Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Το Euronews με τους πρωταγωνιστές του βραβείου Ζαχάρωφ

Ο Αλμπέρτο ντε Φιλίπις στη Βενεζουέλα με τα πρόσωπα της αντιπολίτευσης που βραβεύτηκαν με το φετινό Ζαχάρωφ

Το διαβάζουν τώρα:

Το Euronews με τους πρωταγωνιστές του βραβείου Ζαχάρωφ

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Bρισκόμαστε στη Βενεζουέλα. Η ΕΕ αποφάσισε να απονείμει το βραβείο της Ζαχάρωφ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη δημοκρατική αντιπολίτευση της χώρας. O απεσταλμένος του euronews, Αλμπέρτο ντε Φιλίπις τους συνάντησε.

Η Βενεζουέλα βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Η χώρα καταστρέφεται από την κρίση και ο πληθωρισμός είναι απίστευτα υψηλός. Το χειρότερο είναι ότι η Βενεζουέλα είναι πολωμένη. Η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι από τότε που το Κόμμα του Τσάβες ανήλθε στην εξουσία το 1999, το σοσιαλιστικό κόμμα έχει διαβρώσει τα δημοκρατικά θεσμικά όργανα της Βενεζουέλας και κακοδιαχειρίστηκε την οικονομία της.

Από την πλευρά τους, οι Τσαβίστας κατηγορούν την αντιπολίτευση για ελιτισμό και εκμετάλλευση των φτωχών της Βενεζουέλας με σκοπό να αυξήσουν τα δικά τους πλούτη. Υποστηρίζουν επίσης ότι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης τελούν υπό τις υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών, μια χώρα με την οποία η Βενεζουέλα έχει τεταμένες σχέσεις τα τελευταία χρόνια.

Οσο για τον λαό… Μετά από τέσσερις μήνες αναταραχής και πάνω από 120 θανάτους στους δρόμους, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης εκλήθησαν να ψηφίσουν στις τελευταίες εκλογές για κυβερνήτες. Κέρδισαν ξανά οι τσαβίστες. Ακόμη μια φορά διατυπώθηκαν κατηγορίες για απάτη. Ο κόσμος δείχνει να μην εμπιστεύεται πλέον τους πολιτικούς.

Σε αυτό το πλαίσιο, η δημοκρατική αντιπολίτευση και οι πολιτικοί κρατούμενοι στη Βενεζουέλα κέρδισαν το βραβείο Ζαχάρωφ για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε ότι θέλει να ανταμείψει το θάρρος των φοιτητών και των πολιτικών που αγωνίζονται για την ελευθερία κατά μιας κατασταλτικής κυβέρνησης.

Με το φετινό Βραβείο Ζαχάρωφ, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βενεζουέλα βρίσκεται στο προσκήνιο.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις: Προκειμένου να κατανοήσουμε τι πραγματικά υποστηρίζει η αντιπολίτευση και τι ζητά, συνάτησα τον Ραμόν Γκιγέρμο Αβελέντο. Είναι ένα από τα πιο καταξιωμένα και πλέον σεβαστά στελέχη του MUD, του Συνασπισμού για την Δημοκρατική Ενότητα, εκεί όπου θα βρείτε τα πιο σημαντικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Πιστεύει στο διάλογο, όχι επειδή είναι ειρηνιστής. Γνωρίζει ότι οι τσαβίστες είναι οπλισμένοι και ότι μια ξένη εισβολή, κάτι που υποστηρίζεται από κάποιους πολιτικούς, θα μπορούσε να οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο και να καταλήξει σε σφαγή. Αλλωστε το 20% των πολιτών της Βενεζουέλας πιστεύει βαθιά στον τσαβισμό.
Ο Αβελέντο, αν του επιτραπεί να ταξιδέψει εκτός χώρας, θα είναι ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης που θα παραλάβουν το βραβείο Ζαχάρωφ στο Στρασβούργο.

