Τα 7 παράδοξα των βρετανικών εκλογών

Access to the comments Σχόλια
Από Πάνος Κιτσικόπουλος
Τα 7 παράδοξα των βρετανικών εκλογών

<p>Ήταν σίγουρα μια γεμάτη νύχτα αυτή την βρετανικών εκλογών. Στο κείμενο που ακολουθεί συνοψίζουμε τα επτά πιο ενδιαφέροντα, περίεργα, αξιοσημείωτα ή απροσδόκητα πράγματα που συνέβησαν.</p> <h3>1. Άλλο οι ψήφοι, άλλο οι έδρες</h3> <p>Σύμφωνα με το βρετανικό εκλογικό σύστημα, μία έδρα πηγαίνει στον πρώτο σε ψήφους στη συγκεκριμένη περιφέρεια.</p> <p>Έτσι, κόμματα με ισχυρή στήριξη σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως το <span class="caps">SNP</span> στη Σκωτία, μπορούν να κερδίσουν πολλές έδρες, ενώ άλλα, η δημοτικότητα των οποίων έχει εξαπλωθεί σε μια ευρεία περιοχή, όπως το <span class="caps">UKIP</span>, ενδεχομένως να λάβουν πολύ λιγότερες.</p> <iframe width="606" height="377" seamless frameborder="0" scrolling="no" src="https://docs.google.com/spreadsheets/d/1xujpzj0MwpHBrBoqCUaUaZL8z7MhUi6hlDaomLYaVzY/pubchart?oid=210766099&format=interactive"></iframe> <p>Για παράδειγμα, το <span class="caps">SNP</span> συγκέντρωσε περίπου 7% και 56 έδρες, ενώ το <span class="caps">UKIP</span> με 12% πήρε μόλις μία. Οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί πήραν περίπου από 34% σε εθνικό επίπεδο, όμως πολλοί από τους ψηφοφόρους των Εργατικών βρίσκονται σε περιφέρειες που πήρε το <span class="caps">SNP</span>.</p> <h3> 2. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες περίμεναν μια άσχημη εξέλιξη. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα </h3> <p>Ο πρώην ηγέτης τους Πάντι Ασντάουν υποσχέθηκε σε τηλεοπτικές του δηλώσεις να φάει το καπέλο του αν οι LibDems πάνε τόσο άσχημα όσο έδειχναν τα έξιτ πολς και κέρδιζαν μόλις 10 έδρες. Τελικά κέρδισαν οκτώ, όμως ο Ασντάουν αρνήθηκε να προβεί σε αυτό το μάλλον περίεργο (ή awkward, όπως θα έλεγαν στη Γηραιά Αλβιόνα…) γαστριμαργικό διάβημα.</p> <p>Μεταξύ των σοβαρότερων απωλειών για τους Φιλελεύθερους συγκαταλέγονται εμβληματικές μορφές, όπως ο Βινς Κέιμπλ, ο Σάιμον Χιουζ, ο Ντάνι Αλεξάντερ και ο Τσαρλς Κένεντι.</p> <h3>3. Ο μεγαλύτερος νικητής (ή μάλλον… νικήτρια) των εκλογών δεν είχε βάλει υποψηφιότητα</h3> <p>Η Νίκολα Στέρτζεον, επικεφαλής του <span class="caps">SNP</span>, δεν είχε θέσει υποψηφιότητα, καθώς είναι πρώτη υπουργός στη Σκωτία. Η παρακάτω φωτογραφία, όμως, δείχνει ότι ήταν σίγουρα η πιο ευτυχισμένη πολιτική αρχηγός της βραδιάς.</p> <img src="https://static.euronews.com/articles/305628/600x402_election (1).jpg"/> <h3>4. Οι μικροί έμειναν μικροί </h3> <p>Κάτι που πήγε ακριβώς όπως θα το περίμεναν όλοι: τα μικρά κόμματα πήραν μικρά ποσοστά.</p> <p>Το Κόμμα της Ταξικού Πολέμου πήρε 500 ψήφους, το Κόμμα του Τρελαμένου Τέρατος 3.500 και το Πρώτο Κόμμα του Γιορκσάιρ <a href="http://www.bbc.com/news/election/2015/results">σχεδόν 1.300</a></p> <h3>5. Η νεότερη βουλευτής στη Βρετανία από το 1667</h3> <p>Μια 20χρονη φοιτήτρια του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης επικράτησε στην εκλογική της περιφέρεια του Ντάγκλας Αλεξάντερ, επικεφαλής προεκλογικής εκστρατείας των Εργατικών.