Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.
Έκτακτη είδηση

Βραζιλία: Από τη γιορτή του Μουντιάλ, στα προβλήματα της φτώχειας

Βραζιλία: Από τη γιορτή του Μουντιάλ, στα προβλήματα της φτώχειας
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου ξεκίνησε. Η Βραζιλία αναδείχθηκε νικήτρια στο εναρκτήριο παιχνίδι. Πανηγυρισμοί αλλά και κοινωνική ένταση συνδυάζονται αυτό το διάστημα στη χώρα. Ανεξάρτητα από τα προβλήματα ο ενθουσιασμός των Βραζιλιάνων για την «Σελεσάο» είναι εμφανής. Το ρεπορτάζ της France 2 είναι χαρακτηριστικό

France 2:
Αυτοί είναι τα φαβορί του Παγκοσμίου Κυπέλου, οι ήρωες της Βραζιλίας. Εδώ και αρκετές ημέρες ένα πράσινο-κίτρινο κύμα έχει καλύψει το κέντρο του Ρίο.

Σ’ αυτή τη λαϊκή αγορά, που είναι αφιερωμένη στη δόξα της εθνικής ομάδας, μια έκτη κούπα είναι το μεγάλο όνειρο.

«Βεβαίως και θα νικήσουμε, χάρη στον Νεϊμάρ»

«Αγαπώ τη Βραζιλία»

«Βραζιλία, έξι φορές πρωταθλήτρια»

Ανάμεσα στη Σελεσάο και τον βραζιλιάνικο λαό υπάρχει μια διαρκής ιστορία αγάπης.

Για να δουν τα αστέρια της ομάδας, Νεϊμάρ ή Τιάγκο Σίλβα κάποιοι είναι πρόθυμοι να περπατήσουν χιλιόμετρα στα βουνά, δύο ώρες μακριά από το Ρίο.

Φανατικοί οπαδοί συγκεντρώνονται έξω από τα κεντρικά γραφεία της ομάδας.

«Είμαστε από το Ρίο, είτε με βροχή, είτε με ήλιο, εμείς θα είμαστε εδώ».

Ωστόσο, παρά τα φαινόμενα, τους τελευταίους μήνες η Σελεσάο έχει χάσει λίγη από τη λάμψη της.

Η ομάδα έχει κατηγορηθεί ότι δεν υποστηρίζει τους Βραζιλιάνους που κατεβαίνουν στους δρόμους.

Στα κοινωνικά δίκτυα υπήρξε κάλεσμα για μποϊκοτάρισμα των αγώνων,

Ακόμη και σε τραγούδια ή στην παραλία.

Αυτός ο ακτιβιστής έχει στήσει ένα σταντ εναντίον της ομάδας για να τον βλέπουν οι τουρίστες.

«Οι παίκτες που προέρχονται από τις φαβέλες…δεν καταλαβαίνω πώς, όταν βρίσκονται στο γήπεδο μπορεί να ξεχάσουν από πού προέρχονται, να ξεχάσουν τον κόσμο που υποφέρει».

Η ομάδα αδίκως θεωρείται ένοχη, σύμφωνα με τον πρώην διεθνή Ζουνίνιο.

«Δεν φταίνε οι παίκτες που η Βραζιλία αντιμετωπίζει προβλήματα. Έτσι το βλέπω εγώ. Νιώθω ότι έχουμε χάσει το Παγκόσμιο Κύπελλο σε οργανωτικό επίπεδο. Ελπίζω ότι μετά τον πρώτο αγώνα θα μας υπολογίζουν πάλι».

Ορισμένοι φοβούνται ότι τα κοινωνικά προβλήματα θα ξεχαστούν εάν νικήσει η εθνική Βραζιλίας.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, το 45% των Βραζιλιάνων δεν υποστηρίζουν την ομάδα τους.
Κι αυτό είναι πρωτοφανές για τη χώρα που αποτελεί βασίλειο του ποδοσφαίρου.

Ελβετική Τηλεόραση

Λίγο πριν την σέντρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Βραζιλία, ξέσπασαν νέες διαδηλώσεις και συγκρούσεις. Η ελβετική δημόσια τηλεόραση πήγε στη Ζουίζε ντε Φόρα, μια πόλη με πανεπιστήμιο στα νοτιοανατολικά και διερεύνησε τις ανισότητες του εκπαιδευτικού συστήματος.