Κύριε Αβελέντο ποια είναι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα;

Ραμόν Γκιγέρμο Αβελέντο, Πρώην ΓΓ του Συνασπισμού για την Δημοκρατική Ενότητα:

Οι παραβιάσεις αυξάνονται όχι μόνο όσον αφορά τον κίνδυνο ζωής ή την ελευθερία του λόγου, αλλά και το δικαίωμα στην υγεία, το οποίο είναι ένα άλλο βασικό δικαίωμα. Η έκθεση της Συνέλευσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Κοινοβούλιο, αναφέρει πολλά. Σε αυτό το γράφημα βλέπουμε πως οι δολοφονίες αυξάνονται. Έχουμε πολλά και διαφορετικά προβλήματα που σχετίζονται με παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα και όλα αυτά διογκώνονται.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις: Ποια είναι η σημασία του Βραβείου Ζαχάρωφ για την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας;

Ραμόν Γκιγέρμο Αβελέντο: Σημαίνει πολλά για εμάς και για τον λαό της Βενεζουέλας. Το βραβείο Ζαχάρωφ απονέμεται από το 1988. Όταν κοιτάς τους νικητές (ανθρώπους και ΜΚΟ), συνειδητοποιείς ότι είναι μια λίστα μαχητών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική ελευθερία. Αυτό σημαίνει πολλά. Για να μην αναφέρουμε ότι μόνο σε 5 περιπτώσεις απονεμήθηκε σε λατινοαμερικανούς.

Κι αυτό είναι επίσης σημαντικό. Δείχνει πόσο ανησυχεί η Ευρώπη για την κατάσταση στη Βενεζουέλα. Θα ήθελα επίσης να υπογραμμίσω ότι αυτή είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του βραβείου που απονέμεται σε έναν θεσμό. Υπήρχαν ΜΚΟ,άνθρωποι, και εκπρόσωποι Τύπου, αλλά ποτέ δημόσιοι φορείς (όπως ένα Κοινοβούλιο).

Είναι πολύ σημαντικό γιατί δείχνει ότι στη Βενεζουέλα δίνεται μια μάχη ανάμεσα σε όσους προστατεύουν το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία και σε αυτούς που τους επιτίθενται. Δείχνει ότι οι άνθρωποι της Βενεζουέλας αγωνίζονται για την ελευθερία τους.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις:
Τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση της Βενεζουέλας είπε: δεν θα υπάρξει διάλογος με την Ουάσιγκτον αν δεν άρει τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας. Τι σχέση όμως έχουν οι αμερικανικές κυρώσεις με τον πολιτικό διάλογο στη Βενεζουέλα;

Ραμόν Γκιγέρμο Αβελέντο:
Δεν έχει καμία σχέση με τις κυρώσεις και τον διάλογο. Όπως συνέβη με άλλες δικτατορίες, στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να πείσει ότι δεν υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ της εξουσίας και του λαού, αλλά μια αντιπαράθεση μεταξύ της Βενεζουέλας και άλλων χωρών.
Κι αυτό γιατί η Βενεζουέλα πρέπει να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο, για παράδειγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιβάλονται κυρώσεις εναντίον πολιτικών αξιωματούχων ή της κυβέρνησης της Βενεζουέλας στο σύνολό της.

Οι Τσαβίστες θέλουν να δείξουν ότι οι κυρώσεις αυτές είναι ενάντια στον λαό της Βενεζουέλας. Ο Τσαβίστες έπρεπε να αναλάβουν την ευθύνη επειδή δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι κυρώσεις είναι κατά συγκεκριμένων δημοσίων υπαλλήλων, μελών της κυβέρνησης. Αυτό που προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση είναι να κρυφτεί πίσω από την εθνική σημαία για να προκαλέσει σύγχυση σε ό,τι αφορά τις καταστάσεις αλλά και τις ευθύνες. Θέλουν να εμπλέξουν τα προσωπικά τους συμφέροντα με το συμφέρον του λαού της Βενεζουέλας. Αυτό είναι ένα παλιό τέχνασμα που χρησιμοποιείται από δικτατορίες.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις:
Πιστεύετε ότι η πολιτική αμνηστία σε κάποιους από τους τσαβίστες θα βοηθήσει στην έναρξη ενός πραγματικού διαλόγου και στην δημοκρατική μετάβαση;

