Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.
Έκτακτη είδηση

Ιράκ: Ανθρωπιστική κρίση και μέτωπο κατά των εξτρεμιστών

Ιράκ: Ανθρωπιστική κρίση και μέτωπο κατά των εξτρεμιστών
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να μετατραπούν σε εσωτερικούς μετανάστες στο βόρειο Ιράκ μετά την προέλαση των εξτρεμιστών ισλαμιστών, που κατέλαβαν δεκάδες περιοχές από τις 9 Ιουνίου.

Ύστερα από δύο μήνες οι Κούρδοι μαχητές επιχειρούν να δημιουργήσουν μία ζώνη αντίστασης, όπως καταγράφεται και στο ρεπορτάζ της ιταλικής RAIUNO.

Η πρώτη γραμμή άμυνας στο βόρειο Ιράκ κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στο Λεβάντε βρίσκεται στην πόλη Μαχμούρ, την οποίαν ανακατέλαβαν οι Κούρδοι μαχητές Πεσμεργκά.

«Μέχρι πριν από μία εβδομάδα αντιμετωπίζαμε προβλήματα διότι δεν διαθέταμε βαρύ οπλισμό, έχοντας ελάχιστα αυτόματα. Στη συνέχεια όμως, ευτυχώς παραλάβαμε καινούρια όπλα κι οι Αμερικανοί ξεκίνησαν τους βομβαρδισμούς θέσεων των τζιχαντιστών» λέει ο αρχηγός των δυνάμεων των Πεσμεργκά.

«Αυτήν την στιγμή υπάρχει κινητοποίηση καθώς ένα αμερικανικό μαχητικό βομβαρδίζει θέσεις των εξτρεμιστών κοντά στη Μαχμούρ» μεταδίδει ο απεσταλμένος της RAIUNO.

Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα στις σφοδρές μάχες πρωταγωνιστούν Κούρδοι μαχητές, πιστοί στον πρώην Πρόεδρο Ταλαμπανί.
Οι εξτρεμιστές ισλαμιστές ενθουσιασμένοι από τις επιτυχίες τους επιχειρούν να καταλάβουν και το ιρακινό Κουρδιστάν.

Αφού αναχαιτίστηκαν οι πολεμιστές του χαλιφάτου έφυγαν άρον-άρον εγκαταλείποντας τα στρατιωτικά οχήματα και τον οπλισμό, που είχαν πάρει από τον ιρακινό στρατό από τις μάχες των προηγούμενων ημερών.

«Υπήρχαν 30 οχήματα και περισσότεροι από 100 νεκροί μαχητές τους» λέει ο Κούρδος στρατηγός Αλί Μαχμουρί.

Σε κοντινή απόσταση στις αφιλόξενες ορεινές περιοχές, όπου δρουν μαχητές του ΠΚΚ επικρατεί εορταστική ατμόσφαιρα. Ανγκάστηκαν να καταφύγουν σ’ εκείνα τα σημεία λόγω των εξελίξεων,αλλά η συνδρομή τους υπήρξε καταλυτική, όπως παραδέχονται και οι Πεσμεργκά.

Ο ρυθμός διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας στο ιρακινό Κουρδιστάν εντείνεται, αφού πολλαπλασιάστηκαν κι όσοι αναζήτησαν ασφαλές καταφύγιο σ’ εκείνες τις περιοχές. Στο ρεπορτάζ της ελβετικής τηλεόρασης SFR αναλύονται οι προοπτικές πολιτικής και διπλωματικής εκμετάλλευσης της συγκυρίας, από την κουρδική ηγεσία.

Οι χώρες της δύσης αποφάσισαν ν’ αυξήσουν τη στρατιωτική βοήθεια, προκειμένου ν’ ανακοπεί η προέλαση των εξτρεμιστών ισλαμιστών. Οι ΗΠΑ εκτός των άλλων έστειλαν και 130 συμβούλους στρατιωτικών επιχειρήσεων. Οι Ευρωπαίοι εγκρίνουν την ενίσχυση των Κούρδων μαχητών, με τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Τσεχία να ξεκινούν τις πρώτες αποστολές όπλων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αλλάζουν τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή.

Βασικό ερώτημα παραμένει κατά πόσον οι Κούρδοι Πεσμεργκά, μπορούν να σταματήσουν τα μέλη του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στο Λεβάντε. Για να το καταφέρουν ενισχύονται με δυτικό οπλισμό, μία συνταγή, που χρησιμοποιήθηκε και τη δεκαετία του ’80. Τότε όμως η δύση ενίσχυε ισλαμιστές μαχητές για να εκδιώξουν τους Σοβιετικούς εισβολείς από το Αφγανιστάν. Για τους μελετητές της σύγχρονης ιστορίας υπάρχουν ορατές διαφορές.