RSI
Σε αυτή την πόλη οι ζωές των πολιτών δεν ακολουθούν την ίδια ταχύτητα.

02.40
Ο Ζάο Ρομπέρτο είναι 16 ετών. Πηγαίνει σε ιδιωτικό σχολείο. Μιλάει ήδη άπταιστα αγγλικά και φιλοδοξεί να εργαστεί στον τομέα των διεθνών σχέσεων.

Ο Άρτουρ είναι 10 ετών και φοιτά σε δημόσιο σχολείο. Φειδωλός στα λόγια του, είναι ντροπαλός, αλλά το κούρεμά του είναι…

«Όπως και αυτό που έχει ο Νειμάρ».

Ο Ζάο έχει μια ξεκάθαρη ιδέα για τη χώρα του:

«Είναι ένας θαυμάσιος τόπος, αλλά με μια ανόητη γενική νοοτροπία».

Ο Άρτουρ βρίσκεται σε μια τάξη όπου μεγάλος αριθμός συμμαθητών του είναι αναλφάβητοι.

Τα δύο αγόρια ζουν παράλληλα, το ένα δίπλα στο άλλο στην Ζουίζε ντε Φόρα, μια πόλη με πανεπιστήμιο, που βρίσκεται στην περίμετρο πόλεων όπως το Ρίο, το Σάο Πάολο και το Μπέλο Οριζόντε. Όμως το Μουντιάλ δεν άφησε την πόλη ανεπηρέαστη.

Εδώ ζει, 12 χρόνια τώρα, η ελβετή συγγραφέας, Πρίσκα Ογκουστόνι.

«Οι Βραζιλιάνοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η κυβέρνησή πυροβόλησε στα πόδια της με το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ουδείς προέβλεψε ότι η χώρα θα διερχόταν μια τόσο μεγάλη και έντονη κοινωνική κρίση. Οι περισσότερες από τις αξιώσεις της κοινωνίας σχετίζονται με την έλλειψη επενδύσεων στην εκπαίδευση, η οποία αποτελεί βάση της αγωγής του πολίτη».

Τα δημόσια πανεπιστήμια, όπου διδάσκει η Πρίσκα, κάνουν τη διαφορά. Οι τάξεις είναι διπλάσιες σε σχέση με τα ιδιωτικά ιδρύματα.
Το ίδιο συμβαίνει με τις υποδομές και το προσωπικό.

Και υπάρχουν επιπλέον μαθήματα το βράδυ για εκείνους που εργάζονται

Όπως μας εξηγεί ο ιστορικός Εντουάρντο Ντε Ολιβέιρα:

«Αυτές είναι οι επιπτώσεις της παρέμβασης του προέδρου Λούλα, ο οποίος ήταν αναλφάβητος έως την ηλικία των 10 ετών και ήξερε τη δυσκολία για να διορθωθεί μια τόσο σοβαρή κοινωνική αδυναμία».

Επιστροφή στο σημείο εκκίνησης: Ο Ζοάο και ο Άρτουρ έχουν διαφορετική μοίρα, ο ένας στο ιδιωτικό και ο άλλος στο δημόσιο σχολείο.

Το σχολείο Αγία Αικατερίνη είναι ένα κομψό κτίριο, με ηλεκτρονικό πίνακα και μαθητές λευκούς στην πλειοψηφία που φορούν στολές.

Από την άλλη πλευρά στο δημόσιο σχολείο, οι μαθητές είναι μαύροι, με καταγωγή αφροβραζιλιάνικη. Υπάρχουν πέντε τάξεις, που είναι μικρές. Όμως σήμερα λειτουργούν μόνο δύο επειδή είναι σε εξέλιξη απεργία.

«Δουλεύω εδώ από 26 ετών και επί 18 χρόνια διαμαρτυρόμαστε».

Η εκπαιδευτικός μας αφήνει λέγοντάς ότι την περιμένουν στην άλλη δουλειά της.

«Είναι αρκετά φυσιολογικό στη Βραζιλία. Οι μαθητές δουλεύουν, αλλά και οι εκπαιδευτικοί στα δημόσια σχολεία είναι υποχρεωμένοι να έχουν δεύτερη δουλειά για να ζήσουν αξιοπρεπώς»

Πρόκειται για μια ακόμη παραδοξότητα στη Βραζιλία, που δεν μπορεί να ανταποκριθεί ακόμη και στις απλούστερες απαιτήσεις.