Ραμόν Γκιγέρμο Αβελέντο:
Πρέπει να εξετάσουμε κάθε ευκαιρία που μπορεί να προσφέρει η πολιτική ή τα δικαιώματα ή η διπλωματία, πρέπει να ακολουθήσουμε κάθε δυνατό δρόμο για να βρούμε μια λύση, το σημαντικότερο είναι να απαλλάξουμε τον λαό της Βενεζουέλας που υποφέρει. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μια ξένη εισβολή ή ένας εμφύλιος πόλεμος θα μπορούσε να είναι η λύση,
Αυτό όμως, το μόνο που θα προκαλέσει είναι η επιδείνωση την κατάσταση. Η χρήση βίας δεν λύνει κάτι, αφήνει βαθύτερα τραύματα. Η χρήση της βίας από την κυβέρνηση είναι η αιτία των δεινών που βιώνουμε και γι ‘αυτό πρέπει να εξετάσουμε τις δυνατότητες που προσφέρει η πολιτική και ο νόμος. Έτσι λοιπόν, εάν φτάσουμε στην αλλαγή που χρειαζόμαστε, σε μια πολιτική μετάβαση με ειρηνικά μέσα και με τον λιγότερο επώδυνο τρόπο, αυτό θα είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις:
Η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την ίδια την ύπαρξη πολιτικών κρατουμένων στη Βενεζουέλα. Φυλακισμένοι για πολιτικούς λόγους ή για πολιτική ανυπακοή κατηγορούνται για τρομοκρατία.

Η εκπροσώπησή τους στο δικαστήριο μπορεί να είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη υπόθεση. Μπορεί για παράδειγμα να προκαλέσει προβλήματα στον δικηγόρο που τους εκπροσωπεί, τόσο στην ιδιωτική όσο και στην δημόσια ζωή του.

Οι Τσαβίστες θέλουν να τους διαλύσουν, η κρίση στη χώρα όμως είναι τόσο τρομερή που οι άνθρωποι φαίνεται ότι έχουν χάσει κάθε φόβο. Οι περισσότεροι υποστηρίζουν τους ανθρώπους που φυλακίστηκαν για τα πιστεύω τους και τους πολιτικούς κρατούμενους.

Αυτός είναι ο λόγος που θα συνομιλήσω με τον Γκονζάλο Χιμιόμπ τον δημιουργό του Foro Penal, μιας ομάδας δικηγόρων και εθελοντών που εκπροσωπούν πολιτικούς κρατούμενους. Το euronews θέλει να καταλάβει πώς είναι να είσαι πολιτικός κρατούμενος σε αυτή τη χώρα.

Ποιος κατά την γνώμη σας είναι πολιτικός κρατούμενος; Υπάρχει ορισμός;

Γκονζάλο Χιμιόμπ, επικεφαλής του Foro Penal:

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν αυτοί που επειδή εκπροσωπούνται ως μεμονομένα πρόσωπα, πέφτουν θύματα μιας διαδικασίας ποινικοποίησης από την κυβέρνηση, ώστε να μπορούν να «εξουδετερωθούν» ως πιθανοί πολιτικοί ηγέτες ή παράγοντες στις λαϊκές κινητοποιήσεις.

Σε αυτή την ομάδα βρίσκουμε τους πιο διάσημους πολιτικούς κρατούμενους, όπως ο Λεοπόλδο Λόπεζ, ο Αντόνιο Λεντέσμα, ο Ντανιέλ Σεμπάγιο και ούτω καθεξής. Αυτά είναι πρόσωπα που αποτελούν διαρθρωτικό κίνδυνο για την υπάρχουσα δομή εξουσίας.
Και είναι ο λόγος που η εξουσία προσπαθεί να τους εξουδετερώσει. Αυτή είναι η πρώτη κατηγορία.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι άνθρωποι που ως πρόσωπα ίσως είναι άγνωστα αλλά αντιπροσωπεύουν κάτι. Ένα ίδρυμα για παράδειγμα. Ίσως ανήκουν σε συγκεκριμένες ομάδες τις οποίες η εξουσία θέλει να εξουδετερώσει. Όπως φοιτητές, δημοσιογράφοι ή δικαστές. Θα ήθελα να αναφέρω την υπόθεση της Μαρία Λούρδες Αφουνί.

