποδείχθηκε στην πράξη πολύ λίγος – αν περιμέναμε στην μεγάλη ουρά που είχε σχηματιστεί για την θεώρηση των διαβατηρίων των επιβατών της Air France.

Όταν αρχίζει να σε λούζει κρύος ιδρώτας ότι θα χάσεις την ανταπόκριση, σαν σωστός Έλληνας πας στους αρμοδίους, τους δείχνεις τα χαρτιά ότι είσαι δημοσιογράφος και βιάζεσαι (υπάρχει και μια σειρά άμεσης προτεραιότητας για όσους έχουν σχέση με το Μουντιάλ αλλά δεν λειτουργούσε τόσο πρωινές ώρες), ελπίζοντας ότι θα περάσεις μπροστά από τον υπόλοιπο κόσμο. Αμ δε! Όχι ότι δεν σε άφηναν. Αλλά δεν καταλάβαιναν τι τους έλεγες… Κοιτούσαν ο ένας τον άλλον, σου δείχναν την ουρά (θαρρείς και δεν έχεις και εσύ μάτια και επειδή ακριβώς την έχεις δει απευθύνεσαι σε αυτούς), παρατηρούσαν τα έγγραφα που τους έδειχνες σαν να είναι το διαβατήριο του ET του εξωγήινου που μόλις αφίχθη στο Ρίο. Και όλα αυτά σε ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή αεροδρόμια του κόσμου!

Με τα πολλά τα καταφέραμε, προσπεράσαμε τον πολύ κόσμο και εκεί δοκιμάσαμε την επόμενη έκπληξη. Δίνουμε διαβατήριο στον υπεύθυνο και ακούμε ένα ελληνικότατο: «Τι κάνεις;». Δεν ακούς αγγλικά και ακούς ελληνικά; Λες ότι άρχισες να παρακούς και μόνο στην ιδέα ότι κάποιες ώρες μετά θα πίνεις καϊπιρίνια στην παραλία του Αρακαζού! Κι όμως! Ο άνθρωπος που κοιτούσε προσεκτικά μια εμάς και μια την φωτογραφία στο διαβατήριό μας, πριν βάλει την μεγάλη σφραγίδα για την είσοδο στην Βραζιλία, κάποτε είχε εργαστεί στην Ελλάδα. «Σε μια γερμανική εταιρεία που έφερνε τουρίστες στην Κω!

Πέρασα καταπληκτικά. Έχετε πανέμορφη χώρα και πολύ όμορφα νησιά. Ελπίζω μα ξανάρθω. Χάρηκα πολύ που είδα Έλληνα, να ξέρεις ότι εμείς οι Βραζιλιάνοι σας έχουμε στην καρδιά μας! Καλά να περάσεις» μας είπε ο τύπος σε πολύ καλά αγγλικά. Και έτσι, εκεί που δεν βρίσκαμε ψυχή να συνεννοηθούμε, πετύχαμε άνθρωπο που όχι μόνο μιλούσε την διεθνή διάλεκτο αλλά και την πολύ πιο σπάνια και δύσκολη δική μας γλώσσα.

Μακάρι να τον είχαμε και στην συνέχεια, γιατί ουδείς μας εξήγησε ότι οι αποσκευές θα κατέβαιναν έτσι κι αλλιώς στο Ρίο για τελωνειακό έλεγχο και έπρεπε να τις φορτώσουμε στην επόμενη πτήση, κάτι που περιόριζε ακόμα περισσότερο τον χρόνο και δεν μας επέτρεπε να απολαύσουμε την παραμονή μας σε αυτό το αεροδρόμιο. Χώρια που θα κινδυνεύαμε να τις ψάχνουμε μετά… Οι βιαστικές εικόνες που έχουμε είναι ουσιαστικά αυτές από τις διάσπαρτες φωτογραφίες που τραβάγαμε, όποτε υπήρχε μυαλό για κάτι τέτοιο μέσα στον μικρό αυτό πανικό. Κάποιες διαφημίσεις κυρίως που θυμίζουν ότι διεξάγεται το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Βραζιλία, αν και η πρώτη-πρώτη που αντίκριζε κανείς είχε σχέση με την…

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (αλλά τουλάχιστον στην λογική του πυρετού της μπάλας), μια μασκότ που έστεκε αγέρωχη και μας παρατηρούσε στον χώρο παραλαβής των αποσκευών και το μικρό stand με αναμνηστικά του Μουντιάλ που υπήρχε σε ένα σημείο αλλά δεν είχαμε χρόνο καν να χαζέψουμε λίγο, μέσα στο άγχος για να προλάβουμε την επόμενη πτήση.

Όταν αυτό συνέβη, πλέον μπήκε το νερό στο αυλάκι, αναχωρήσαμε για το Αρακαζού και η υπόθεση «Αποστολή στην Βραζιλία» πήρε τον δρόμο της…