Πορτογαλική Τηλεόραση
Στις φαβέλες κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Η Σάντα Μαρτα του Ρίο ήταν μια από τις πρώτες που είδε τις αρχές να παρεμβαίνουν το 2008. Το οργανωμένο έγκλημα μειώθηκε σημαντικά από τότε. Οι έξι χιλιάδες κάτοικοι είναι πιο ασφαλείς τώρα. Το ρεπορτάζ είναι της δημόσιας πορτογαλικής τηλεόρασης.

RTP
Η ατμόσφαιρα έχει αλλάξει, αλλά όχι το ντεκόρ. Είναι δύσκολο να ζεις σε μια φαβέλα όταν σου λείπουν σχεδόν τα πάντα.

Δεν υπάρχει ρεύμα και νερό.

Υπάρχει λιγότερη βία, αλλά υπάρχουν και νέες απειλές.

«Το πρόβλημα είναι ότι τα λύματα πέφτουν στο δρόμο. Η δυσοσμία είναι έντονη και προσβάλεσαι από ασθένειες όπως ο δάγκειος πυρετός από τα κουνούπια. Όταν φέρνουμε επισκέπτες, δεν πιστεύουν πόσο βρώμικα είναι».

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι επισκέπτονται τις φαβέλες.

Η τοπική οικονομία ενισχύεται και πολλοί από αυτούς αναζητούν να αποκτήσουν εκτάσεις.

«Τίποτα δεν αλλάζει εδώ. Το σημαντικό είναι να υπάρχει Κασάσα, που δεν είναι ακριβή».

Κανεις δεν το λέει, αλλά ο Michael Jackson βρέθηκε εδώ το 1996. Δεν ξέρουμε αν ήπιε κασάσα, αλλά λείπει σε όλο τον κόσμο εδώ, στην πιο διάσημη φαβέλα του κόσμου.

«Το πίστεψα ότι είναι εδώ, όταν τον είδα να φτάνει στη φαβέλα με ελικόπτερο και να περπατά στα μονοπάτια. Μόνο τότε πίστεψα πως είναι εδώ, ότι βρισκόμουν με τον Michael Jackson στη φαβέλα μας»

- «Ήταν μεγάλη η συγκίνηση για τους έξι χιλιάδες κατοίκους της φαβέλας;»

- «Πολύ μεγάλη συγκίνηση. Πολλοί άνθρωποι έκλαιγαν. Έχω φωτογραφίες από τα περιοδικά της εποχής. Ήταν όντως συναρπαστικά».

Και ο ηθοποιός Κόλιν Φάρελ επισκέφθηκε τη φαβέλα. Μετά ο Σπάικ Λι, ο σκηνοθέτης του βίντεο κλίπ του Μάικλ Τζάκσον They don’t care about us. Και η Μαντόνα.

«Ας παίξουμε…Ποιός είσαι εσύ;»

«Ο Ντι Μαρία»

«Ο Κριστιαν Ρονάλντο»

«Ο Νεϊμάρ»

Ο Φελίπε δεν είχε σπίτι και δε μιλούσε στους άλλους. Χωρίς οικογένεια και χωρίς σκοπό, υιοθετήθηκε από ένα ζευγάρι στη φαβέλα. Πριν κινδύνευε να πεθάνει, τώρα είναι ένας νεαρός γεμάτος ενέργεια και ταλέντα.

«Όταν ήμουν μικρότερος ήμουν εθισμένος σε ένα ναρκωτικό που λέγεται κρακ. Έχασα τα νιάτα μου, έχασα πολλά πράγματα. Αποτραβήχτηκα από την οικογένειά μου, από τους ανθρώπους που αγαπούσα, αλλά όλα άλλαξαν. Πλέον είμαι πολύ πιο ήρεμος και σταμάτησα να κάνω βαριά ναρκωτικά»

- «Είσαι ευχαριστημένος εδώ;»

«Ναι είναι καλύτερα εδώ. Και λέω στους νέους να μην κάνουν ναρκωτικά»

Στη φαβέλα αυτές τις μέρες πρώτο θέμα συζήτησης είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Μοιάζει με μια στρώση από βερνίκι στη φτώχεια.

Είναι όμως ένα όνειρο που μοιράζεται όλη η χώρα.