</p> <p>Ακολουθεί ένα από τα προεκλογικά της βίντεο:</p> <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/7yE8vY-f8wQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe> <h3>6. Ένα τουίτ του Ντέιβιντ Κάμερον παραήταν όμοιο με κάποιου άλλου και το ίντερνετ πήρε φωτιά…</h3> <p>Η νικητήρια ανάρτηση του Βρετανού πρωθυπουργού στο twitter είχε ως εξής:</p> <blockquote class="twitter-tweet" lang="en"><p lang="en" dir="ltr">Here's to a brighter future for everyone. <a href="http://t.co/EeN0YFAvBm">pic.twitter.com/EeN0YFAvBm</a></p>— David Cameron (@David_Cameron) <a href="https://twitter.com/David_Cameron/status/596548611984531456">May 8, 2015</a></blockquote> <script async src="//platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> <p>Όμως, δυστυχώς γι’ αυτόν, την ιδέα φαίνεται πως κάποιος άλλος την είχε πρώτος: </p> <blockquote class="twitter-tweet" lang="en"><p lang="en" dir="ltr">Four more years. <a href="http://t.co/bAJE6Vom">pic.twitter.com/bAJE6Vom</a></p>— Barack Obama (@BarackObama) <a href="https://twitter.com/BarackObama/status/266031293945503744">November 7, 2012</a></blockquote> <script async src="//platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> <p>Αν εξαιρέσουμε, βέβαια, ότι η φωτογραφία του Μπαράκ Ομπάμα με την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ είναι η φωτογραφία μιας αγκαλιάς, ενώ εκείνη του Ντέιβιντ Κάμερον είναι για πολλούς μια αγκαλιά του τύπου «μύτη-στο-μάτι»: </p> <blockquote class="twitter-tweet" lang="en"><p lang="en" dir="ltr"><a href="https://twitter.com/samuelmarchant"><code>samuelmarchant</a> there&#39;s nothing I crave more than David Cameron&#39;s nose in my eye</p>&mdash; Danny Morris (</code>DannyMMorris) <a href="https://twitter.com/DannyMMorris/status/596549286684397568">May 8, 2015</a></blockquote> <script async src="//platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> <h3>7. Ο ανεξάρτητος υποψήφιος Ρόνι Κάρολ συγκέντρωσε πάνω από 100 ψήφους. Εκτός από ανεξάρτητος είναι και… νεκρός</h3> <p>113 ψηφοφόροι στην περιφέρεια του Χάμπστεντ στη Βόρεια Ιρλανδία θα διεκδικήσουν φέτος το βραβείο του «πιο ενημερωμένου μέλους του εκλογικού σώματος».</p> <p>Γοητευμένοι προφανώς – όσοι τον θυμούνται – από τη συμμετοχή του στους διαγωνισμούς τραγουδιού της Eurovision το 1962 και το 1963, έσπευσαν να ψηφίσουν υπέρ της ανεξάρτητης υποψηφιότητας του <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ronnie_Carroll">Ρόνι Κάρολ</a>.</p> <p>Οι 113 ψήφοι που συγκέντρωσε ο Κάρολ χαρακτηρίζονται ένας καλός αριθμός για κάποιον που βάζει υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος. Δυστυχώς, ο ίδιος δεν θα το μάθει ποτέ, διότι αποδήμησε στις 13 Απριλίου του 2015 και αφού το όνομά του είχε τυπωθεί στις λίστες των υποψηφίων.</p> <p>Με άλλα λόγια, οι συγκεκριμένοι 113 πολίτες ψήφισαν έναν πεθαμένο υποψήφιο. </p> <p>Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν με κάποιο τρόπο μας έλεγαν και ποια από τις προεκλογικές του υποσχέσεις τους άρεσε περισσότερο…</p> <h3>Bonus:</h3> <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/KyISprZphtM?rel=0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>