Έκτακτη είδηση

Η νεολαία της Τουρκίας ψάχνει τη «φωνή» της

Ρεπορτάζ του euronews στις γειτονιές της Κωνσταντινούπολης

Το διαβάζουν τώρα:

Η νεολαία της Τουρκίας ψάχνει τη «φωνή» της

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Μια από τις παλαιότερες γειτονιές στην Κωνσταντινούπολη, εδώ και χίλια χρόνια το Σουλουκουλέ είναι η συνοικία των ρομά.

Μετά από το βαρύ πλήγμα της εκβιομηχάνισης, έγινε σύμβολο των αδυνάτων και της οργής απέναντι στην εξουσία και στους ισχυρούς.

Αυτή η οργή ήταν η έμπνευση για το ραπ συγκρότημα Tahribad i Isyan.

Οι στίχοι τους είναι κάλεσμα για τους απογοητευμένους νέους, να μην τα παρατήσουν και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους.

«Κάποιοι λένε ότι είναι αδύνατον να ζήσουν σ’ αυτή τη χώρα. Το λένε ηθοποιοί, καλλιτέχνες, το λένε καθημερινοί άνθρωποι. Εμείς λέμε: αν φύγουμε κι εμείς, δεν θα μείνει κανείς για να την κάνει καλύτερη. Γι’ αυτό λέμε, μένουμε εδώ και την κάνουμε πιο κατοικήσιμη. Μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό, με τη μουσική ή με την τέχνη», μας λένε οι Tahribad i Isyan.

Το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Πράγματι, μεγάλο κομμάτι της νεολαίας θέλει να φύγει από τη σημερινή Τουρκία. Κάποιοι, όμως, πιστεύουν ακόμα σ’ αυτή τη χώρα.

«Πριν από 4 χρόνια το πάρκο Γκεζί, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, έγινε σύμβολο της ελευθερίας του λόγου. Από αυτή την πολιτική αναταραχή αναδύθηκαν πολλές νέες και εναλλακτικές πλατφόρμες ενημέρωσης», μεταδίδει η ανταποκρίτρια του euronews στην Κωνσταντινούπολη, Σενάντα Σοκολού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρότζεκτ «140 δημοσιογράφοι» (140journos).

Δραστηριοποιούνται σε 16 διαφορετικές πλατφόρμες και καθημερινά προσφέρουν μια εναλλακτική στα παραδοσιακά, λογοκριμένα μέσα ενημέρωσης.

«Κατά τις διαμαρτυρίες στο πάρκο Γκεζί, τα μέσα ενημέρωσης, λόγω της πολιτικής τους, δεν κάλυπταν τίποτα. Κι αυτό ήταν που μας έκανε να πάρουμε τις κάμερες. Πήραμε τους δρόμους, γιατί τα μίντια δεν παρουσίαζαν αυτά που θέλαμε να δούμε. Είπαμε λοιπόν ότι έχουμε τη δυνατότητα να παράξουμε αυτό που θέλουμε να καταναλώσουμε», εξηγεί ο Ενγκίν Οντέρ, συνιδρυτής του 140journos.

Στη σύγχρονη Τουρκία, πολλοί νέοι αισθάνονται ότι δεν έχουν φωνή.

Κάποιοι παλεύουν να το αλλάξουν αυτό, και να κάνουν τη χώρα πιο δημοκρατική.