Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ο Στέφανος Τσιβόπουλος στην 55η Μπιενάλε της Βενετίας

Ο Στέφανος Τσιβόπουλος στην 55η Μπιενάλε της Βενετίας
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες καλλιτέχνες με έντονη καλλιτεχνική παρουσία, όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό, ο Στέφανος Τσιβόπουλος θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 55η Μπιενάλε της Βενετίας με το έργο του, «Ιστορία Μηδέν».

Η πρώτη παρουσίαση του έργου θα γίνει στο ελληνικό περίπτερο στις 29 Μαΐου.

Επιμελήτρια της ελληνικής συμμετοχής είναι η Συραγώ Τσιάρα, Διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.

Το έργο «Ιστορία Μηδέν» συνδυάζει ένα φιλμ σε τρία μέρη με ένα αρχείο εικόνων και κειμένων.

Πρόκειται για μία πρωτότυπη εικαστική δημιουργία η οποία σηματοδοτεί μία ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία. Το έργο του 40χρονου καλλιτέχνη επιδιώκει στο σύνολό του να θέσει ερωτήματα σε σχέση με αμφιλεγόμενες στιγμές της νεότερης ιστορίας, όπως η περίοδος της δικτατορίας 1967 – 1973 και του Ψυχρού Πολέμου.

Αφετηρία της σύλληψης του έργου αποτελεί η πολυεπίπεδη κρίση που διέρχεται η Ελλάδα, μία συγκυρία που αντιμετωπίζεται από τον καλλιτέχνη ως δημιουργική ευκαιρία εναλλακτικών ερμηνειών και οραματισμού του μέλλοντος. Το φιλμ απεικονίζει τρεις ανθρώπινες εμπειρίες που σχετίζονται με διαφορετικές αντιλήψεις γύρω από την έννοια της αξίας και μ’ αυτό τον τρόπο διερευνά το ρόλο του χρήματος στη διαμόρφωση των ανθρώπινων σχέσεων καθώς και τις πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις της κατοχής του.

Η συνοδευτική επιλογή του αρχειακού υλικού παραθέτει παραδείγματα και μαρτυρίες με αντικείμενο τα εναλλακτικά, μη – νομισματικά συστήματα ανταλλαγών. Το αρχείο επικεντρώνεται στην ικανότητα τέτοιων μοντέλων να διαβρώνουν ή να θέτουν σε αμφισβήτηση την ομογενοποιητική πολιτική δύναμη του κοινού νομίσματος και στους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνίες λειτουργούν σε δύσκολους καιρούς βασισμένες στην ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών. Ο συνδυασμός του αρχείου και των φιλμ ενισχύει την επικοινωνία ποικίλων πολιτισμικών συστημάτων σε συνάρτηση με τις οικονομικές πρακτικές, ενώ συγχρόνως αναδεικνύει τις κοινωνικές, πολιτικές και τελετουργικές διαστάσεις των εναλλακτικών νομισματικών μοντέλων.

Ο Στέφανος Τσιβόπουλος ζει στο Άμστερνταμ και την Αθήνα. Το έργο του αναφέρεται κυρίως στο παρελθόν, τη συλλογική και ατομική μνήμη, το genius loci και τα είδη των λόγων που αναπτύσσονται στο δημόσιο πεδίο. Η τεχνολογία της εικόνας, η τηλεοπτική αισθητική και η ιστορική αυθεντικότητα του κινηματογραφικού έργου αποτελούν παράλληλα πεδία έρευνας και ενδιαφέροντος για τον δημιουργό.

Η 55η Μπιενάλε πραγματοποιείται μεταξύ της 1ης Ιουνίου και της 24ης Νοεμβρίου, στα Giardini και στο Arsenale, καθώς και σε διάφορα σημεία της πόλης. Προ-εγκαίνια: 29-31 Μαΐου 2013. Ο τίτλος της Μπιενάλε «Il Palazzo Enciclopedico / The Encyclopedic Palace» αποτελεί επιλογή του διευθυντή της, Massimiliano Gioni.

Βιογραφικό Στέφανου Τσιβόπουλου

Γεννήθηκε στην Πράγα το 1973. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, καθώς επίσης και στη Gerrit Rietveld Academie και στη Rijksakademie van beeldende kunsten στο Άμστερνταμ. Επιλογή ατομικών εκθέσεων: ISCP, Νέα Υόρκη (2011); Heidelberg Kunstverrein (2010); Smart Project Space, Άμστερνταμ (2010); and Art Forum, Βερολίνο (2009). Στις ομαδικές εκθέσεις συμπεριλαμβάνονται: Manifesta 8, Murcia (2010); Witte de With, Ρότερνταμ (2010); BFI Southbank, Λονδίνο (2009); ev+a, Limerick (2009); Μπιενάλε της Αθήνας (2007); and Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης (2007). Ο Τσιβόπουλος εκπροσωπείται από τις Γκαλερί Καλφαγιάν Αθήνα – Θεσσαλονίκη και την Prometeogallery di Ida Pisani στο Μιλάνο.