Η Μαρία Λούρδες Αφουνί είναι μια από τις πιο χαρακρητιστικές περιπτώσεις. Δεν έχει συλληφθεί γι αυτό που είναι ως άτομο, αλλά για να σταλεί ένα μήνυμα στην ομάδα που ανήκει: τους δικαστές.
«Αν πολεμήσετε την εξουσία, μπορούμε να σας συλλάβουμε».

Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν αυτοί που αποκαλούμε κρατούμενοι προπαγάνδας. Κάθε φορά που η εξουσία θέλει να δικαιολογήσει το δικό της επίσημο αφήγημα, ένα προπαγανδιστικό μήνυμα, για κάτι που συμβαίνει σε όλη τη χώρα, ποινικοποιεί ορισμένα άτομα για να επιτεθεί σε μια κατηγορία ανθρώπων. Στόχος είναι να διατηρήσει και να ενισχύσει την προπαγάνδα. Για παράδειγμα: όταν η κυβέρνηση λέει ότι υπάρχει οικονομικός πόλεμος, συλλαμβάνουν αντιπροσώπους ή μια συγκεκριμένη κατηγορία αντιπροσώπων. Όλα αυτά προκειμένου να αποδειχθεί ότι οι αντιπρόσωποι ευθύνονται για την οικονομική κρίση και όχι η κυβέρνηση. Ο Τσαβισμός θα προστατευθεί από τις ευθύνες. Έχει συμβεί πολλές φορές με κατασκευαστές, τραπεζίτες, γιατρούς, φαρμακοποιούς, ακόμη και με τους αρτοποιούς όταν η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν υπήρχε ψωμί επειδή υπήρχε «πόλεμος του ψωμιού»
(κατηγορούσαν τους αρτοποιούς ότι έκρυβαν το αλεύρι). Έτσι συνέλαβαν πολλούς αρτοποιούς για να δικαιολογήσουν το δικό τους αφήγημα και να πουν ότι εκείνοι ήταν οι κακοί. Η κυβέρνηση απέφυγε να αναλάβει την ευθύνη της οικονομικής κρίσης. Αυτές είναι οι τρεις κατηγορίες.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Έχω μία ερώτηση για σας. Όλοι οι φυλακισμένοι επιθυμούν την αποφυλάκισή τους Πόσο επιζήμιο μπορεί να είναι για τη μη κυβερνητική οργάνωση Foro Penal αυτό που έκανε ο Αντόνιο Λεντέσμα;

Γκονζάλο Χιμιόμπ
Αν είστε πολιτικός κρατούμενος και είστε υπό κράτηση και αποφεύγετε τη δικαιοσύνη χωρίς τη χρήση βίας κατά προσώπων ή κατά περιουσίας, αυτό δεν είναι έγκλημα στη Βενεζουέλα. Αυτό είναι τρόπον τίνα αποδεκτό. Κάθε φορά βέβαια που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ανησυχούμε πολύ. Αν θεωρείτε τους πολιτικούς κρατούμενους ομήρους, μπορείτε να φανταστείτε ότι εάν ένας ομήρος αποδράσει, αυτός που θα πληρώσει τις συνέπειες δεν είναι αυτός που δραπετεύει αλλά οι υπόλοιποι. Αυτό συμβαίνει με τον Λεοπόλδο Λόπεζ ή τον Ντανιέλ Σεμπάγιος, αυξάνοντας τα περιοριστικά μέτρα εναντίον τους, βάζοντάς τους ηλεκτρονικά βραχιόλια, επιτρέποντας λιγότερες επισκέψεις.

Γι ‘αυτό ανησυχούμε όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Γίνεται πιο πολύπλοκο καθώς εμείς ως δικηγόροι υπεράσπισης μπορούμε να πείσουμε τους δικαστές να μειώσουν τα μέτρα εναντίον των πελατών μας που βρίσκονται στη φυλακή. Για παράδειγμα, να τους παραχωρήσουν υπό όρους ελευθερία. Γιατί; Γιατί ο δικαστής θα πει: «Αν το κάνω, θα μπορείς να δραπετεύσεις και αυτό δεν είναι καλό».