«Όταν οι Αμερικανοί έδωσαν όπλα το 1980 στους Αφγανούς αντάρτες, οι παραστρατιωτικές ομάδες δεν είχαν μία κεντρική διοίκηση. Αυτή είναι μία σημαντική διαφορά με το ιρακινό Κουρδιστάν, στο οποίο υπάρχει κυβέρνηση και οι δημόσιοι θεσμοί είναι αρκετά ισχυροί να εγγυηθούν ότι τα οπλικά συστήματα δεν θα χρησιμοποιηθούν σε άλλους πλην των εξτρεμιστών ισλαμιστών» υποστηρίζει ο Ράινχαρντ Σούλτσε, καθηγητής ισλαμικών σπουδών στο πανεπιστήμιο της Βέρνης.

Για τους Κούρδους αποτελεί φυσικά μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία να τύχουν διεθνούς αποδοχής και να επιδιώξουν τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους.
Η αυτόνομη επαρχία του Κουρδιστάν πρωτοσυστάθηκε τη δεκαετία του‘90 και βήμα προς βήμα οι τοπικές αρχές αποκτούσαν περισσότερες κυβερνητικές και διοικητικές δυνατότητες.
Η παρούσα κατάσταση και ο στρατιωτικός εξοπλισμός των Κούρδων, αναμφίβολα αλλάζουν τις ισορροπίες και οι γεωπολιτικές εξελίξεις ίσως να μην αργήσουν.

«Το Κουρδιστάν αναγνωρίζεται ως στρατιωτικός παίκτης, παρέχοντας έτσι και την αναγνώριση στην κουρδική κυβέρνηση σε διεθνές επίπεδο. Δεν θα πάρει πολύ καιρό μέχρις ότου το Κουρδιστάν να διακηρύξει την εδαφική του κυριαρχία και οι δυτικές χώρες να την εγκρίνουν. Οι Κούρδοι μαχητές είναι σίγουρο ότι θα ενδυναμωθούν από την εν εξελίξει διαδικασία» καταλήγει ο Ράινχαρντ Σούλτσε, καθηγητής ισλαμικών σπουδών στο πανεπιστήμιο της Βέρνης.

Ωστόσο οι περιφερειακές δυνάμεις θα αντιδράσουν έντονα στην προοπτική ενδυνάμωσης των Κούρδων, μιας και θα διαταραχθούν οι συσχετισμοί των δυνάμεων.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκτιμά ότι δεκάδες χιλιάδες πολίτες του Ιράκ κατατάσσονται πλέον στους εσωτερικά εκτοπισμένους λόγω των σφοδρών συγκρούσεων. Όσοι μπόρεσαν να διαφύγουν από τα πεδία των μαχών τώρα αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες επιβίωσης, όπως καταγράφεται στο ρεπορτάζ της γαλλικής France 2.

Ίσως να μην το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη, αλλά έχουν σωθεί. Είτε στοιβάζονται μέσα σ’ ένα φορτηγό, είτε περπατώντας κατάφεραν ν’ απομακρυνθούν από τις εμπόλεμες ζώνες.
Όσοι Γιαζιντίτες πέρασαν το ποτάμι, είναι πλέον ασφαλείς και βρίσκονται στις κουρδικές περιοχές . Εκεί τους περιμένουν οι εθελοντές για να τους βοηθήσουν. Τους δίνουν κάποια τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης

Τα συναισθήματά τους είναι πολύ έντονα.

«Οι εξτρεμιστές σκότωσαν πολλούς συγγενείς μου στο χωριό μας, Ευτυχώς τώρα θα έχω περισσότερος γάλα να δώσω στο παιδί μου» λέει μία μητέρα.

«΄Ήρθαμε από το Σινγκάλ, αλλά δεν τα κατάφεραν όλοι. Παιδιά και ηλικιωμένοι πέθαναν στη διάρκεια της διαδρομής» λέει ένας πρόσφυγας.

Ο εφιάλτης τους κράτησε οκτώ μερόνυκτα μέχρις ότου να φθάσουν σε σημεία, όπου δεν θα κινδυνεύσουν.

Στα πρόσωπά τους ζωγραφίζονται ο πόνος, η δυστυχία και η εξάντληση, αλλά και ο τρόμος που ένιωσαν.

Όλοι θυμούνται την ημέρα, που οι τζιχαντιστές,τους επιτέθηκαν για έναν και μόνο λόγο, διότι είναι Γιαζιντίτες, μέλη μιας διαφορετικής θρησκευτικής κοινότητας.

«Μας κατέστρεψαν τα σπίτια και πήραν όλους τους άνδρες και τους εφήβους. Φύγαμε παίρνοντας ότι μπορούσαμε εκείνη τη στιγμή» λέει μία γυναίκα, ενώ μία άλλη προσθέτει« άκουγα τους πυροβολισμούς. Είδα το αυτοκίνητο και σήκωσα ψηλά τα χέρια. Μου πήραν μπροστά στα μάτια μου τα δύο μου παιδιά. Έκλαιγα διαρκώς, έκλαιγα».

