Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Μόδα με οικολογική συνείδηση

Μόδα με οικολογική συνείδηση
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Είμαστε στην Νέα Υόρκη. Η εβδομάδα μόδας έχει μόλις ολοκληρωθεί, αλλά στην πόλη που ποτέ δεν κοιμάται, το ίδιο συμβαίνει και με την βιομηχανία της μόδας. Υπολογίζεται συνολικά ότι ο τζίρος που αφορά στη μόδα αγγίζει τα 300 δισ ευρώ κάθε χρόνο. Εδώ, ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός σχεδιαστών προσπαθεί να βρεί εναλλακτικούς τρόπους προώθησης των προιόντων του, συνδυάζοντας την μόδα με τον σεβασμό του περιβάλλοντος.

Μία από αυτές τις εταιρίες είναι η Loomstate, τα ρούχα της είναι κατασκευασμένα με 100 τοις εκατό οργανικό βαμβάκι και κάποια άλλα με νέα υλικά όπως το λεγόμενο Tencel, που φτιάχνεται από ένα πολτό δέντρων.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004 από τους Rogan Rogan Gregory και τον Scott Mackinlay Hahn:

Ο σχεδιαστής τς εταιρείας Rogan Gregory, μας είπε:

“ Kατά την γνώμη μου δεν υπάρχει συμβιβασμός, όταν πρόκειται για το ίδιο το σχέδιο, επειδή χρησιμοποιώ μόνο κομμάτια υφάσματος, γιατί, επιλέγω να χρησιμοποιώ τα καλύτερα. Από την πλευρά της μόδας, δεν κάνουμε υποχωρήσεις στην ποιότητα. Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσω ότι το οργανικό ύφασμα είναι πιο μαλακό και καλύτερης ποιότητας από τα συμβατικά.

Η επόμενη στάση μας είναι το Μπρούκλιν, για να συναντήσουμε τον νεαρό σχεδιαστή Daniel Silverstein.

Εκτός από τον να χρησιμοποιεί οργανικά υλικά, αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να περιορίσει ότι πετάγεται στον κάλαθο των αχρήστων. Υπολογίζεται ότι το ένα τέταρτο των υφασμάτων που χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί ένα ρούχο καταλήγουν στα σκουπίδια.Βρήκε λοιπόν ένα τρόπο να αξιοποιήσει αυτά που για τους άλλους είναι περιττά.

O Daniel Silverstein μας είπε:

“ Αυτά τα κομμάτια που βλέπεται είναι φτιαγμένα με αυτό τον τρόπο, , και καλύπτουν όλο το σώμα. Καθώς φοράς το ρούχο, βλέπεις ότι είναι φτιαγμένο από μικρά κομματάκια, που δεν μπορείς να τα βάλεις κάπου αλλού. Πρέπει ανοίξει κανείς μία τρύπα από την οποία θα περνάει ο ώμος. Και τί κάνει κάποιος συνήθως με αυτά τα κομματάκια που περισσεύουν; τα πετά. Εγώ πάντως τα αξιοποιώ, για να κάνω αυτό το φόρεμα μοναδικό.”

Η Soham Dave είναι μία εταιρεία που παράγει ρούχα που φτιάχνονται στην Ινδία, από τοποικούς τεχνίτες. ΟΙ μέθοδοι που ακολουθούν είναι παραδοσιακές, διασφαλίζοντας πάντα υψηλή ποιότητα αλλά και μοντέρνα σχέδια. Πίσω από την επιτυχία της συγκεκριμένης μάρκας κρύβεται μία εξαιρετική επικοινωνιακή στρατηγική.