Η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιήσει τους κρατούμενους ως διαπραγματευτικό χαρτί. Επομένως, τα πράγματα χειροτερεύουν για εμάς, αλλά πρέπει να πω ότι αν είσαι φυλακισμένος και πρωτίστως πολιτικός κρατούμενος, έχεις το δικαίωμα να προσπαθήσεις να δραπετέυσεις, να ανακτήσεις την ελευθερία σου.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Ο Γκονζάλο Χιμιόμπ είναι δικηγόρος. Μου πρότεινε να μιλήσω με την Σκαρλίν Ντουάρτε, η οποία ήταν 22 ετών όταν συνελήφθη και πέρασε σχεδόν τρία χρόνια στη φυλακή για κάποια tweets ενάντια στον Τσαβισμό.

Ο πατέρας της πέθανε ενώ ήταν στη φυλακή και ο δικαστής δεν την άφησε να πάει στην κηδεία.

Ένιωσε να ζει στον κόσμο του Κάφκα, το διαβατήριό της κατασχέθηκε και μέχρι σήμερα περιμένει να γίνει δίκη ενώ συνεχίζει να θεωρείται εχθρός του κράτους. Ένα φυσιολογικό άτομο που αναγκάστηκε να ζει σε μια συνεχή κόλαση γραφειοκρατίας και καταστολής.

Πήγα σπίτι της και μου μίλησε για τον παραλογισμό της εμπειρίας της. Περιμένει ακόμα τη δίκη. Δεν μπορεί να φύγει από τη χώρα. Αν πλησιάσει σε αεροδρόμιο, θα συλληφθεί.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Τι συνέβη τη ημέρα της απελευθέρωσής σου;

*Σκαρλίν Ντουάρτε:
Αισθάνθηκα ότι ξαναγεννήθηκα. Η ελευθερία είναι ανεκτίμητη. Κανείς δεν καταλαβαίνει την αξία της μέχρι να την χάσει. Αυτό που με στενοχωρεί περισσότερο είναι ότι δεν μπόρεσα να αγκαλιάσω τον πατέρα μου. Αγωνίστηκε για μένα και πέθανε ενώ ήμουν στη φυλακή. Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή, ήταν ανέφικτο να είμαι μαζί του.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Ο πατέρας σου πέθανε και δεν σε άφησαν να πας στην κηδεία του;

Σκαρλίν Ντουάρτε:
Ναι,ήμουν στη φυλακή και ο πατέρας μου πέθανε. Δεν μπορούσα να τον δω και να τον αποχαιρετήσω

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Μπορείς να μου διηγηθείς τι σου συνέβη;

Σκαρλίν Ντουάρτε
Το 2014 έγραψα κάποια tweets μιλώντας για κάποιες πολιτικές προσωπικότητες και η κυβέρνηση δεν το εκτίμησε. Λίγο αργότερα, έξι μήνες αργότερα, περίπου 10 αξιωματικοί της Sebin (μυστική υπηρεσία της Βενεζουέλας) ήρθαν στο σπίτι μου. Είχαν ένταλμα και έψαξαν το σπίτι μου. Δεν μου είπαν γιατί. Αλλωστε αυτά τα tweets ήταν παλιά. Έψαχναν τους υπολογιστές μου. Μου είπαν ότι έπρεπε να πάω μαζί τους επειδή ήθελαν να με ανακρίνουν. Έφυγα μαζί τους στις τρισίμιση το απόγευμα, όταν φτάσαμε άρχισαν να με ανακρίνουν αλλά δεν ήξερα γιατί , δεν μου είπαν τίποτα. Μετά όταν κατάλαβα το λόγο, άρχισαν να μου κάνουν ερωτήσεις, αλλά αρνήθηκα όλες τις κατηγορίες.

