Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Τίτλοι... αρχής για τον κινηματογράφο

Τίτλοι... αρχής για τον κινηματογράφο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Το όνομά τους σημαίνει φως. Οι αδερφοί Λoυμιέρ έδωσαν τα φώτα τους για τη δημιουργία μιας τέχνης που έμελλε να καθηλώσει δισεκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο.

Ο κινηματογράφος άρχισε το ταξίδι του στις σκοτεινές αίθουσες από ένα μικρό δρόμο της Λυών. Την οδό του “πρώτου φιλμ”. Σε αυτό το σημείο οι αδερφοί Λουί και Αύγουστος Λυμιέρ έστησαν στις 19 Μαρτίου την αυτοσχέδια κινηματογραφική τους κάμερα και κατέγραψαν τις πρώτες κινούμενες εικόνες.

Η σκηνή είναι γνωστή με το όνομα «η έξοδος από το εργοστάσιο Λoυμιέρ» και αποτυπώνει τους εργάτες κατά την αποχώρησή τους από το εργοστάσιο φωτογραφικών πλακών των αδερφών Λυμιέρ στην περιοχή Μονπλεζίρ της Λυών. Τα πρώτα πενήντα δευτερόλεπτα στην ιστορία του κινηματογράφου ήταν γεγονός, καταγεγραμμένα σε 17 μέτρα φιλμ.

Στο ίδιο ακριβώς σημείο βρίσκεται σήμερα το Ινστιτούτο Λoυμιέρ.

Στην είσοδό του σώζεται ακόμη ένα μέρος της ξύλινης οροφής που διακρίνεται στο πρώτο φιλμ, πριν από 118 χρόνια.

*Η ελληνική παρουσία στο ινστιτούτο Λoυμιέρ *

Αυτήν την περίοδο το ινστιτούτο προβάλλει στην κινηματογραφική του αίθουσα ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν και του Ελληνοαμερικανού Τζον Κασαβέτις. Το αφιέρωμα στους δύο μεγάλους δημιουργούς είχε μεγάλη απήχηση στο γαλλικό κοινό με αποτέλεσμα να πάρει παράταση μέχρι τις 25 Ιανουαρίου.

Στην εξωτερική πλευρά του ινστιτούτου δεσπόζει ο «τοίχος των κινηματογραφιστών» με τις πλακέτες των μεγάλων σκηνοθετών που είχαν επισκεφθεί κατά καιρούς τη Λυόν. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το όνομα του σπουδαίου Ελληνοαμερικανού Ελία Καζάν από το 1992.

Το 1995 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη δημιουργία του κινηματογράφου. Με αφορμή την επέτειο σκηνοθέτες από όλον τον κόσμο τίμησαν με την κοινή παρουσία τους σε ένα ντοκιμαντέρ την ιστορία των αδερφών Λυμιέρ. Από το αφιέρωμα δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι βραβευμένοι με Χρυσό Φοίνικα Θόδωρος Αγγελόπουλος και Κώστας Γαβράς

Ο “κινηματογράφος Λουμιέρ”

Ο αυτοσχέδιος μηχανισμός που χρησιμοποίησαν ήταν μία μηχανή λήψης, προβολής και εκτύπωσης του φιλμ, μία μηχανή που κατέγραφε την κίνηση.

Ο “κινηματογράφος Λουμιέρ”, όπως ονομάστηκε και κατοχυρώθηκε ως ευρεσιτεχνία το 1895, ολοκλήρωσε μία μεγάλη πορεία επινοήσεων που είχαν κάνει αρκετοί επιστήμονες νωρίτερα. Στην πραγματικότητα ο κινηματογράφος είναι μία συλλογική προσπάθεια που άρχισε το 30.000 π.Χ όταν ο προϊστορικός άνθρωπος των σπηλαίων Αλταμίρα στην Ισπανία ζωγράφισε βίσονες με οχτώ πόδια αντί για τέσσερα, προκειμένου να αποτυπώσει την κίνηση του ζώου. Από τότε κύλησε πολύ νερό.. στο κινηματογραφικό αυλάκι.

Ο Βρετανός φωτογράφος Μόιμπριτζ κατέγραψε τον καλπασμό ενός αλόγου με διαδοχική φωτογράφιση, ο Ετιέν Μαρέ αποτύπωσε φωτογραφικά το πέταγμα ενός πουλιού με το περίφημο “φωτογραφικό τουφέκι”, ο Τζορτζ Ίστμαν εφηύρε το φιλμ, ενώ οι Ντίκσον και Έντισον δημιούργησαν το κινητοσκόπιο, μία μηχανή ατομικής προβολής κινηματογραφικής ταινίας σε ένα κουτί. Κάθε εφεύρεση έφερνε τον κόσμο πιο κοντά στη γέννηση του κινηματογράφου που αποτελείται από τρία θεμελιώδη στοιχεία: την ανάλυση της κίνησης, την προβολή και την φωτογραφία.

Οι αδερφοί Λουμιέρ είχαν κληρονομήσει από τον πατέρα τους ένα φωτογραφείο το οποίο μετέτρεψαν σε εργοστάσιο παραγωγής φωτογραφικών πλακών. Πριν από τον “κινηματογράφο Λυμιέρ” είχαν προχωρήσει σε πολλές εφευρέσεις πάνω στη φωτογραφία εξελίσσοντας την σε σημείο απεικόνισης 360 μοιρών.

Οι αδερφοί Λουμιέρ πέρασαν στην ιστορία ως οι δημιουργοί του κινηματογράφου χάρη σε μία σημαντική και αποφασιστική εφεύρεση. Επινόησαν την γκρίφα, έναν μηχανισμό που γαντζώνει το φιλμ από τις τρύπες του, το σέρνει για προβολή ενός καρέ και στη συνέχεια το μετακινεί έτσι ώστε να ακολουθήσει το επόμενο καρέ. Με αυτόν τον τρόπο τελειοποίησαν την λήψη και την προβολή.

Η πρώτη δημόσια προβολή

Οι αδελφοί Λουμιέρ παρουσίασαν τις κινούμενες εικόνες στις 28 Δεκεμβρίου του 1895 στο Γκραν Καφέ στο Παρίσι και ήταν η πρώτη φορά που θεατές πλήρωσαν εισιτήριο για να δουν κινηματογράφο.Οι δυο τους είχαν κινηματογραφήσει 10 ταινίες μικρού μήκους, διάρκειας περίπου ενός λεπτού, καταγράφοντας σκηνές από τη ζωή στην πόλη της Λυών και στην ύπαιθρο.

Το 1896 οι αδελφοί Λουμιέρ έκαναν περιοδεία με τον κινηματογράφο τους στη Βομβάη, το Λονδίνο, το Μόντρεαλ, τη Νέα Υόρκη και το Μπουένος Άιρες. Λέγεται ότι σε μια από τις προβολές που έδειχνε ένα τρένο να έρχεται προς την κάμερα κάποιοι από τους θεατές σηκώθηκαν και έτρεξαν προς την έξοδο διότι πίστεψαν ότι η αμαξοστοιχία θα έμπαινε στην αίθουσα.

Oι 35 θεατές που παρακολούθησαν τη δημόσια προβολή στο Παρίσι τρόμαξαν αλλά ενθουσιάστηκαν από την αναπαράσταση“της ζωής που τρέχει”. Ο μοναδικός από τους θεατές που κατάλαβε αμέσως την τεράστια εκφραστική δυνατότητα της νέα μηχανής ήταν ο Ζορζ Μελιές, ο πρώτος σκηνοθέτης στην ιστορία του κινηματογράφου. Η πιο δημοφιλής του ταινία ήταν “το ταξίδι στη Σελήνη”.

Το παράξενο της ιστορίας των αδερφών Λουμιέρ είναι ότι παρ’ ότι πειραματίστηκαν με την φωτογραφική μηχανή και δημιούργησαν την πρώτη κινηματογραφική ποτέ δεν πίστεψαν στην εξέλιξη του κινηματογράφου.Το εργοστάσιό τους ήταν το πρώτο που έβγαλε έγχρωμη φωτογραφική μηχανή και έγχρωμο φιλμ το 1907.