Η Nimet Degirmencioglu, ειδική επί των υφασμάτων, είπε:

“Υπάρχει μία αγορά που λειτουργεί έτσι, αλλά, η αγορά πρέπει να γίνει η ίδια της μόδα, πρέπει να πούμε την ιστορία, πως γίνεται η διαδικασία και πως σχεδιάζουμε τα ρούχα και μετά θα αναγνωριστεί η προσπάθεια μας. Οταν λέω στο κόσμο πως έχουν τα πράγματα, τι κάνω με τα υφάσματα και τις υφές τους, λαμβάνω πολύ θετικές αντιδράσεις από τους καταναλωτές αλλά και την αγορά. Πρέπει όμως να τους εξηγήσει κανείς πρώτα.¨

Η επιλογή πάντως παραμένει στους σχεδιαστές, ανεξαιρέτως του μεγέθους της επιχείρησης τους. Έχει απόλυτα να κάνει με την δέσμευση τους απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε μόδα με ηθικούς προσανατολισμούς.

Η ένωση για της προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης του κλάδου, εκπροσωπεί ήδη 80 ονόματα του χώρου, συμπεριλαμβανομένου του Loomstate. που πρόσφατα τον Ιούλιο υου 2012 εξέδωσε και κατάλογο, με το οικολογικό αποτύπωμα των ρούχων που λανσάρει.

Μία επιλογή που δίνεται στους καταναλωτές και που εναπόκειται πλέον στην διακριτική τους ευχέρεια αν θα την αξιοποιήσουν είναι το να αναλογιστούν και τον οικολογικό αντίκτυπο των ρούχων που αγοράζουν.

«Σύνδρομο» εθισμού στο... Facebook και το Twitter

«Σύνδρομο» εθισμού στο... Facebook και το Twitter
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, από τον περασμένο Δεκέμβριο περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι χρησιμοποιούν το Facebook και πάνω από 500.000 το Twitter . Καθημερινά γίνονται 500 εκατομμύρια likes στο Facebook και περίπου 340 εκατομμύρια Tweets. Το πιο εντυπωσιακό ωστόσο είναι πως περισσότεροι από 350 εκατομμύρια χρήστες υποφέρουν από το σύνδρομο εθισμού στο Facebook.
Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος είναι ενδεικτικές κάποιες απαντήσεις στους δρόμους του Λονδίνου. «Όλο το 24ωρο χρησιμοποιώ το Facebook και το Twitter», είπαν γελώντας αρκετοί. Ίσως και δέκα φορές την ημέρα, 4 με 6 φορές την ημέρα. Όταν τους λενε πως μπορεί να είναι εθισμένοι στο Διαδίκτυο λένε πως δεν εκπλήσσονται.

Μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγου, την περασμένη χρονιά, καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εισβάλλει στις ζωές των ανθρώπων από κάθε σημείο του πλανήτη. Τα πορίσματα αποκαλύπτουν πως οι χρήστες επιθυμούν να μπαίνουν στο Facebook και στο Twitter περισσότερο από το να κάνουν σεξ, να πιουν αλκοόλ ή να καπνίσουν τσιγάρα.

Σύμφωνα με την μελέτη, οι χρήστες δείχνουν μεγαλύτερη λαχτάρα όταν προσπαθούν να αντισταθούν στην επιθυμία τους για συγκεκριμένα πράγματα. Υπήρχαν πολλοί που απάντησαν πως δεν ήθελαν να σπαταλούν το χρόνο τους μπαίνοντας σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης καθώς αυτό θα τους αποσπούσε από τη δουλειά τους ή γιατί το θεωρούσαν χάσιμο χρόνου. Ωστόσο το βρήκαν πολύ δύσκολο να αντισταθούν στα όσα τους προσέφεραν οι χώροι κοινωνικής δικτύωσης.

Η έρευνα έδειξε ότι τμήματα του Facebook και του Twitter, όπως τα likes και τα re-tweets, δίνουν στους χρήστες μια δόση πρόσθετης ουσίας ντοπαμίνης που επηρεάζει τα νεύρα ενώ έλλειψή της προκαλεί ζήλια και άγχος .Σημάδι εθισμού αποτελεί και το να ξοδεύεις πέρισσότερες από πέντε ώρες τη ημέρα σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης.