Νύχτωσε, μου είπαν ότι οι γονείς μου με περίμεναν έξω. Με ρώτησαν τόσα πολλά που δεν θυμάμαι τι ακριβώς. Αρνήθηκα τα πάντα. Μέ άφησαν να φύγω αλλά μου είπαν ότι θα έπρεπε να συνεχίσουν την έρευνα. Τότε πήγα σπίτι. Ένα μήνα αργότερα μου τηλεφώνησαν και μου είπαν να πάω στο αστυνομικό τμήμα για να πάρω κάποιο εξοπλισμό που είχαν κατασχεσει . Σκέφτηκα, ωραία , θα μου επιστρέψουν τα πράγματά μου . Άρχισαν να με ρωτούν σχετικά με τα tweets. Τους ρώτησα γιατί ήμουν εκεί, αν ήμουν εκεί για να πάρω τον εξοπλισμό μου πίσω, ή τι ακριβώς συνέβαινε.Κατάλαβα ότι δεν είχαν καμία πρόθεση να μου δώσουν τα πράγματά μου. Κατάλαβα ότι μου έστησαν παγίδα και ήθελαν να με συλλάβουν .

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Για ποιο πράγμα σε κατηγορούσαν;

Σκαρλίν Ντουάρτε
Κατηγορήθηκα για ψηφιακή κατασκοπεία, για επιζήμια πρόσβαση ή δολιοφθορά, καθώς και για υποκίνηση μίσους και οργής σε δημόσιους αξιωματούχους. Αυτές ήταν οι κατηγορίες που μου προσάπτουν.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Ποια ήταν η ετυμηγορία;

Σκαρλίν Ντουάρτε
Αναβλήθηκε η δίκη μου 27 φορές.Ποτέ δεν είχα μια προκαταρκτική δικαστική ακρόαση.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Καταδικάστηκες;

Σκαρλίν Ντουάρτε
Όχι. Μέχρι σήμερα συνεχίζω να πηγαίνω στο δικαστήριο και αυτοί συνεχίζουν να προγραμματίζουν ακροάσεις για να μπορώ να πηγαίνω ενώ είμαι ελεύθερη.

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Θα μπορούσατε να μας δείξετε κάποιες φωτογραφίες της δημόσιας εκστρατείας που διοργάνωσαν οι φίλοι σας έξω από τη φυλακή;

Σκαρλίν Ντουάρτε
Βεβαίως, αυτές είναι μερικές από τις φωτογραφίες από τις καμπάνιες που διοργανώθηκαν κατά τη διάρκεια της φυλάκισής μου. Οι εικόνες αυτές βοήθησαν να γίνει γνωστή η υπόθεσή μου στον κόσμο ».

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις
Είστε κανονικός πολίτης. Τι πιστεύετε για τον διάλογο μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβέρνησης;

Σκαρλίν Ντουάρτε: Κατά τη γνώμη μου, αυτός ο διάλογος είναι άχρηστος επειδή η κυβέρνηση θέλει να επιβληθεί στον αντίπαλο. Πιστεύω ότι δεν θα καταλήξουν σε καμία συμφωνία. Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει τις απόψεις της. Τα πράγματα δεν θα αλλάξουν. Δεν έχει νόημα η σπατάλη λέξεων σε κάτι που δεν θα δώσει αποτελέσματα ».

Αλμπέρτο ντε Φιλίπις

Η Βενεζουέλα είναι χωρισμένη στα δύο, μεταξύ μιας κυβέρνησης μειοψηφίας και της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων που ζητούν αλλαγή. Αλλά η Βενεζουέλα είναι επίσης μια πολύ πλούσια χώρα, ένα σταυροδρόμι συμφερόντων που προσελκύει πολλές ξένες χώρες. Και μια χώρα που κινδυνεύει να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή.

Η διασπορά της Βενεζουέλας, αυτήν τη στιγμή, είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο σε σύγκριση με τον πληθυσμό.

Η κυβέρνηση έχει αναβάλει τον διάλογο χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του μαστίγιου και του καρότου για να αντιμετωπίσει τις διαμαρτυρίες. Αλλά η πείνα και η έλλειψη αγαθών έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ωρολογιακή βόμβα.

Μια έκρηξη μπορεί να προκαλέσει ντόμινο εξελίξεων.

Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πού μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό.