Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

71η Μόστρα: «The Look of Silence», «Tales» & «The president»

71η Μόστρα: «The Look of Silence», «Tales» & «The president»
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Το μόνο ντοκιμαντέρ που συμμετέχει στο φετινό διαγωνιστικό πρόγραμμα της 71ης Μόστρα είναι το «The Look of Silence» του Τζόσουα Οπενχάιμερ, που είχε προταθεί για Όσκαρ με το προηγούμενο ντοκιμαντέρ του το 2012 «The Act of Killing».

Η ταινία αφορά μια οικογένεια που ανακαλύπτει ότι οι δολοφόνοι του παιδιού τους ζουν λίγα μέτρα πιο κάτω, στον ίδιο δρόμο. Ο Άντι, ο αδελφός του νεκρού τους ζητάει το λόγο.

«Ήταν τρομερή αυτή η ιστορία. Μετά την ταινία, η οικογένεια του Άντι έπρεπε να μετακομίσει 2.000 χλμ μακριά, στην Ινδονησία» δήλωσε ο σκηνοθέτης Τζόσουα Οπενχάιμερ, ενώ ο Άντι, που είναι ο πρωταγωνιστής συμπλήρωσε:

«Δεν μετανιώνω που συμμετείχα στην ταινία. Ειλικρινά ήταν κάτι που το ήθελα. Ήθελα να γίνουν αυτές οι συναντήσεις».

Η Ρακσάν Μπανί-Ετεμάντ συμμετέχει με την ταινία της «Tales» στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ της Βενετίας.

Οι «Ιστορίες» είναι μια σειρά από εικόνες που περιγράφουν τη ζωή των κατοίκων της Τεχεράνης, συνταξιούχων, ανέργων, ναρκομανών, απλών καθημερινών ανθρώπων.

Η 60χρονη σκηνοθέτιδα παρακολουθεί κινηματογραφιστές, εργάτες, διανοούμενους , κρατικούς υπαλλήλους και κοινωνικούς λειτουργούς, τους οποίους γνώρισε όλα αυτά τα χρόνια που γυρίζει αφηγηματικές ταινίες και ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για μια κριτική ματιά στις ζωές των ανθρώπων και τις κοινωνικές συνθήκες στο Ιράν τα τελευταία 30 χρόνια.

Το φιλμ «The president» του Μοχσέν Μακμαλμπάφ άνοιξε το τμήμα «Ορίζοντες» του φεστιβάλ. Η ταινία του είναι στα γεωργιανά και πηγή έμπνευσής της ήταν η Αραβική Άνοιξη. Αναφέρεται σε έναν σκληρό, αιμοσταγή δικτάτορα μιας φανταστικής χώρας, ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με τον λαό του, μετά από ένα πραξικόπημα.

Ο ιρανός σκηνοθέτης, του οποίου οι ταινίες έχουν απαγορευτεί στην πατρίδα του, ζει και εργάζεται τα τελευταία 10 χρόνια στο εξωτερικό. Ελπίζει η ταινία του να βάλει τέλος στον κύκλο των δικτατοριών σε όλο τον κόσμο και να αλλάξει τα πράγματα.

«Αυτό που σκεφτόμουν είναι οι 12χρονοι που θα δουν την ταινία μου σε όλο τον κόσμο. Σκέφτηκα όλα αυτά που ένας δωδεκάχρονος δεν μπορεί να καταλάβει, τα έβγαλα από την ταινία, επειδή ήθελα να αλλάξω τον κόσμο. Δεν είμαι κινηματογραφιστής. Είμαι ένας ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το σινεμά είναι ένα εργαλείο στα χέρια μου» τόνισε ο Μακμαλμπάφ.

Η κινεζική ταινία «Dearest» του Πέτερ Χο-Σουν Τσαν αποτυπώνει το δράμα μιας οικογένειας στην Κίνα. Προβάλλεται εκτός διαγωνιστικού προγράμματος και παρακολουθεί την ιστορία ενός ζευγαριού, του οποίου ο τρίχρονος γιος πέφτει θύμα απαγωγής. Θα ζήσουν μια πραγματική οδύσσεια για να ανακαλύψουν τα ίχνη του.

Θα ερευνήσουν σε κάθε γωνιά της Κίνας για να βρουν το μικρό αγοράκι. Τρία χρόνια αργότερα θα το ανακαλύψουν σε ένα μικρό χωριό, αλλά ο μικρός δεν τους αναγνωρίζει πλέον.