Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Το euronews στην Ουκρανία: Ο πόλεμος που δεν τελειώνει

Από την ταράτσα μιας ακατοίκητης, μισογκρεμισμένης πολυκατοικίας, Ουκρανοί στρατιώτες παρακολουθούν τους φιλορώσους που ελέγχουν το Ντόνετσκ.

Το διαβάζουν τώρα:

Το euronews στην Ουκρανία: Ο πόλεμος που δεν τελειώνει

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Από την ταράτσα μιας ακατοίκητης, μισογκρεμισμένης πολυκατοικίας, Ουκρανοί στρατιώτες παρακολουθούν τους φιλορώσους που ελέγχουν το Ντόνετσκ.

Βρισκόμαστε στην Αβντιβκά, μια βιομηχανική πόλη στη μέση της ουδέτερης ζώνης. Εδώ, ουκρανικός στρατός και αυτονομιστές δεν έχουν σταματήσει τις μάχες τα τελευταία δύο χρόνια, παρά την κατάπαυση του πυρός που προέβλεπε η συμφωνία του Μινσκ.

Μιλώντας στο euronews, ο Σεργκέι υποστηρίζει ότι η
Αβντιβκά είναι θέση στρατηγικής σημασίας.

«Η παράκαμψη από το Ντόνετσκ και τη Γιασινοβαταγια οδηγεί στη Γκορλόβκα. Φυσικά, πρόκειται για διαδρομή σημαντική για τις μεταφορές. Η άλλη πλευρά, ο εχθρός, λέει ότι θέλουμε να καταλάβουμε αυτό το κομμάτι. Όμως στην πραγματικότητα, εμείς απλά προχωρούμε, προκειμένου να πετύχουμε την ασφάλεια των πολιτών» δήλωσε ο Σεργκέι.

Ο «διοικητής» Σεργκέι μας δείχνει ένα κοντινό κτίριο, που εξακολουθεί να κατοικείται.

Ο Αλεξέι είναι ένας από αυτούς.
Μάλιστα, αγνόησε τον κίνδυνο και ξεκίνησε την ανακαίνιση του διαμερίσματος του.

«Τώρα θέλουμε να αλλάξουμε την ταπετσαρία. Πριν από τον πόλεμο, δεν είχαμε χρόνο για αυτό. Όταν ο Ποροσένκο διεκδικούσε την εξουσία, έλεγε ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί σε ένα μήνα. Είχε δώσει τον λόγο του. Όμως έγινε πρόεδρος, έχουν περάσει τρία χρόνια και ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει» δήλωσε ο Αλεξέι στην κάμερα του euronews.

Αποχαιρετούμε τον Αλεξεί.Ακολουθούμε πάνοπλους άνδρες που θα μας οδηγήσουν στην καρδιά του πεδίου της μάχης.

Από εκεί, οι στρατιώτες ελέγχουν τις κινήσεις των φιλο-ρωσικών δυνάμεων κατά μήκος του κεντρικού δρόμου.

Οι δύο πλευρές συνεχώς ανταλλάσσουν πυρά, όλμους, ακόμη και βόμβες. Η περιοχή που προσπαθούμε να φτάσουμε, αυτή τη στιγμή βομβαρδίζεται. Αναγκαζόμαστε να σταματήσουμε στα μισά του δρόμου, σε ένα ουκρανικό φυλάκιο.

«Τώρα στην περιοχή του Ντόνετσκ οι τρομοκράτες χτυπάνε μετά τις 19.00 το βράδυ. Χρησιμοποιούν φορητά όπλα και εκτοξεύουν βλήματα εναντίον των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας» δήλωσε ο Ουκρανός μαχητής Σταρί.

Το φυλάκιο αυτό ήταν κάποτε εργαστήριο κατασκευής ανελκυστήρων. Συχνά δέχεται τα πυρά του φιλορωσικού πυροβολικού.

Μαθαίνουμε ότι οι βομβαρδισμοί έχουν σταματήσει. Συνεχίζουμε σε μια περιοχή που ονομάζεται «Κρατήρας», κοντά στο δρόμο μεταξύ Χορλόβκα και Ντόνετσκ.

«Πλέον, οι άνθρωποι αποκαλούν αυτό το μέρος, ο κρατήρας. Επειδή περισσότερες από 300 βόμβες έχουν πέσει σε αυτόν τον τόπο» υποστηρίζει ο Σεργκέι.

Πριν τον πόλεμο, η Αβντιβκά είχε 35.000 κατοίκους. Τουλάχιστον οι μισοί και κυρίως οι νέοι, εγκατέλειψαν την πόλη.

Όσοι έχουν μείνει, δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί συνεχίζεται ο πόλεμος.

«Άμαχοι σκοτώθηκαν,
στρατιώτες χάνουν την ζωή τους. Αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί στην Ευρώπη; Πρέπει να πατήσουμε πάνω σε αίμα; Θέλουμε να ζήσουμε στην Ουκρανία, σε μια ήσυχη Ουκρανία. Όπως ζούσαμε και πριν, δεν χρειαζόμαστε τη Ρωσία. Όμως να έρθουν οι βουλευτές εδώ, να δούνε πώς ζούμε» υποστηρίζει η Βαλεντίνα, κάτοικος της πόλης.

