«Erasmus στη Γάζα»: Ένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία Ιταλού φοιτητή που βρέθηκε στην εμπόλεμη ζώνη

Access to the comments Σχόλια
Από Συμέλα Τουχτίδου  & Τζόρτζια Ορλάντι
Σκηνή από το ντοκιμαντέρ «Erasmus στη Γάζα»
Σκηνή από το ντοκιμαντέρ «Erasmus στη Γάζα»   -   Πνευματικά Δικαιώματα  MAHMUD HAMS/AFP or licensors

Ο Ρικάρντο Corradini, τελειόφοιτος ιατρικής από την Ιταλία, μετέβη στη Γάζα στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus για να εκπληρώσει το όνειρό του: να γίνει χειρουργός πολέμου. Καθώς οι συγκρούσεις μαίνονται μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, ο Ρικάρντο βρίσκεται αντιμέτωπος με τις δικές του μάχες, τις προσωπικές του αγωνίες και τα όριά του.

Η ιστορία του Ρικάρντο έγινε ντοκιμαντέρ με τίτλο «Erasmus στη Γάζα».

Το euronews συνάντησε τον πρωταγωνιστή τις ιστορίας και τον ρώτησε αν ήταν προετοιμασμένος για όλα αυτά που συνάντησε.

«Δεν μπορείς να είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο» μας απάντησε ο Ρικάρντο. «Κανείς δεν σε εκπαιδεύει ποτέ να αντιμετωπίζεις μαζικούς πυροβολισμούς με 50 ανθρώπους να φτάνουν ταυτόχρονα μέσα σε διάστημα 10 λεπτών, όλοι με τραύματα από πυροβολισμούς . Όταν βρίσκεσαι σε μια τέτοια κατάσταση, μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Είναι επίσης πολύ δύσκολο να το διαχειριστείς συναισθηματικά. Αλλά αφού το πέρασα αυτό, πήρα την επιβεβαίωση ότι αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου.»

Το γεγονός ότι ο Ρικάρντο ήταν φοιτητής χωρίς προκαταλήψεις για τον πόλεμο είναι αυτό που ώθησε τους δύο σκηνοθέτες, Matteo Delbò και  Chiara Avesani να αφηγηθούν την ιστορία του. 

Υπήρχε ένα ερώτημα στο οποίο ήθελαν να απαντήσουν:

«Μπορεί η πολιτιστική διπλωματία να καλύψει το κενό που έχει αφήσει η πολιτική διπλωματία, η οποία έχει αποτύχει πλήρως στην αποστολή της;» αναρωτιέται ο σκηνοθέτης Matteo Delbò. «Μετά από αυτή την εμπειρία αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι το πρόγραμμα Erasmus αφορά την ανάληψη μιας τεράστιας ευθύνης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι ένα πρόγραμμα που έχει ως στόχο να χτίσει γέφυρες και όχι τοίχους".

«Το πρόγραμμα Erasmus είναι σαν ένα εργαλείο για την ειρήνη και αντανακλά την ευρωπαϊκή ταυτότητα» προσθέτει η σκηνοθέτιδα Chiara Avesani. «Είναι σαν να ανοίγει νέους ορίζοντες τόσο για τον Riccardo όσο και για τους ανθρώπους που ζουν στη Γάζα. Είναι εντελώς απομονωμένοι, ζουν σε μια φυλακή και δεν ξέρουν τι σημαίνει να συναντάς έναν "ξένο", οπότε ο Riccardo το αντιπροσωπεύει αυτό. Ενσαρκώνει τον δυτικό κόσμο που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ.»

Και οι δύο σκηνοθέτες ελπίζουν ότι η εμπειρία του Riccardo μπορεί να εμπνεύσει και άλλους φοιτητές να κάνουν το ίδιο σε άλλα μέρη του κόσμου.

«Το να μπορείς να παρακολουθείς τα ίδια μαθήματα με ανθρώπους που προέρχονται από διαφορετικά μέρη του κόσμου είναι κάτι που μπορεί να ενώσει διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα» συμφωνεί ο Ρικάρντο. «Σημαίνει ότι γνωριζόμαστε μεταξύ μας και όταν γνωριζόμαστε δεν φοβόμαστε ο ένας τον άλλον και όταν δεν υπάρχει φόβος δεν υπάρχει πόλεμος.»