Κάνουν μία μικρή στάση και στην συνέχεια μεταφέρονται σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Πόσοι ακριβώς είναι; η καταμέτρηση είναι εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία.

«Σήμερα ολοκληρώσαμε τη διαδικασία με τα 200 λεωφορεία, καθένα εκ των οποίων είχει τουλάχιστον 30 ανθρώπους. Είναι χιλιάδες οι εκτοπισμένοι ανά ημέρα, που καταφθάνουν εδώ» αναφέρει ο επικεφαλής της ομάδας καταμέτρησης.

Αρκετοί είναι απογοητευμένοι και δεν έχουν καμία ελπίδα.

«Δεν υπάρχει λύση για εμάς, δεν ξέρω τι θ’ απογίνουμε » λέει ένας άνδρας.
«Δεν θέλω να επιστρέψω. Σκότωσαν τους πάντες και τα κατέστρεψαν όλα» λέει μία γυναίκα.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τοπικών αρχών υπολογίζονται στις 20.000 οι Γιαζιντίτες, που εξακολουθούν να βρίσκονται στα βουνά.

Η επιλογή, που τους δόθηκε από τους εξτρεμιστές ήταν υπακοή, εξισλαμισμός ή θάνατος. Οι τζιχαντιστές του χαλιφάτου είναι πιο επικίνδυνοι από την Αλ Κάιντα; Σε αυτό το ερώτημα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις το ρεπορτάζ της ελβετικής RSI

Οσάμα Μπιν Λάντεν, Αλ Κάιντα, ο πόλεμος στο Ιράκ και η μάχη κατά της παγκόσμιας τρομοκρατικής απειλής. Μια αλληλουχία γεγονότων, που εκτείνονται σε περισσότερα από δέκα χρόνια και τώρα φθάνουν στη δημιουργία ενός χαλιφάτου.

Στόχος είναι να αναπτυχθεί μία οντότητα, όπου θα κυριαρχεί η σαρία ο ανώτατος κι ο σκληρότερος ισλαμικός νόμος.

Για να υπάρχει η σημερινή κατάληξη, τα θεμέλια μπήκαν από τον Αμπού Μουσάμπ Αλ Ζαρκαουί, τον διαβόητο Ιορδανό, δημιουργό όμως της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, που πραγματοποιούσε πολλαπλά κτυπήματα στις αμερικανικές δυνάμεις.

Έγινε σύμβολο αντίστασης, παρά το γεγονός ότι ήταν αδίστακτος και σκληρός.

Το τέλος του ήρθε το 2006 όταν μετά από πολύμηνο ανθρωποκυνηγητό, Αμερικανοί κομάντος κατάφεραν να τον εντοπίσουν και να τον σκοτώσουν.

Η Αλ Κάιντα του Ιράκ, αρχίζει να φθίνει, αλλά ουδέποτε εξαφανίστηκε. Απλά μετονομάστηκε σε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ. Επιχειρεί να εμπλακεί και στον εμφύλιο της Συρίας. Πολεμά με μαχητές της Αλ Κάιντα, αλλά οι δυνάμεις του Μπασάρ Αλ Άσαντ δεν είναι ευκατάβλητες.

Αποδεικνύονται πανίσχυρες και οι μαχητές της αποσύρονται. Αλλάζει και πάλι ονομασία προσθέτοντας στο τέλος το Λεβάντε, την ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας δηλαδή.

Επικεφαλής τίθεται οι Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκνταντί. Η οργάνωση απευθύνει κάλεσμα σε φανατικούς ισλαμιστές το οποίο έχει μεγάλη ανταπόκριση. Αποκτούν μεγάλη ισχύ ταχύτατα κι εμπλέκονται εκ νέου σε μάχες στη Συρία.

Επιτίθενται στην κεντρική τράπεζα της Μοσούλης στο Ιράκ με λεία μισό δισεκατομμύριο δισεκατομμύριο δολάρια, που τους δίνει την ευχέρεια να προχωρήσουν σε νέες στρατολογήσεις αλλά και να αποκτήσουν βαρύτερο οπλισμό.
Εκμεταλλευόμενοι και την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων έθεσαν σ’ εφαρμογή το σχέδιο τους. Η μία πόλη μετά την άλλη στο βόρειο Ιράκ έπεφτε στα χέρια τους χωρίς καμία αντίσταση κι έτσι ο Αλ Μπαγκνταντί ανακήρυξε τη δημιουργία του χαλιφάτου, κάτι, που ονειρευόταν αλλά δεν είχε καταφέρει ούτε ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.