Έκτακτη είδηση

Η διαφορά αντίληψης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου σε Γαλλία και Γερμανία

Το διαβάζουν τώρα:

Η διαφορά αντίληψης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου σε Γαλλία και Γερμανία

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

“Εδώ στο Χάρτμαν πολέμησαν πραγματικά οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. Υπήρχε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Δεν θα θέλω καν να φανταστώ τις κραυγές από εκείνη την εποχή. Πολεμούσαν ακόμα και με… φτυάρια. Με πολυβόλα. Το μόνο πράγμα που δεν μπορούσαν να έχουν εκεί επάνω στον λόφο ήταν τεθωρακισμένα”.

Με αυτά τα λόγια ο γερμανός ιστορικός Γκερντ Κρούμαιχ περιγράφει τα όσα συνέβησαν στο Χάρτμαν κατά την διάρκεια του Α’ παγκοσμίου Πολέμου. Περίπου 25.000 με 30.000 Γερμανοί και Γάλλοι στρατιώτες σκοτώθηκαν εκεί κατά την διάρκεια της περιόδου από το 1914 ως το 1918.



Η κορυφή του όρους αποτέλεσε στρατηγικό σημείο που ακόμα και οι ίδιοι οι στρατιώτες αποκαλούσαν “βουνό του θανάτου” και “τάφο των πεζικάριων”. Η περιοχή είχε σημασία για το Δυτικό Μέτωπο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τουλάχιστον στην έναρξή του, όπως εξηγεί στο euronews ο κ. Κρούμαϊχ:

“Οι μάχες εκεί θα μπορούσαν να έχουν στην αρχή πολύ μεγάλη σημασία, αλλά στην συνέχεια, μπορείτε να πείτε και σχετικά σύντομα, ο πόλεμος μεταφέρθηκε σε άλλες περιοχές. Όμως εκεί οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι το 1918 και κατά συνέπεια απέκτησαν μια ξεχωριστή διάσταση, κάνοντας ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα για εμένα το να προσπαθήσω να μεταφέρω όλον αυτόν τον πόνο και τα βάσανα “.

Ο Γκερντ Κρουμάιχ θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ειδικούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η κορυφή του Χάρτμαν κοιτά από υψόμετρο 906 μέτρων την περιοχή της Αλσατίας, που από το 1870 ως το τέλος του Α’ ΠΠ άνηκε στην Γερμανία. Οι μάχες εκεί ήταν οι πιο συμβολικές στο μέτωπο του Βοζ, αλλά στην πραγματικότητα χωρίς αξία, αφού το μέτωπο μεταφέρθηκε στο Βερντέν και το Σομ.

Από τον Δεκέμβριο του 1914 ως το τέλος του πολέμου οι μάχες είχαν διάφορες διαβαθμίσεις, με τις πιο αιματηρές να λαμβάνουν χώρα το 1915. Ακολούθησαν μάχες σώμα με σώμα, οι οποίες
εξηγούν τα πολλά κατάλοιπα: καταφύγια, χαρακώματα, οχυρωματικές θέσεις, υπόγειες στοές.

Έναν αιώνα μετά τον πόλεμο, η περιοχή ακόμα διατηρεί περίπου 6.000 στρατιωτικά έργα που δημιουργήθηκαν εκεί.

Από την αρχή της χρονιάς η Ευρώπη θυμάται τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπάρχουν πολλές αναφορές στα κανάλια, ενώ πολλά νέα βιβλία γράφτηκαν όπως αυτό του Κρίστοφερ Κλαρκ.

Το euronews ρώτησε τον καθηγητή Κρούμαϊχ αν στις μέρες μας κάποιος γνωρίζει περισσότερα για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο: “Σήμερα έχουμε καλύτερη γνώση για όσα συνέβησαν στην διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, γιατί βλέπουμε τον πόλεμο σε παγκόσμια διάσταση. Πιο πριν η Στρατιωτική και Πολεμική Ιστορία δεν είχε αποτελέσει ποτέ αντικείμενο της παγκόσμιας ιστορίας.”

Η αντίληψη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου διαφέρει από χώρα σε χώρα στην Ευρώπη. Ενώ για παράδειγμα την 1η Νοεμβρίου υπάρχουν εκδηλώσεις μνήμης σε πολλές χώρες, δεν ισχύει αυτό για τη Γερμανία. Στη Βρετανία οι άνθρωποι φορούν παπαρούνες, στην Γαλλία ονομάζεται “Ο Μεγάλος Πόλεμος”.

Μπορεί η Γερμανία έχασε πάνω από δύο εκατομμύρια στρατιώτες, ωστόσο οι μάχες δεν έλαβαν σε γερμανικά εδάφη. Επιπλέον, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος επικάλυψε τις αναμνήσεις. Αυτοί είναι μόνο δύο λόγοι για το γεγονός ότι ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν παρουσιάζεται ως εθνική τραγωδία στη Γερμανία.

Ο Γκερντ Κρούμαιχ εξηγεί: “Εμείς στη Γερμανία ποτέ δεν καταφέραμε να σχηματίσουμε αυτό που στην Γαλλία αποκαλούν πενθούσα κοινότητα, κάτι που περνά στις οικογένειες και από γενιά σε γενιά. Από την αρχή αποτύχαμε στην Γερμανία να το κάνουμε αυτό. Στους Γάλλους ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μικρότερη σημασία στην συλλογική μνήμη, καθώς εξαφανίστηκαν οι παλιοί μαχητές. Αλλά παρόλα αυτά, ο Μεγάλος Πόλεμος, όπως ονομάζεται, είναι παρών στην καθημερινή συνείδηση ​​ως ένα θέμα το οποίο, όμως σχετίζεται με τη χώρα, με τη Γαλλία, με την κάθε ξεχωριστή οικογένεια”.

Το μνημείο αποτίει φόρο τιμής σε Γάλλους στρατιώτες (καθολικούς, προτεστάντες και εβραίους), αλλά όχι στους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν ταφεί σε άλλο σημείο. Ωστόσο εκεί πρόκειται να συμβεί μια μεγάλη αλλαγή, ένα ακόμη βήμα στη γαλλογερμανική συμφιλίωση. Ο κ. Κρουμάιχ εξηγεί: “Το να τιμήσουμε τους γερμανούς στρατιώτες στην κρύπτη του μνημείου θα είναι μια ξεχωριστή αίσθηση, αλλά ας δούμε πρώτα να συμβαίνει αυτό μετά από τόσα πολλά χρόνια συζητήσεων. Επίσης, θα είναι κάτι ξεχωριστό για την περιοχή της Αλσατίας το γεγονός ότι στις 3 του Αυγούστου στην κρύπτη στο Χάρτμαν θα τιμηθούν για πρώτη φορά από κοινού τα θύματα από την Γερμανία και την Γαλλία”.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ιστορία και στο συγκεκριμένο ιστορικό μνημείο. Ενα μνημείο που εκτιμάται ότι κάθε χρόνο επισκέπτονται 300.000 άτομα…