Οι περισσότεροι κάτοικοι της Αβντιβκά εργάζονται στην «Metinvest».

Το εργοστάσιο έχει μεγάλη σημασία για τον μεταλλουργικό τομέα της Ουκρανίας. Εξαιτίας του πολέμου, πριν από δύο χρόνια η παραγωγή προσωρινά σταμάτησε.

Το ίδιο το εργοστάσιο έγινε στόχος των φιλορώσων.
Πέρυσι, ο Βίκτορ Κρουγκλένκο είδε τον 25χρονο γιο του, να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του.
Πατέρας και γιος δούλευαν στο ίδιο πόστο.

«Ο Σεράζα μου βρισκόταν εδώ. Σκοτώθηκε αμέσως. Ο Σάσα, ο φίλος του, βρισκόταν εκεί. Τραυματίστηκε βαριά και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση» δήλωσε την κάμερα του euronews, ο Βίκτορ Κρουγκλένκο.

«Εσύ που ήσουν» ρωτάει ο δημοσιογράφος του euronews, Σέρτζιο Καντόνε.

«Έπεσα εκεί πίσω. Μόνο ένα μικρό κομμάτι με βρήκε στο κεφάλι» απαντά ο Βίκτορ Κρουγκλένκο.

Η εταιρεία τοποθέτησε αναμνηστική πλακέτα, στο σημείο όπου σκοτώθηκε ο Σεργκέι.

Οι εργαζόμενοι λένε ότι εργοστάσιο ακόμα δέχεται πυρά των φιλορώσων.

Νοτιότερα, κοντά στην Αζοφική θάλασσα, συναντούμε εθελοντές που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στη Μαριούπολη.

Ο Ιαρομίρ είναι Ρώσος από την Σταυρούπολη. Όπως και άλλοι συμπατριώτες του, πήραν τα όπλα εναντίον των φιλορώσων και τάχθηκαν στο πλευρό της Ουκρανίας.

Αυτοί οι Ρώσοι υπήκοοι λένε ότι ο Ουκρανικός πόλεμος δεν έχει να κάνει με την εθνικότητα. Υποστηρίζουν πως αφορά την υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών ενάντια στην αυταρχική Ρωσία, όπως χαρακτηριστικά λένε.

Τουλάχιστον είκοσι Ρώσοι πολίτες αγωνίζονται στις τάξεις του συντάγματος της Αζοφικής.

«Η πραγματική Ρωσία δεν έχει καμία σχέση με την διοίκηση Πούτιν και τις επιλογές της. Πιστεύω πως δεν πολεμάμε εναντίον των Ρώσων. Εμείς δεν αγωνιζόμαστε εναντίον των πολιτών, αλλά εναντίον μιας αντίληψης που έχει κυριαρχήσει στη σύγχρονη Ρωσία» υποστηρίζει ο Ιαρομίρ.

Το σύνταγμα της Αζοφικής αποτελείται από εθελοντές.
Ανάμεσα τους βρίσκονται πολλοί ξένοι μαχητές, ενώ το σώμα ελέγχεται από το υπουργείο Εσωτερικών της Ουκρανίας.

Ο Ντένις είναι Κροάτης που πολέμησε εναντίον των Σέρβων πριν από 20 χρόνια.

«Αυτή είναι η αρχή του νέου Ψυχρού Πολέμου. Ο Πούτιν θέλει απλά να πάρει μια καλή θέση σε αυτό το νέο πόλεμο. Νομίζω ότι όλη η Ευρώπη, ολόκληρος ο ελεύθερος κόσμος πρέπει να υποστηρίξει αυτή την πλευρά, την πλευρά μας, την Ουκρανία» υποστηρίζει ο Ντένις Σελέρ.

Το σύνταγμα της Αζοφικής είναι μάλλον αμφιλεγόμενο στην Ουκρανία και στο εξωτερικό.

Οι επικριτές του λένε ότι είναι καταφύγιο για νεοναζί μισθοφόρους. Άλλοι υποστηρίζουν, ότι οι μαχητές της Αζοφική στέκονται εμπόδιο στον επεκτατισμό του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Υπάρχουν άνθρωποι στη Δύση που λένε ότι, οι αλλοδαποί που πολεμάτε εδώ, είστε μισθοφόροι» ρωτάει ο δημοσιογράφος του euronews, Σέρτζιο Καντόνε.

«Δεν έχω λόγο να κρυφτώ. Χθες έλαβα τον μισθό μου για τον Φεβρουάριο. Είναι ακριβώς 6000 Γρίβνα, δηλαδή 220 ευρώ. Οπότε ναι, είμαι μισθοφόρος, που είναι το πρόβλημα; Παλιότερα στην Κροατία, μέσα σε μία νύχτα, ξόδεψα 2.000 ευρώ σε φαγητά και ποτά» παραδέχεται ο Ντένις Σελέρ.