Η μετανάστευση μεταξύ πλούσιων χωρών αυξήθηκε - Κίνδυνος "διαχωριστικής γραμμής στην κινητικότητα"

Access to the comments Σχόλια
Από euronews  with ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP
Migration United Nations
Migration United Nations   -   Πνευματικά Δικαιώματα  Rafael Yaghobzadeh/Copyright 2021 The Associated Press. All rights reserved   -  

Η μετανάστευση μεταξύ πλούσιων χωρών αυξήθηκε, ενώ οι συγκρούσεις και η κλιματική αλλαγή αύξησαν τον εσωτερικό εκτοπισμό σε ευάλωτες χώρες όπου πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να φύγουν, ανέφερε σήμερα ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ).

Δεκαοκτώ από τις 20 χώρες κύριας προέλευσης των μεταναστών το 2020 ήταν πολύ ανεπτυγμένες, από επτά το 1995, δήλωσε η Μαρί Μακόφι, επικεφαλής του τμήματος ερευνών της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τη μετανάστευση και συντάκτρια της Παγκόσμιας Έκθεσης για τη Μετανάστευση (World Migration Report) 2022.

Την ίδια στιγμή, ο αριθμός των εσωτερικά εκτοπισμένων ανθρώπων αυξήθηκε το 2020 στα 55 εκατ. παγκοσμίως, από 51 εκατ. το 2019 -- μια κατάσταση που επιδεινώθηκε από την πανδημία της COVID-19, η οποία καθήλωσε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι διαφορετικά θα έπαιρναν τον δρόμο της μετανάστευσης.

"Αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο μιας παγκόσμιας διαχωριστικής γραμμής στην κινητικότητα με πιθανές συνέπειες για τις παγκόσμιες ανισότητες", δήλωσε ο Μακόλιφ στους δημοσιογράφους.

Για τους σχετικά πλούσιους, ο ευρωπαϊκός χώρος Σένγκεν έχει προσφέρει ευκαιρίες μετανάστευσης για περίπου 400 εκατ. Ευρωπαίους πολίτες, επιτρέποντας, για παράδειγμα, σε Πορτογάλους πολίτες να ζουν και να εργάζονται στη Γερμανία.

Αντίθετα, ανέφερε ο ΔΟΜ, "οι διεθνείς μεταναστευτικές διαδρομές για εκατομμύρια ανθρώπους σε αναπτυσσόμενες χώρες περιορίστηκαν περαιτέρω" στερώντας από πολλούς τις ευκαιρίες για καλυτέρευση [των συνθηκών διαβίωσής τους] που προσέφερε παραδοσιακά η μετανάστευση.

Οι Αφγανοί, για παράδειγμα, στερούνται τα "ισχυρά διαβατήρια" πιο σταθερών χωρών. Πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να αποκτήσουν διαβατήρια και ακόμη και αυτοί που μπορούν, αντιμετωπίζουν εμπόδια σε διεθνή ταξίδια, είπε η Μακόφι.

Από τα 55 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένους το 2020, τα 48 εκατ. έφυγαν για να γλιτώσουν από τις συγκρούσεις και τη βία και τα επτά εκατομμύρια ξεριζώθηκαν από καταστροφές, όπως οι τυφώνες και οι πυρκαγιές -- που προκαλούνται συχνά από την κλιματική αλλαγή.

Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στο Καμερούν, για παράδειγμα, οι έντονες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες προκάλεσαν περίπου 279.000 και 116.000 νέους εκτοπισμούς αντίστοιχα.

"Ενώ η COVID-19 κράτησε πολλά εκατομμύρια ανθρώπους στα σπίτια τους σε όλο τον κόσμο, το συνολικό μέγεθος του εκτοπισμένου πληθυσμού παγκοσμίως στην πραγματικότητα αυξήθηκε και οι εσωτερικές εκτοπίσεις επίσης", είπε η Μακόλιφ.