Έκτακτη είδηση

Ακροδεξιά, εικονικές θέσεις εργασίας και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία

Ο πρώτος γύρος της ψηφοφορίας είναι την Κυριακή 23 Απριλίου - Δημοσκοπήσεις: διαμάχη Μακρόν-Λεπέν στον δεύτερο γύρο

Το διαβάζουν τώρα:

Ακροδεξιά, εικονικές θέσεις εργασίας και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Αν το κυρίως πιάτο είναι σαν το ορεκτικό, τότε η διαμάχη στην κάλπη στη Γαλλία θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Η διαδρομή προς την εκλογή του επόμενου Προέδρου της χώρας περιλαμβάνει ήδη αρκετά σκάνδαλα, από κατηγορίες για εξωσυζυγικές σχέσεις μέχρι αδικαιολόγητα έξοδα.

Αν δεν έχετε παρακολουθήσει το ζήτημα, εδώ είναι μια ανακεφαλαίωση από όσα έχετε χάσει και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε.

Γιατί είναι σημαντικές οι εκλογές;

Μετά το Brexit και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, όλα τα μάτια στρέφονται στη Γαλλία, προκειμένου να δούμε αν η Μαρίν Λεπέν μπορεί να συνεχίσει το ρεύμα του δεξιού λαϊκισμού.

Εάν μπορεί, είναι πιθανό αυτό να έχει μια βαθιά και δυνητικά θανατηφόρα επίπτωση στο μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Καταρχήν, ο Πρόεδρος έχει τις περισσότερες εξουσίες στη Γαλλία, σε αντίθεση με άλλες δυτικές δημοκρατίες.
Αυτός ή αυτή ελέγχει την εξωτερική και αμυντική πολιτική, κατέχει την πυρηνική δύναμη αποτροπής της χώρας και μπορεί, μεταξύ άλλων εξουσιών, να διαλύσει το κοινοβούλιο.

Πότε είναι οι εκλογές;

Ο πρώτος γύρος της ψηφοφορίας είναι την Κυριακή 23 Απριλίου.

Αν κανένας υποψήφιος δεν κερδίσει πάνω από το 50% των ψήφων, οι εκλογές πηγαίνουν σε δεύτερο γύρο δύο εβδομάδες αργότερα, την Κυριακή 7 Μαΐου.

Ποιος είναι ποιος: το προφίλ των προεδρικών υποψηφίων σε μια πρόταση

Φρανσουά Φιγιόν

Ο Φρανσουά Φιγιόν που έχει πληγεί από σκάνδαλο, θέλει να βάλει τέλος στις 35 ώρες εργασίας την εβδομάδα στη Γαλλία. Επικράτησε έναντι του πρώην Προέδρου Νικολά Σαρκοζί και είναι ο υποψήφιος για τη γαλλική δεξιά.
Μαστίζεται, όμως, από καταγγελίες ότι η Ουαλή σύζυγός του αποκόμισε 500 χιλιάδες ευρώ σε οκτώ χρόνια, σε εικονική θέση εργασίας ως κοινοβουλευτική βοηθός του.

Μαρίν Λεπέν

Η Μαρίν Λεπέν που έχει δεσμευτεί να βγάλει τη Γαλλία από το ευρώ, έχει απαλύνει την εικόνα του Εθνικού Μετώπου, εν μέρει αποκηρύσσοντας τον πατέρα της και ιδρυτή του κόμματος Ζαν-Μαρί. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερε να αποκομίσει μεγαλύτερο μερίδιο ψήφων στις πρόσφατες εκλογές.

Μπενουά Αμόν

Ο Μπενουά Αμόν, από το ίδιο Σοσιαλιστικό κόμμα με τον Πρόεδρο Ολάντ, ήταν η επιλογή-έκπληξη της αριστεράς. Υπερίσχυσε του πρώην Πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς και είναι γνωστός για την εξαγγελία του να εισαγάγει ένα καθολικό βασικό εισόδημα.