To site του καλλιτέχνη

Η σελίδα του project στο facebook

Οι προκλήσεις της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία

Οι προκλήσεις της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η εκπαίδευση είναι ένα καυτό θέμα στην Τουρκία, όπου οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα έχουν προκαλέσει πολλές συζητήσεις. Αλλά ποιες ακριβώς είναι οι προτάσεις, και γιατί προκαλούν τέτοιες διαμάχες; Για να το μάθετε, το Learning World ταξίδεψε στην Τουρκία.

Αντανακλώντας μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την ταυτότητα της Τουρκίας και το ρόλο που πρέπει να διαδραματίσει η θρησκεία στη δημόσια ζωή, υπάρχει διαμάχη σχετικά με την αύξηση του αριθμού των παιδιών που πηγαίνουν σε ισλαμικά σχολεία. Αυτά κυριαρχούσαν κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και 1951, μετά τις κοσμικές μεταρρυθμίσεις του Μουσταφά Κεμάλ Αττατούρκ, πήραν την μορφή των Ιμάμ Χατίπ. Πολλά από αυτά τα έκλεισαν το 1997, μετά ένα ήπιο στρατιωτικό πραξικόπημα, αλλά σήμερα βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο μετά από το περσινό νομοσχέδιο από την κυβέρνηση Ερντογάν Ετσι έχει προκληθεί μια πανεθνική συζήτηση για το ρόλο της θρησκείας στην εκπαίδευση, με αρκετούς κοσμικούς να ανησυχούν για τους στόχους των σχολείων αυτών, όπου ωστόσο πέρα από το Κοράνι και τα θρησκευτικά μαθήματα, διδάσκονται και τα υπόλοιπα μαθήματα του προγράμματος σπουδών των κανονικών σχολείων, δίνοντας την ευκαιρία στους αποφοίτους τους να επιλέξουν αν θα γίνουν κληρικοί ή αν θα ακολουθήσουν μιαν άλλη επαγγελματική σταδιοδρομία.

Το αν η εκπαίδευση παρέχεται σε ένα κοσμικό ή θρησκευτικό σχολείο είναι σίγουρα μια σημαντική συζήτηση, αλλά το ίδιο ισχύει και με την ποιότητά της. Σε μια πρόσφατη έρευνα, το εκπαιδευτικό της Τουρκίας κατετάγη 32ο στις 34 χώρες του ΟΟΣΑ. Το 40% των 15χρονων μαθητών δεν έχουν τις βασικές γνώσεις μαθηματικών. Έτσι, σε μια προσπάθεια να μπουν οι νέες τεχνολογίες στα σχολεία και μέσω αυτών να γίνουν πιο ενδιαφέροντα τα μαθήματα για τους μαθητές και να ενισχυθούν οι επιδόσεις τους, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα ύψους 1,3 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί για την εκπαίδευση στην σύγχρονη Τουρκία. Σε μια πιλοτική φάση του προγράμματος αυτού, ήδη έχουν μοιραστεί σε 52 σχολεία της χώρας συνολικά 12.800 ταμπλέτες και διαδραστικοί πίνακες. Ο στόχος είναι μόλις ολοκληρωθεί το σχέδιο, να έχει το σύστημα επεκταθεί σε 570.000 τάξεις σε συνολικά 42.000 σχολεία σε ολόκληρη την Τουρκία.

Ωστόσο ένα άλλο πρόβλημα που υπάρχει στο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι αυτό των διακρίσεων λόγω φύλου. Ιδίως στις απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές, πολλά κορίτσια δεν πηγαίνουν σχολείο με απόφαση των οικογενειών τους, επειδή πρέπει να μένουν στο σπίτι είτε για να βοηθήσουν στις καθημερινές δουλειές ή για να αντιμετωπίσουν τη μοίρα του πρώιμου γάμου. Εκφράζοντας την ανησυχία της για τα υψηλά ποσοστά σχολικής ανισότητας των φύλων, πέρυσι η κυβέρνηση Ερντογάν επέκτεινε την υποχρεωτική εκπαίδευση στα 12 χρόνια στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για την μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος. Σήμερα το 98.2% των κοριτσιών πηγαίνουν στα δημοτικά σχολεία, αλλά αριθμός πέφτει στο 66% όταν μιλάμε για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ωστόσο, πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις καταπολεμούν το φαινόμενο, όπως η καμπάνια “Μπαμπά, στείλε με σχολείο” που δημιουργεί κοιτώνες για να φιλοξενούν κορίτσια από απομακρυσμένες περιοχές και τα βοηθούν με υποτροφίες. Ωστόσο, ακόμα και μετά το σχολείο, στην Τουρκία η απασχόληση των γυναικών εξακολουθεί να είναι κάτι που υπόκεινται σε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου…

Οι προκλήσεις της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία