Γαλλία: Μαύρες μνήμες ξυπνά η δίκη για την επίθεση της 14ης Ιουλίου 2016

Access to the comments Σχόλια
Από Πάνος Κιτσικόπουλος
Δικαστήριο
Δικαστήριο   -   Πνευματικά Δικαιώματα  Aurelien Morissard/Copyright 2022 The Associated Press. All rights reserved.

Μια καρδιά στολίζει το πάνω μέρος του μνημείου για τα θύματα στην επίθεση της Νίκαιας πριν έξι χρόνια. 86 νεκροί ο απολογισμός και μεταξύ τους δεκάδες παιδιά. Η έναρξη της δίκης τη Δευτέρα αναβιώνει τη μνήμη των θυμάτων και τον πόνο των οικογενειών για τους δικούς τους ανθρώπους.

Ο Μπρούνο Ραζαφιτρίνο έχασε τη γυναίκα του στην επίθεση της 14ης Ιουλίου 2016. Μεγάλωσε μόνος του τα δύο τους παιδιά. Δεν ξέρει ακόμα αν θα δώσει το παρών στη δίκη, όμως θελει να μιλήσει στους γιους του γι' αυτό.

«Ναι, τους ενδιαφέρει και δεν ξεχνούν. Απλά το αντιπαρέρχονται, όμως το μόνο που χρειάζεται για να ξαναζήσουν τις στιγμές εκείνες είναι να τους πεις για τη 14η Ιουλίου. Θυμούνται τα πάντα καλά, ακόμη κι αν τους κρατάμε απασχολημένους, όπως πρέπει, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», λέει.

Η Αζέρ Μπεν Αουισί ίδρυσε την ένωση «Ένας τρόπος για τα παιδιά». Το βράδυ της επίθεσης, εκείνη και η κόρη της σώθηκαν, γιατί βρέθηκαν ανάμεσα και όχι κάτω από τις ρόδες του φορτηγού που οδηγούσε ο τρομοκράτης. Όμως η κόρη της φέρει ακόμα τα ψυχικά τραύματα εκείνης της νύχτας. Η Αζέρ ελπίζει η δίκη να γιατρέψει κάποια από αυτά.

Όπως λέει, «το λίγο που μπορεί να μας φέρει αυτή η δίκη, πρέπει να το πάρουμε. Γιατί είναι ένα βήμα στο δρόμο της ανασυγκρότησης, η οποία είναι πολύ περίπλοκη, επειδή οι ζωές μας έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά. Όμως είναι ένα βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση. Και σε αυτή τη δίκη, το δικαστήρι δίνει στα θύματα την ευκαιρία να καταθέσουν κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Πιστεύω ότι το ότι μπορούμε να μιλήσουμε στη διάρκεια της δίκης είναι κάτι που δεν πρέπει να παραβλέψουμε».

Η δίκη όμως έχει κι άλλο ένα ρόλο να εξυπηρετήσει. Οφείλει να επιτρέψει στην πόλη να ξεπεράσει τους διχασμούς της και να συμφιλιώσει τις κοινότητές της που είδαν τις εντάσεις να θεριεύουν. 

Κατά τον ιστορικό Ιβάν Γκαστό, «τις μέρες που ακολούθησαν υπήρξαν πολλές εντάσεις, εντάσεις μεταξύ των κοινοτήτων για τα ζητήματα που αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει. Σκέφτομαι συγκεκριμένα μια κοινότητα που ήταν και στόχος και θύμα: τους μουσουλμάνους. Οι μουσουλμάνοι στη Νίκαια έχουν έντονη παρουσία, όχι απαραίτητα στο κέντρο, αλλά και στα περίχωρα. Πολλοί μουσουλμάνοι ήταν θύματα σε αυτό το δραματικό περιστατικό. Όμως την ίδια ώρα, οι μουσουλμάνοι στιγματίστηκαν μαζί με τον δολοφόνο. Κι αυτό είναι κεντρικό ζήτημα για την πόλη, η οποία ακόμη δεν έχει συνέλθει από τις συνέπειές του».

Έξι χρόνια μετά, το παρελθόν έρχεται ξανά στο προσκήνιο στην Προμεντάν ντεζ Ανγκλέ με την έναρξη μιας δίκης που πιθανόν να δώσει στις οικογένειες των θυμάτων απαντήσεις λιγότερες από εκείνες που γυρεύουν. Όμως θα βοηθήσει την πόλη να προχωρήσει μπροστά.