Εμανουέλ Μακρόν

Ο Εμανουέλ Μακρόν που παραιτήθηκε από υπουργός Οικονομίας του Ολάντ και δημιούργησε ένα νέο κόμμα, ώστε να συμμετάσχει στην προεδρική κούρσα, ανήκει στο χώρο του φιλο-ευρωπαϊκού, φιλελεύθερου κέντρου και έχει αποκτήσει δυναμική στις δημοσκοπήσεις, εν μέσω και του σκανδάλου Φιγιόν.

Ζαν-Λυκ Μελανσόν

Ο ανεξάρτητος αριστερός υποψήφιος, Ζαν-Λυκ Μελανσόν, άλλος ένας υποψήφιος χωρίς κόμμα, θέλει να δημιουργήσει μια επανάσταση των πολιτών, να διαλύσει το παρόν σύνταγμα και να αρχίσει από την αρχή, δημιουργώντας μια πιο πράσινη, πιο ανθρώπινη κοινωνία.

Μπορείτε να δείτε το πλήρες προφίλ των υποψηφίων εδώ.

Πόσο καλά θα τα πάει η Μαρίν Λεπέν;

Το Εθνικό Μέτωπο υπό την αρχηγία της Μαρίν Λεπέν βελτίωσε τα ποσοστά του στην κάλπη. Απέσπασε 27,7% των ψήφων στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών το 2015.

Αλλά, πριν από δύο χρόνια, όπως και το 2002, τα συστημικά κόμματα συσπειρώθηκαν στον δεύτερο γύρο εναντίον της δεξιάς πτέρυγας που έχασε τελικά έδρες.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ιστορία έχει μια τάση να επαναλαμβάνεται και υποβαθμίζουν την πιθανότητα η Λεπέν να εκλεγεί Πρόεδρος της Γαλλίας.

Λένε ότι ακόμα και αν τα πάει καλά στον πρώτο γύρο, δεν θα κερδίσει στον δεύτερο γύρο, ειδικά αν αναμετρηθεί με τον Μακρόν.

«Η Λεπέν φαίνεται ότι δεν μπορεί ακόμα να μετατρέψει μια σχεδόν σίγουρη συμμετοχή στον δεύτερο γύρο σε συνολική νίκη», δήλωσε στο euronews ο ειδικός επί του ευρωσκεπτικισμού και βασικός λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Σάρει, Σάιμον Άσεργουντ.
«Η άνοδος του Μακρόν δείχνει ότι θα μαζέψει πολλές ψήφους, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και χωρίς τις ψήφους όσων ψηφίσουν κατά της Μαρίν Λεπέν.

«Αν, όμως, ο Φιγιόν μπει μετά βίας στο δεύτερο γύρο, τότε όλα είναι ανοιχτά, καθώς ο ίδιος θεωρείται ότι κάνει πολλούς συμβιβασμούς και πολλοί μπορεί να νιώσουν ότι πρέπει να δώσουν μια ευκαιρία στη Λεπέν να κάνει την αλλαγή που υπόσχεται.»

Πάντως, και ως ευρωβουλευτής η Λεπέν ξεσήκωσε αντιδράσεις. Η προσωπάρχης της, Κατρίν Γκρισέ, τέθηκε υπό επίσημη έρευνα τον Φεβρουάριο, με την κατηγορία της κατασπατάλησης ευρωπαϊκών πόρων για να πληρώσει κοινοβουλευτικούς βοηθούς. Η Λεπέν είπε ότι η κατηγορία αυτή κατασκευάστηκε για να αποσταθεροποιήσει την εκστρατεία της.

Η κατανομή των ψήφων του Εθνικού Μετώπου 2002-2015



Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τις πολιτικές της Λεπέν εδώ.

Θα βοηθήσουν την Λεπέν ο Τραμπ και το Brexit;

Η Ντορί Γκεβά, από το πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης, με ειδίκευση στη γαλλική πολιτική, βρέθηκε στην έναρξη της εκστρατείας της Λεπέν και είπε ότι ανώτερα στελέχη και υποστηρικτές της πήραν θάρρος από το Brexit και τον Τραμπ.