Η κλινική Τάβιστοκ και Πόρτμαν στο Λονδίνο θεραπεύει μεταξύ άλλων και τον εθισμό
στα social media. Ο δόκτωρ Ρίτσαρντ Γκράχαμ βλέπει περισσότερους από 100 ασθενείς το χρόνο με παρόμοια συμπτώματα που συνδέονται με τον εθισμό στο τζόγο και στο Διαδίκτυο. Στους ασθενείς του περιλαμβάνονται ενήλικοι 35 ετών αλλά και παιδιά
Ποια θεωρούνται, ωστόσο, τα συμπτώματα αυτού του εθισμού;
Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο γιατρός «Αρχίζουν σταδιακά να χάνουν ή να αποφεύγουν να κάνουν τα απαραίτητα πράγματα για την επιβίωση ακόμα και στο πρωταρχικό επίπεδο της αυτοσυντήρησης. Καθυστερούν να φάνε ή ξεχνούν να φάνε και να πιούν νερό,αργούν να πάνε για ύπνο, χάνουν τα ραντεβού του και καθυστερούν να πάνε στη δουλειά ή στο σχολείο».

Ο γιατρός τονίζει πως οι έφηβες κοπέλες είναι πιο επιρρεπείς στον εθισμό στους χώρους κοινωνικής δικτύωσης με κύριους παράγοντες την πίεση από τις συμμαθήτριες τους και την ανάγκη να τις δουν online.Η θεραπεία ξεκινάει με απόλυτη αποχή από το Διαδίκτυο και ένα χρονοδιάγραμμα οργανωμένων δραστηριοτήτων.

Η συγγραφέας και εικονογράφος Τζέμινι Ανταμς έχει παραδεχθεί τον εθισμό της στο Facebook και προσπαθεί να τον αντικαταστήσει αποφεύγοντας το Διαδίκτυο και κάνοντας γιόγκα, ένα χόμπι που θεωρείται μέρος της ψηφιακής αποτοξίνωσής της.
Η Ανταμς πλέον δεν χρησιμοποιεί το Facebook παρά μόνο μισή ώρα την ημέρα ενώ μια φορά την εβδομάδα ,για 24 ώρες, δεν μπαίνει καθόλου στο Διαδίκτυο. Γνωρίζει πολύ καλά τους κινδύνους του Facebook .

«Εργάζομαι από το σπίτι»,τονίζει η Τζέμινι.«Ως συγγραφέας και παράλληλα κάποια που μελετά πολύ ανακάλυψα πως έμπαινα σε μόνιμη βάση στο Facebook και μπορούσα να γράψω για είκοσι λεπτά και μετά να μπω στο Facebook για λίγο προκειμένου να ελέγξω μερικά πράγματα. Θεωρώ πως το επικίνδυνο στο όλο θέμα είναι να μπαίνεις έστω και για δευτερόλεπτα για να δεις ή να ελεγξεις κάτι. Και παραδοξως πώς, μένεις κολλημένος για μισή και πλέον ωρα και έχεις σπαταλήσει το χρόνο σου».

Ο πειρασμός να μπει στο Facebook αποτελεί καθημερινό μαρτύριο για την ίδια.
«Έχω πάντα μια μικρή λαχτάρα να δω αν κάποιος σχολίασε σε κάτι που εγώ έγραψα νωρίτερα. Ήμουν καπνίστρια και είναι παρόμοια αυτή η αίσθηση. Σου είναι απαραίτητο
κάτι, έχει εθιστεί σε αυτό και σου λείπει.»

H Ανταμς έγραψε και εικονογράφησε ενα βιβλίο με τίτλο η Δίαιτα του Facebook. Πρόκειται για μια χιουμοριστική καταγραφή του δικού της εθισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Σύνδρομο» εθισμού στο... Facebook και το Twitter