Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η «κόκκινη» τεθλασμένη γραμμή Ομπάμα για τη Συρία

Η «κόκκινη» τεθλασμένη γραμμή Ομπάμα για τη Συρία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Αρκετές φορές στο παρελθόν ο Αμερικανός Πρόεδρος , Μπαράκ Ομπάμα, μίλησε για κόκκινη γραμμή, όσον αφορά στην κατάσταση στη Συρία. Μετά από πιέσεις των δημοσιογράφων αναγκάστηκε μάλιστα να την οριοθετήσει.

«Υπήρξαμε ξεκάθαροι προς το καθεστώς Άσαντ και στους άλλους παράγοντες της περιοχής. Για εμάς «κόκκινη γραμμή» είναι αν δούμε χημικά όπλα είτε να μετακινούνται, είτε να χρησιμοποιούνται. Αυτό θ’ αλλάξει τη συλλογιστική μου και την εξίσωση», δήλωνε στις 20 Αυγούστου 2012 ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Ακριβώς ένα χρόνο μετά από την προειδοποίηση του Μπαράκ Ομπάμα έχουν αναφερθεί, χωρίς πάντως να επιβεβαιωθούν, 13 επιθέσεις με πιο σοβαρή αυτήν στην Γκούτα την Τετάρτη.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει πολλαπλές διπλωματικές και στρατιωτικές επιλογές.

Αρχικά, θα πρέπει να διασφαλιστεί η αλήθεια των ισχυρισμών. Προς αυτήν την κατεύθυνση επιθεωρητές του ΟΗΕ κατέφθασαν στη Δαμασκό για να διερευνήσουν τις καταγγελλόμενες επιθέσεις. Εξ ου και ο ΓΓ του οργανισμού Μπαν Κι Μουν κάλεσε τον Μπασάρ Αλ Άσαντ να επιτρέψει την έρευνα.

«Ζητώ από την κυβέρνηση της Συρίας να επιδείξει πλήρη συνεργασία ώστε η αποστολή να ερευνήσει τάχιστα το πλέον πρόσφατο περιστατικό» υπογράμμισε ο Μπαν Κι Μουν.

Ωστόσο, η ερευνά τους δεν τους επιτρέπει να επιρρίψουν ευθύνη στη μία ή στην άλλη πλευρά. Αν οι υποψίες κατά του καθεστώτος αποκτήσουν βάση, τότε οι ΗΠΑ μπορούν να πιέσουν για κυρώσεις μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με ρίσκο ενός βέτο από τη Ρωσία. Η Μόσχα προκρίνει μία διπλωματική πίεση μέσω διεθνούς ειρηνευτικής συνόδου. Αλλά η κατακερματισμένη αντιπολίτευση αποτελεί εμπόδιο.

Ανεπισήμως, οι ΗΠΑ μπορούν να ενισχύσουν τη στρατιωτική και μή στρατιωτική βοήθεια προς τους αντάρτες, αλλά και την εκπαίδευσή τους. Επί σειρά μηνών Αμερικανοί έχουν αναλάβει δράση στην Ιορδανία και στην Τουρκία. Η γαλλική εφημερίδα le Figaro υποστήριξε ότι οι πρώτες μονάδες εκπαιδευμένων ανταρτών μπήκαν στις 17 Αυγούστου στη Συρία, υπό αμερικανό-ισραηλινή επίβλεψη από τα νότια.

Μία άμεση στρατιωτική εμπλοκή θα μπορούσε να ξεκινήσει με τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Το οικονομικό κόστος είναι εξίσου σημαντικό με το πολιτικό. Θα χρειαστεί κινητοποίηση δυνάμεων, αλλά και συμμαχική εγρήγορση ή συμμετοχή. Βρετανία, Γαλλία, Σ. Αραβία, ΗΑΕ και Κατάρ θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα μέτωπο, για ν’ αντιμετωπιστούν και οι σινορωσικές αντιρρήσεις.

Μία τέτοια εκστρατεία θα μπορούσε να εξαλείψει την χημική απειλή της Δαμασκού. Αλλά ταυτόχρονα θα μπορούσε ν’ ανοίξει το δρόμο στους μαχητές της Αλ Κάιντα ν’ αποκτήσουν πρόσβαση σε αφύλακτες στρατιωτικές βάσεις.

Πάντα, υπάρχει και η επιλογή της μη δράσης, ώστε να μην επωφεληθούν δυνάμεις ανεξέλεγκτες. Στη μη δράση ποντάρει και το καθεστώς για να έχει ευκολότερο έργο.