Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Αντισεισμική «ταπετσαρία» από υαλοβάμβακα

Αντισεισμική «ταπετσαρία» από υαλοβάμβακα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο σεισμός 7,2 Ρίχτερ που χτύπησε την επαρχία Βαν της Τουρκίας το 2011 άφησε πίσω του εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες αστέγους. Καθώς τα πάντα, σπίτια, νοσοκομεία και σχολεία ήταν φτιαγμένα από τούβλα, άρχισαν να καταρρέουν ταχύτατα κομμάτια της τοιχοποιίας. Παρόλο που τα κτίρια με τούβλα είναι κατασκευές χωρίς μεγάλο κόστος και διαθέτουν εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε χτυπήματα του εγκέλαδου.

Οι τοίχοι από τούβλο είναι ιδιαίτερα ανθεκτικοί, αλλά μόνο εάν η πίεση ασκείται κάθετα. Όταν η πίεση ασκείται πλάγια, όπως βλέπουμε στην προσομοίωση, τότε οι τοίχοι κάμπτονται γρήγορα, σπάνε και σύντομα καταρρέουν.

Στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καρλσρούης στη Γερμανία, οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για να κάνουν τους τοίχους από τούβλο πιο ανθεκτικούς στους σεισμούς, κερδίζοντας έστω και λίγα δευτερόλεπτα, που θα επιτρέψουν στους κατοίκους των κτιρίων να βγουν έξω στο δρόμο.

Οι πρώτες προσπάθειες χρονολογούνται τη δεκαετία του ’90 και επικεντρώνονταν γύρω από τη χρήση ταινιών με ίνες άνθρακα. Οι ταινίες αυτές που ήταν σταθερές και ταυτόχρονα εύκαμπτες, τοποθετούνταν στους τοίχους για να τους σταθεροποιήσουν. Αυτό όμως τελικά χειροτέρευε τα πράγματα. Οι ζημιές εστιάζονταν γύρω από τα σημεία τοποθέτησης. Οι τοίχοι έσπαγαν και έπεφταν ακόμη και σε δοκιμές με μεσαίας κλίμακας σεισμούς.

Οι επιστήμονες εντατικοποίησαν τις μελέτες τους και διεύρυναν τη βάση έρευνάς τους. Η ιδέα ήταν να πειραματιστούν με ένα νέο τύπο ταπετσαρίας, υψηλής αντοχής. Η βάση της σύνθεσής της ήταν ο υαλοβάμβακας, ο οποίος ήταν πολύ ελαστικός. Η κόλλα ήταν επίσης ιδιαίτερης σημασίας. Η συγκεκριμένη ήταν φτιαγμένη από νερό, από ένα συνδετικό υλικό και από μια μεγάλη ποσότητα πλαστικών σφαιριδίων, τα οποία αποτελούνταν από χιλιάδες μακριά μόρια.

Όταν εφαρμόσουμε αυτό το μείγμα στον τοίχο, γεμίζει όλες τις μικρές ρωγμές. Το νερό εξατμίζεται και τα σφαιρίδια συστέλλονται. Η αλυσίδα των μορίων δημιουργεί ένα δίκτυο που κολλάει δυνατά στον τοίχο. Με τον ίδιο τρόπο, ο υαλοβάμβακας με την κόλλα ενισχύει το προαναφερόμενο μείγμα.

«Αυτή η ελαστικότητα της χημικής ένωσης οφείλεται στα χαρακτηριστικά του πλαστικού που έχουμε κατασκευάσει. Μπορεί να αλλάξει την εσωτερική δομή του, σε περίπτωση που συμβεί ένας σεισμός», όπως υποστηρίζει ο χημικός μηχανικός, Μίκαελ Ένγκελ.

Σ’ αυτή τη δοκιμή, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο τοίχος στα δεξιά – που έχει ενισχυθεί από την ειδική ταπετσαρία – μπορεί να αντέξει τις πλευρικές δυνάμεις που φτάνουν σχεδόν τα 3G. Η διαφορά με τον τοίχο που δεν χρησιμοποιήσαμε τίποτε, είναι εντυπωσιακή.

Κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, είναι συνήθως τα κτίρια που πέφτουν, που προκαλούν τους περισσότερους θανάτους και όχι ο σεισμός αυτός καθαυτός. Καθώς κανείς δεν ξέρει ακριβώς που, πότε και με τι δύναμη θα χτυπήσει ο επόμενος σεισμός, ο καλύτερος τρόπος να μειώσουμε τους υπάρχοντες κινδύνους είναι η ενίσχυση των κτιρίων στις σεισμογενείς περιοχές.