Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.
Έκτακτη είδηση

«Όταν σε είδα»: Μια Παλαιστινιακή ταινία υποψήφια για όσκαρ

«Όταν σε είδα»: Μια Παλαιστινιακή ταινία υποψήφια για όσκαρ
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

«Όταν σε είδα». Μια ταινία που εκτυλίσσεται το 1967. Πρωταγωνιστής ο 11χρονος Παλαιστίνιος Τάρεκ, πρόσφυγας που ζει μαζί με τη μητέρα του σε ένα προσωρινό στρατόπεδο στην Ιορδανία. Θέλει μόνο να γυρίσει στο σπίτι του και στον πατέρα του, που έχει χαθεί. Θα τολμήσει και στην πορεία θα βρει παρέα σε μια ομάδα εκπαιδευόμενων Παλαιστίνιων ανταρτών που κρύβονται στο βουνό.

«Ξέρουμε ότι αυτό το κίνημα δεν έμεινε έτσι, δεν παρέμεινε καθαρό, αγνό, υπήρξε μεγάλη διαφθορά. Οπότε είναι ένα μίγμα ρομαντισμού και κριτικής. Ασκώ κριτική στη δική μου ηγεσία, γιατί δεν έμεινε σαν τον Τάρεκ; Γιατί δεν έμειναν καθαροί; Ο Τάρεκ θέλει να γυρίσει στο σπίτι, αυτή είναι η ιστορία των Παλαιστινίων», δηλώνει η σκηνοθέτις Ανμαρί Τζασίρ.

Με μία επιτυχημένη πορεία σε αρκετά φεστιβάλ όπου σάρωσε τα βραβεία, η ταινία «Όταν σε είδα» προβλήθηκε στο 13ο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου στις Βρυξέλλες.

Η Τζασίρ πήρε μέρος, μέσω της συμμετοχής της σε ένα πρόγραμμα επιλογής ανερχόμενων καλλιτεχνών.

«Η πρωτοβουλία της Rolex είναι πραγματικά σημαντική και ήμουν πολύ τυχερή που συμμετείχα σε αυτή. Συνοδευόμουν από το μεγάλο Κινέζο σκηνοθέτη Ζανγκ Γιμού και πέρασα ένα χρόνο μαζί του, εκείνος με καθοδηγούσε», ανέφερε η Τζασίρ.

euronews: «Πώς άλλαξε τη δουλειά σου αυτή η εμπειρία;»

«Έπρεπε να γνωρίσω κάποιους άλλους σπουδαίους ανθρώπους από άλλους τομείς. Από το χώρο της μουσικής, του θεάτρου, όλα συνδέονται ειδικά στο σινεμά νιώθεις ότι συνδέεσαι με όλες τις τέχνες».

Το «Όταν σε είδα» αποτελεί την επίσημη πρόταση της Παλαιστίνης για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η Ανμαρί Τζασίρ, ωστόσο, θέλει να δει και άλλες ιστορίες Παλαιστινίων να ακούγονται και να τυγχάνουν ανάλογης υποδοχής. Όπως λέει, «το σινεμά δεν είναι κάτι μακρινό, σινεμά δε σημαίνει ότι οι ζωές των άλλων ανθρώπων είναι σημαντικές ενώ η δική σου όχι. Δείχνει ανθρώπους, των οποίων οι ιστορίες είναι σημαντικές και αξίζει να ειπωθούν. Ζω στην Ιορδανία, οπότε δουλεύω πολύ με τους Σύρους πρόσφυγες εκεί. Ναι, συμβαίνουν πολλά και θέλω να ασχολούμαι».