Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Φουντώνει η κόντρα για τη λιτότητα στην Ευρώπη

Φουντώνει η κόντρα για τη λιτότητα στην Ευρώπη
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Λιτότητα, ύφεση, ανεργία. Το τρίπτυχο της ευρωπαϊκής πραγματικότητας τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κύμα αντιευρωπαϊσμού στο σύνολο της Ευρώπης.

Οι πολίτες κατηγορούν τους αξιωματούχους των Βρυξελλών για τις περικοπές και τη διάλυση θεμελιωδών κοινωνικών κεκτημένων.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, μετά την πρόσφατη δήλωσή του ότι «η λιτότητα έχει αγγίξει πλέον τα όριά της», άνοιξε έναν δημόσιο διάλογο.

«Φυσικά και ανησυχούμε με την κοινωνική κατάσταση τώρα. Και αυτή παρουσιάζει έναν κίνδυνο πόλωσης. Αλλά πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Δεν ήταν η Ευρώπη που δημιούργησε την κρίση, αλλά οι αγορές και η ανεύθυνη συμπεριφορά τους και κάποιες φορές δημιουργήθηκε σε εθνικό επίπεδο από μη βιώσιμα επίπεδα χρέους», είπε χαρακτηριστικά.

Τα στοιχεία, ωστόσο, της Eurostat δείχνουν ότι οι χώρες που ακολουθούν τα προγράμματα λιτότητας, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, απέχουν μακράν από το δημοσιονομικό στόχο.

Ο Τσέχος οικονομολόγος Τόμας Σέντλατσεκ, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι η λιτότητα θα ήταν μονόδρομος με ή χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Εάν δεν είχαμε καθόλου την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε ακόμη και το ευρώ, και πάλι θα είχαμε λιτότητα έτσι κι αλλιώς και οι χώρες και πάλι θα χρεοκοπούσαν και η χρεοκοπία θα ήταν ακόμα πιο σοβαρή και πιο σκληρή, γιατί άλλες χώρες πιθανότατα δεν θα τις βοηθούσαν, όπως το κάνουν τώρα. Μόνο επειδή είμαστε όλοι μαζί, δεν χάνουμε χρήματα με πραγματικούς όρους».

Τη στιγμή που η ανεργία, ειδικά στις χώρες του Νότου, σημειώνει επίπεδα ρεκόρ, με την Ελλάδα να σημειώνει πάνω από 60% σε άνεργους νέους μέχρι 25 ετών και την Ισπανία να έχει ξεπεράσει τα έξι εκατομμύρια ανέργους, οι προβλέψεις για την πορεία της οικονομίας παραμένουν ζοφερές.

Ο οικονομολόγος Καρλ Αιγκίνιερ υποστηρίζει μία πολιτική δημοσιονομικής ισορροπίας.

«Δεν βλέπει κανείς μόνο τον ισολογισμό στον προϋπολογισμό, αλλά μειώνει κάθε δαπάνη που δεν είναι αναγκαία για την ανάπτυξη και αυξάνει για το λόγο αυτό κάθε δαπάνη που είναι σημαντική για το μέλλον και την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα. Κι επίσης από φορολογικής πλευράς: περικόπτουμε τους φόρους που πλήττουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας, π.χ. τις εργοδοτικές εισφορές, και αυξάνουμε τους φόρους που δεν πλήττουν την ανάπτυξη, όπως π.χ. τον φόρο ακίνητης περιουσίας».

Παρά την επιμονή της Γερμανίας στην ίδια συνταγή, οι φωνές εναντίον της λιτότητας έχουν αρχίσει να δυναμώνουν εντός Ευρώπης με ολοένα και περισσότερους αξιωματούχους να ζητούν αλλαγή ρότας.