Αλλά πρόσθεσε ότι τη δυναμική αυτή μπορεί να σταματήσει ένα μεγάλο τμήμα της γαλλικής κοινωνίας που δεν θέλει να δει το Εθνικό Μέτωπο στην Προεδρία της χώρας.

Γενικά, το γεγονός ότι η Λεπέν και ο Μακρόν, οι οποίοι δεν αντιπροσωπεύουν τα συστημικά κόμματα στη Γαλλία, προβλέπεται να πάνε καλά, είναι σημάδι μιας αντι-συστημικής τάσης, τονίζει η καθηγήτρια.

«Με το να λειτουργεί πέρα από τα πολιτικά κόμματα είναι ένας έξυπνος τρόπος για τον Μακρόν να αποστασιοποιηθεί από τα τελευταία πέντε χρόνια εξουσίας του Ολάντ», λέει. «Νομίζω, όμως, ότι κατάλαβε κάτι πάρα πολύ βασικό στο παρόν πολιτικό κλίμα, ότι δηλαδή ο κόσμος έχει κουραστεί όχι μόνο από τις πολιτικές ελίτ, αλλά και από τα πολιτικά κόμματα.

«Το κεντροδεξιό κόμμα επονομάστηκε οι Ρεπουμπλικανοί, και το κεντροαριστερό σοσιαλιστικό κόμμα κυριαρχεί στη γαλλική πολιτική από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δημιουργήθηκε πολύ πριν την ένταξη στην Ε.Ε. και δεν αντιπροσωπεύει πια τις διαφορές όσων είναι υπέρ ή κατά της Ε.Ε. ή όσων έχουν εθνικιστικό προσανατολισμό σε αντίθεση με έναν πιο φιλελεύθερο.»

Ποια είναι τα κύρια ζητήματα στο μυαλό των ψηφοφόρων;

Με σχεδόν έναν στους 4 νέους ανθρώπους εκτός δουλειάς, το υψηλότερο ποσοστό τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η ανεργία είναι μείζον ζήτημα για τους ψηφοφόρους.

Η ασφάλεια είναι επίσης βασικό ζήτημα. Η τρομοκρατία που εμπνέεται από το Ισλαμικό Κράτος κυριάρχησε στο δεύτερο μισό της πενταετούς θητείας του Ολάντ, καθώς πάνω από 230 άνθρωποι πέθαναν σε επιθέσεις σε γαλλικό έδαφος από τον Ιανουάριο του 2015.

Η χώρα παραμένει σε κατάσταση συναγερμού, από τον Νοέμβριο του 2015 που έγιναν οι επιθέσεις αυτοκτονίας στο Παρίσι.

«Είναι αλήθεια ότι τα οικονομικά ζητήματα έχουν μεγάλη σημασία», είπε η Ντορί Γκεβά. «Αλλά στα ζητήματα της ασφάλειας και της διεθνούς ασφάλειας, καθώς και της τρομοκρατικής απειλής, υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια για την εσωτερική ασφάλεια της Γαλλίας, που έχει να κάνει με την αίσθηση παρακμής της δημόσιας τάξης και μείωσης της αστυνομικής δύναμης. Και αυτό απασχολεί πάρα πολύ τον κόσμο.

«Υπάρχει το ζήτημα της τρομοκρατίας, αλλά υπάρχει επίσης το ζήτημα των εξαιρετικά βίαιων επιθέσεων κατά αστυνομικών μέσα στη χώρα τους τελευταίους μήνες, μεταξύ των οποίων είναι και η πυρπόληση ενός περιπολικού, κάτι που ενόχλησε πολλούς Γάλλους πολίτες.

«Είναι αλήθεια ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα είναι πάρα πολύ σημαντικά, αλλά υπάρχουν και εσωτερικά γεγονότα που δεν είναι γνωστά στο διεθνές κοινό, αλλά είναι εξίσου σημαντικά, ίσως και περισσότερο.»
.

Ανεργία στη Γαλλία το διάστημα 1995-2016



Ποιο είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα;

Δημοσκοπήσεις στα τέλη Μαρτίου προέβλεπαν ότι ο Μακρόν θα κερδίσει τη Λεπέν στον δεύτερο γύρο.

