Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Μπορεί η «Τουρκική Άνοιξη» να ωφελήσει τον Αμπντουλάχ Γκιουλ;

Μπορεί η «Τουρκική Άνοιξη» να ωφελήσει τον Αμπντουλάχ Γκιουλ;
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Εμινέ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξεκίνησε την περιοδεία του στις χώρες του Μαγκρέμπ.

Φτάνοντας μάλιστα στο Μαρόκο προέβλεψε ότι μέχρι την Πέμπτη που θα επιστρέψει στην Τουρκία, τα πνεύματα θα έχουν ηρεμήσει.

Η αλαζονική συμπεριφορά του κατακρίνεται από όσους έχουν κατέβει στους δρόμους και ζητούν την παραίτηση του απολυταρχικού πρωθυπουργού, όπως τον χαρακτηρίζουν.

Η στάση του Τούρκου πρωθυπουργού απέναντι στους διαδηλωτές παραμένει αμετακίνητη.

«Αν εξαιρέσουμε τους αφελείς και συναισθηματικούς ανθρώπους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, αυτοί που οργάνωσαν αυτές τις κινητοποιήσεις ήταν εξτρεμιστικά στοιχεία. Δυστυχώς οι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά τους. Αυτοί που απέτυχαν να μας κερδίσουν στις δημοκρατικές εκλογές, προσπαθούν να μας νικήσουν χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους» δήλωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Εκ διαμέτρου αντίθετες ήταν οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Αμπντουλάχ Γκιούλ, ο οποίος δήλωσε: «Αν υπάρχουν αντιρρήσεις ή κριτική, εκτός από τις εκλογές, είναι πολύ φυσικό να εκφράζονται μέσω ειρηνικών διαδηλώσεων.»

Μια κατευναστική στάση που ταιριάζει απόλυτα με την εικόνα του Αμπντουλάχ Γκιούλ. Ενώ οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας αυξάνονται δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι τελικά ο κερδισμένος της Τουρκικής Άνοιξης δεν θα είναι άλλος από τον Τούρκο πρόεδρο.

Το 2001 Ερντογάν και Γκιούλ αποχώρησαν από το ισλαμικό Κόμμα της Ευημερίας του Νετσμεντίν Ερμπακάν, και ίδρυσαν το κυβερνών σήμερα κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Το ισλαμικών καταβολών κόμμα έγινε το πρώτο, που μετά από 11 χρόνια κατάφερε να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μια καταδικαστική απόφαση σε βάρος του Ερντογάν από το 1994, δεν του επέτρεψε να αναλάβει την πρωθυπουργία. Πρωθυπουργός ορίζεται ο στενός συνεργάτης του Αμπντουλάχ Γκιουλ.

Τελικά το 2003 ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γίνεται πρωθυπουργός. Με τον Ερντογάν στο τιμόνι, το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης κερδίζει στις εκλογές του 2007 και του 2011. Η οικονομία της Τουρκίας γνωρίζει άνθιση, και η στρατηγική επιρροή της χώρας στην περιοχή αυξάνεται.

Ο Αμπτνουλάχ Γκιούλ αναλαμβάνει το υπουργείο Εξωτερικών. Το 2007 εκλέγεται πρόεδρος της Τουρκίας. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη δημοτικότητα του Γκιούλ να αυξάνεται συνεχώς.

Αν και ο Γκιούλ αποφεύγει την ανοιχτή σύγκρουση οι διαφορές ανάμεσα στους δύο άντρες είναι πλέον εμφανείς. Οι Ερντογάν εκφράζει ανοιχτά τη δυσαρέσκειά του στις πρωτοβουλίες Γκιούλ. Πολλοί θεωρούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος αν παίξει σωστά τα χαρτιά του θα βγει ωφελημένος από αυτήν την κατάσταση.