Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η ιστορία του θανατηφόρου σαρίν

Η ιστορία του θανατηφόρου σαρίν
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η συζήτηση για το ενδεχόμενο χρήσης χημικών όπλων στη Συρία, και ειδικότερα αερίου σαρίν, έχει ανοίξει εδώ και καιρό.

Ένας γιατρός στην πόλη Αζάζ της βόρειας Συρίας δήλωσε πριν μήνες στη βελγική τηλεόραση ότι χρειάστηκε να περιθάλψει ασθενείς με συμπτώματα δηλητηρίασης από σαρίν.

Το αέριο σαρίν είναι ένα από τα πιο τοξικά χημικά που έχουν εφευρεθεί. Ανακαλύφθηκε σχεδόν τυχαία, το 1938 από Γερμανό χημικό που προσπαθούσε να παρασκευάσει εντομοκτόνα.
Οι Ναζί προχώρησαν στην παραγωγή του σε μεγάλες ποσότητες, ωστόσο παραμένει μυστήριο ο λόγος που ποτέ δεν το χρησιμοποίησαν.

Υπάρχουν ωστόσο βάσιμες υποψίες πως χρησιμοποιήθηκε από τον Σαντάμ Χουσείν, μαζί με άλλες νευροτοξικές ουσίες, στον πόλεμο Ιράν – Ιράκ το 1998. Σε μια από τις χειρότερες στιγμές της σύρραξης, χιλιάδες άμαχοι βρήκαν το θάνατο στην κουρδική πόλη Χαλαμπίγια.

Το σαρίν είναι άχρωμο, άοσμο και έντονα πτητικό, αφού διασπείρεται γρήγορα στον αέρα και το νερό.
50 mg της ουσίας είναι αρκετά για να προκαλέσουν θάνατο από ασφυξία μέσα σε 10 λεπτά.
Τα συμπτώματα της μόλυνσης είναι βήχας, δύσπνοια, ναυτία, μυϊκή αδυναμία, παράλυση, ανεξέλεγκτη ούρηση και αφόδευση, εμετός, σπασμοί και τελικά καρδιακή προσβολή.

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, Αμερικανοί και Ρώσοι παρασκεύασαν σαρίν σε σημαντικές ποσότητες.
Το 1991, ο ΟΗΕ απαγόρευσε την παραγωγή, χρήση και πώληση όπλων μαζικής καταστροφής

Το 1993 ακολούθησε η Διεθνής Συνθήκη Απαγόρευσης Χημικών Όπλων, την οποία υπέγραψαν 162 χώρες – μέλη του Οργανισμού. Το Ισραήλ και η Μιανμάρ υπέγραψαν, ωστόσο δεν την επικύρωσαν ποτέ. Έξι χώρες δεν υπέγραψαν: Η Ανγκόλα, η Βόρεια Κορέα, το Νότιο Σουδάν, η Αίγυπτος, η Σομαλία και η Συρία…

Η πιο εκτεταμένη ως σήμερα χρήση του σαρίν ήταν κατά το τρομοκρατικό χτύπημα της αίρεσης Αούμ Σίνρι Κίο, στο μετρό του Τόκιο το 1995.
Δεκατρείς πολίτες σκοτώθηκαν και πάνω από 5.500 δηλητηριάστηκαν. Αριθμός μικρός, αν αναλογιστεί κανείς την εξαιρετική τοξικότητα της ουσίας, αλλά το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν κακής ποιότητας.

Οι χώρες που υπέγραψαν τη συνθήκη του ΟΗΕ έχουν δεσμευτεί πως θα καταστρέψουν τυχόν αποθέματα χημικών όπλων.
Παραμένει άγνωστο, όμως, τι ποσότητες αερίου σαρίν παραμένουν σε αποθήκευση, ή ακόμα και σε κυκλοφορία.