Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Λιβύη: Στο χείλος της αβύσσου πέντε χρόνια μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι

Access to the comments Σχόλια
Από Konstantinos Tsellos
Λιβύη: Στο χείλος της αβύσσου πέντε χρόνια μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι

<p>Τα πρώτα μηνύματα της Αραβικής Άνοιξης έφτασαν στην Λιβύη τον Φεβρουάριο του 2011. Η εξέγερση κατά του καθεστώτος Καντάφι, που ξεκίνησε από την Βεγγάζη, γρήγορα επεκτάθηκε σε όλη την χώρα</p> <p>Λίγους μήνες μετά, στις 20 Οκτωβρίου, οι αντάρτες εισέβαλαν στην Σύρτη, το τελευταίο προπύργιο του άλλοτε πανίσχυρου Συνταγματάρχη. </p> <p>Ο επί 42 χρόνια ηγέτης της Λιβύης παραδινόταν στην οργή του όχλου.<br /> Το βίντεο με τις τελευταίες στιγμές του αιμόφυρτου Καντάφι προκαλούσε παγκόσμιο σοκ.</p> <p>Είχε προηγηθεί η αποτυχία του καθεστώτος να καταστείλει την εξέγερση εν τη γενέσει της. Η αιματηρή καταστολή έδωσε αφορμή για την νατοϊκή επέμβαση στο όνομα της προστασίας των αμάχων.</p> <p>Η Δύση στήριξε την αντιπολίτευση, η οποία ωστόσο ποτέ δεν ήταν ενωμένη.</p> <p>Στις τάξεις της κυριαρχούν οι ακραίοι ισλαμιστές, οι οποίοι το τελευταίο που επιθυμούν είναι η ομαλή πολιτική μετάβαση.</p> <p>Οι δυτικοί σύμμαχοι θα το αντιληφθούν ένα χρόνο αργότερα. Τον Σεπτέμβριο του 2012, ένοπλοι εισβάλλουν στο αμερικανικό προξενείο στην Βεγγάζη και δολοφονούν τον πρέσβη και τρεις ακόμα υπαλλήλους.</p> <p>Από τότε είχε διαφανεί πως η πτώση του καθεστώτος Καντάφι θα άνοιγε τις πύλες της κολάσεως. </p> <p>Πέντε χρόνια μετά, η Λιβύη παραμένει βυθισμένη στο χάος. </p> <p>Δεκάδες ένοπλες ομάδες μάχονται για μερίδιο στην εξουσία. </p> <p>Οι απόπειρες της διεθνούς κοινότητας για την αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας αποδείχθηκαν μάταιες.</p> <p>Η πρόσφατη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, υπό τον πρωθυπουργό Φαγιέζ αλ Σαράτζ, απέτυχε να ενώσει την βαθύτατα διαιρεμένη χώρα.</p> <p>Στην Ανατολή, η αποκαλούμενη κυβέρνηση του Τομπρούκ διασπάστηκε.</p> <p>Πλέον κυριαρχεί η φράξια, υπό τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ που τηρεί αποστάσεις από την διεθνή συμφωνία.</p> <p>Στην Δύση εδρεύει και μια παράλληλη κυβέρνηση των ισλαμιστών.</p> <p>Ο Νότος ελέγχεται από τους Τουαρέγκ ενώ στον Βορρά, στην Σύρτη, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους έχουν ισχυρότατη παρουσία.</p> <p>Νέες συμμαχίες συγκροτούνται διαρκώς αλλά είναι βραχύβιες.</p> <p>Η συναίνεση στο πρόσωπο του πρωθυπουργού Φαγιέζ αλ Σαράτζ γρήγορα χάθηκε.</p> <p>Στην Τρίπολη, ο Χαλίφα Γκουέλ συσπείρωσε γύρω του τους ισλαμιστές και αντιπολιτεύεται την νέα κυβέρνηση.</p> <p>Στα ανατολικά, η ομάδα υπό τον στρατηγό Χαφτάρ κερδίζει διαρκώς έδαφος, καταλαμβάνοντας κρίσιμες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στα λιμάνια του Βορρά.</p> <p>Ως πρώην στέλεχος του καθεστώτος Καντάφι ωστόσο, ο Χαφτάρ δεν μπορεί να εξασφαλίσει αρκετή στήριξη ώστε να πάρει τα ηνία.</p> <p>Η επέτειος των πέντε χρόνων από την πτώση του καθεστώτος Καντάφι βρίσκει την Λιβύη στα πρόθυρα της κατάρρευσης.</p> <p>Οι εξαγωγές πετρελαίου έχουν εκμηδενιστεί και οι βασικές υποδομές έχουν καταστραφεί. Στη χώρα κυριαρχούν οι δουλέμποροι που πλουτίζουν περνώντας παράνομα απελπισμένους μετανάστες στην Ευρώπη.</p>