Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Λιβύη: Στο χείλος της αβύσσου πέντε χρόνια μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι

Οι απόπειρες της διεθνούς κοινότητας απέτυχαν να ενώσουν την βαθύτατα διαιρεμένη χώρα.

Το διαβάζουν τώρα:

Λιβύη: Στο χείλος της αβύσσου πέντε χρόνια μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τα πρώτα μηνύματα της Αραβικής Άνοιξης έφτασαν στην Λιβύη τον Φεβρουάριο του 2011. Η εξέγερση κατά του καθεστώτος Καντάφι, που ξεκίνησε από την Βεγγάζη, γρήγορα επεκτάθηκε σε όλη την χώρα

Λίγους μήνες μετά, στις 20 Οκτωβρίου, οι αντάρτες εισέβαλαν στην Σύρτη, το τελευταίο προπύργιο του άλλοτε πανίσχυρου Συνταγματάρχη.

Ο επί 42 χρόνια ηγέτης της Λιβύης παραδινόταν στην οργή του όχλου.
Το βίντεο με τις τελευταίες στιγμές του αιμόφυρτου Καντάφι προκαλούσε παγκόσμιο σοκ.

Είχε προηγηθεί η αποτυχία του καθεστώτος να καταστείλει την εξέγερση εν τη γενέσει της. Η αιματηρή καταστολή έδωσε αφορμή για την νατοϊκή επέμβαση στο όνομα της προστασίας των αμάχων.

Η Δύση στήριξε την αντιπολίτευση, η οποία ωστόσο ποτέ δεν ήταν ενωμένη.

Στις τάξεις της κυριαρχούν οι ακραίοι ισλαμιστές, οι οποίοι το τελευταίο που επιθυμούν είναι η ομαλή πολιτική μετάβαση.

Οι δυτικοί σύμμαχοι θα το αντιληφθούν ένα χρόνο αργότερα. Τον Σεπτέμβριο του 2012, ένοπλοι εισβάλλουν στο αμερικανικό προξενείο στην Βεγγάζη και δολοφονούν τον πρέσβη και τρεις ακόμα υπαλλήλους.

Από τότε είχε διαφανεί πως η πτώση του καθεστώτος Καντάφι θα άνοιγε τις πύλες της κολάσεως.

Πέντε χρόνια μετά, η Λιβύη παραμένει βυθισμένη στο χάος.

Δεκάδες ένοπλες ομάδες μάχονται για μερίδιο στην εξουσία.

Οι απόπειρες της διεθνούς κοινότητας για την αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας αποδείχθηκαν μάταιες.

Η πρόσφατη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, υπό τον πρωθυπουργό Φαγιέζ αλ Σαράτζ, απέτυχε να ενώσει την βαθύτατα διαιρεμένη χώρα.

Στην Ανατολή, η αποκαλούμενη κυβέρνηση του Τομπρούκ διασπάστηκε.

Πλέον κυριαρχεί η φράξια, υπό τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ που τηρεί αποστάσεις από την διεθνή συμφωνία.

Στην Δύση εδρεύει και μια παράλληλη κυβέρνηση των ισλαμιστών.

Ο Νότος ελέγχεται από τους Τουαρέγκ ενώ στον Βορρά, στην Σύρτη, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους έχουν ισχυρότατη παρουσία.

Νέες συμμαχίες συγκροτούνται διαρκώς αλλά είναι βραχύβιες.

Η συναίνεση στο πρόσωπο του πρωθυπουργού Φαγιέζ αλ Σαράτζ γρήγορα χάθηκε.

Στην Τρίπολη, ο Χαλίφα Γκουέλ συσπείρωσε γύρω του τους ισλαμιστές και αντιπολιτεύεται την νέα κυβέρνηση.

Στα ανατολικά, η ομάδα υπό τον στρατηγό Χαφτάρ κερδίζει διαρκώς έδαφος, καταλαμβάνοντας κρίσιμες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στα λιμάνια του Βορρά.

Ως πρώην στέλεχος του καθεστώτος Καντάφι ωστόσο, ο Χαφτάρ δεν μπορεί να εξασφαλίσει αρκετή στήριξη ώστε να πάρει τα ηνία.

Η επέτειος των πέντε χρόνων από την πτώση του καθεστώτος Καντάφι βρίσκει την Λιβύη στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Οι εξαγωγές πετρελαίου έχουν εκμηδενιστεί και οι βασικές υποδομές έχουν καταστραφεί. Στη χώρα κυριαρχούν οι δουλέμποροι που πλουτίζουν περνώντας παράνομα απελπισμένους μετανάστες στην Ευρώπη.