Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η άνοδος και η πτώση του Βίκτορ Γιανουκόβιτς

Η άνοδος και η πτώση του Βίκτορ Γιανουκόβιτς
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η άρνηση του να υπογράψει τη Συμφωνία Σύνδεσης της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν η αρχή της πτώσης για τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Ο δρόμος που είχε επιλέξει ήταν αυτός της πολιτικής ακροβασίας μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας. Στη σύνοδο του Βίλνιους για την Ανατολική Εταιρική Σχέση επέλεξε να μην κλείσει την πόρτα στην Ευρώπη, τονίζοντας ότι η η ευρωπαϊκή προοπτική αποτελεί στρατηγικό στόχο για τη χώρα.

Λίγες ημέρες αργότερα όμως στο Κρεμλίνο υπογράφει οικονομική συμφωνία με τη Ρωσία. Ο πρόεδρος Πούτιν προσέφερε χαμηλές τιμές φυσικού αερίου και δάνειο ύψους 15 δισεκατομμύριων, ώστε η χώρα να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο.

Η επιλογή του 63χρονου άλλοτε ισχυρού άνδρα της Ουκρανίας συνδέεται στενά με το φιλορωσικό πολιτικό του παρελθόν.

Το 2004, ο πρώην κυβερνήτης του ρωσόφωνου Ντόνετσκ και εν συνεχεία πρωθυπουργός της Ουκρανίας επί Λεονίντ Κούτσμα, διεκδικεί τον προεδρικό θώκο με τη στήριξη του Κόμματος των Περιφερειών. Αντίπαλός του ο φιλοευρωπαϊστής Βίκτορ Γιούσενκο. Τα αποτελέσματα των εκλογών που έδιναν τη νίκη στο Γιανουκόβιτς ακυρώνονται λόγω νοθείας. Είναι η εποχή της «Πορτοκαλί Επανάστασης» που έφερε στην προεδρία τον Βίκτορ Γιούσενκο.

Το 2010 είναι η χρονιά της πολιτικής εκδίκησης για τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Κερδίζει την Γιούλα Τιμοσένκο και αναλαμβάνει την προεδρία. Το πρόγραμμα του χαρακτηρίστηκε τότε θολό. Προέβλεπε την ουδετερότητα της Ουκρανίας σε ζητήματα ασφαλείας αλλά και τη χάραξη νέας πορείας για τη χώρα, με γνώμονα την ένταξη της στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η θητεία του δεν ολοκληρώθηκε. Η στροφή 180 μοιρών λίγες ημέρες πριν το Βίλνιους πυροδότησε μια εξέγερση, που σίγουρα κι ο ίδιος δεν περίμενε. H αναμέτρηση του με τo κίνημα της πλατείας Ανεξαρτησίας τον οδήγησε στην πτώση.

Προσπάθησε να κερδίσει πολιτικό χρόνο και εν συνεχεία κατέφυγε στη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Η ροή των πραγμάτων δεν άλλαξε. Η αιματοχυσία στο κέντρο του Κιέβου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής.Το κόμμα του τον εγκατέλειψε, η Βουλή τον καθαίρεσε και ο ίδιος αναγκάστηκε να γίνει φυγάς, κάνοντας λόγο για πραξικόπημα.