Αυτή θα ήταν σημαντική νίκη για τις Βρυξέλλες, καθώς μια νίκη του Εθνικού Μετώπου θα επισκίαζε το ευρωπαϊκό σχέδιο, σχεδόν ένα χρόνο μετά την ψήφο για το Brexit, υπογραμμίζει η Ντορί Γκεβά.

Συνεπώς τι θα μπορούσε να σταματήσει μια νίκη του Μακρόν;

«Αν γινόταν τρομοκρατική ενέργεια στο διάστημα μέχρι τις εκλογές, αυτό θα ήταν αρκετό για να στείλει την Λεπέν στο Ελιζέ», σημειώνει η Γκεβά.

«Η κατάσταση είναι πολύ ρευστή και ασυνήθιστη. Ο Αμόν είναι ένα νέο φαινόμενο στο σοσιαλιστικό κόμμα, αλλά και ένα τόσο συγκαταβατικό κεντροδεξιό κόμμα είναι επίσης κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο. Συνεπώς είναι μια πολύ δραματική προεδρική κούρσα.»

Την ίδια ώρα, ο Φιγιόν που παλεύει να αντιμετωπίσει το σκάνδαλο με τις εικονικές θέσεις εργασίας, προσπαθεί να σταματήσει τη δυναμική του Μακρόν, ταυτίζοντάς τον με την Προεδρία του Ολάντ.

Ο Μακρόν έχει έρθει επίσης αντιμέτωπος με “σκάνδαλα”: http://www.telegraph.co.uk/news/2017/02/07/emmanuel-macron-laughs-gay-affair-rumours/, αν και η άρνηση της φημολογίας ότι είχε ομοφυλοφιλική σχέση με τον διευθυντή του Radio France, Μάθιου Γκαλέ, φαίνεται ότι είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τι ακολουθεί μετά;

Ενώ το ενδιαφέρον όλων είναι στραμμένο τώρα στη Λεπέν, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι προεδρικές εκλογές δεν είναι οι μόνες εκλογές στη Γαλλία φέτος.

Τον Ιούνιο οι πολίτες θα πάνε πάλι στις κάλπες για να εκλέξουν βουλευτές.

Αυτό μπορεί να είναι κρίσιμο για τον επόμενο πρόεδρο, γιατί χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία, είναι δύσκολο να εφαρμόσει όσα υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους.

Αν κερδίσει ο Μακρόν ή η Λεπέν, θα έχει πολύ ενδιαφέρον, γιατί κανείς από τους δύο δεν έχει τους κομματικούς μηχανισμούς για να πετύχει πλειοψηφία. Το Εθνικό Μέτωπο έχει μόνο δύο βουλευτές αυτή τη στιγμή, ενώ το κίνημα «Εμπρός» του Μακρόν είναι τόσο νέο που δεν είχε υποψηφίους σε καμία εκλογή.

Η Ντορί Ντεβά πρόσθεσε: «Αν ο Μακρόν κερδίσει, αυτό θα είναι αχαρτογράφητο πεδίο. Θα πρέπει να διορίσει Πρωθυπουργό που είναι υπεύθυνος για να λειτουργήσουν τα πάντα, καθώς όλη η νομοθεσία εξαρτάται από τον Πρωθυπουργό.

«Αυτό το πρόσωπο θα πρέπει μάλλον να προέρχεται από ένα από τα άλλα πολιτικά κόμματα και δεν είναι ξεκάθαρο πόση πειθαρχία θα μπορέσει να επιβάλει στους βουλευτές, αφού δεν θα ανήκουν στο ίδιο κόμμα.

«Οι οικονομικές και εργατικές μεταρρυθμίσεις από τη δεκαετία του ’90 έχουν αποδειχτεί εξαιρετικά δύσκολες για όλους τους προέδρους, οι οποίοι υποσχέθηκαν να κάνουν μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς κάποιος που δεν ανήκει σε ένα από τα πολιτικά κόμματα, θα μπορέσει να το κάνει.»