Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Νέο βιοκαύσιμο από απόβλητα βυρσοδεψείων

Νέο βιοκαύσιμο από απόβλητα βυρσοδεψείων
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τσέχοι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Τόμας Μπάτα ανέπτυξαν μια τεχνική που μετατρέπει τα υψηλής τοξικότητας απόβλητα του βυρσοδεψείου σε ένα πολύ φτηνό, καθαρό βιοκαύσιμο, φτηνότερο και καθαρότερο από αυτό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην αγορά.

Η ομάδα έψαχνε μια οικονομικότερη εναλλακτική λύση σε σχέση με τα φυτικά έλαια και τα λίπη που χρησιμοποιούνται τώρα για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Τη βρήκε στα βυρσοδεψεία, όπου τα κατάλοιπα κρέατος, από την επεξεργασία του δέρματος περιέχουν όλα τα αναγκαία συστατικά για βιοντίζελ.

«Η αρχή μας είναι να απομακρύνουμε την γλυκερίνη από το λίπος. Την αντικαθιστούμε με απλή μεθανόλη. Στη συνέχεια απομονώνουμε την γλυκερίνη από το ντίζελ. Στην περίπτωσή μας, απομονώνουμε την πρωτεΐνη που έχουν τα λέσια, τα κατάλοιπα δηλαδή κρέατος για περαιτέρω χρήση» επισήμανε ο καθηγητής Κάρελ Κολομάζνικ από το πανεπιστήμιο Τόμας Μπάτα.

Συνήθως τα λέσια δεν θεωρούνται κατάλληλα για παραγωγή βιοντίζελ, επειδή περιέχουν πρωτεΐνες και λιπαρά οξέα σε υψηλά επίπεδα. Αυτά πρέπει να αφαιρεθούν εντελώς για να παραχθεί καύσιμο. Η τσέχικη ομάδα το πέτυχε, λιώνοντας το λίπος που έμενε στα κατάλοιπα κρέατος και αφαιρώντας τα οξέα, χρησιμοποιώντας οργανικά αλκάλια. Η νέα αυτή τεχνική βοηθά επίσης στη λύση οικολογικών ζητημάτων, που έχουν να κάνουν με τα απόβλητα των βυρσοδεψείων.

«Λύνουμε ένα σοβαρό οικολογικό πρόβλημα, εξαρχής, καθώς επεξεργαζόμαστε το λίπος και τα κατάλοιπα κρέατος που πετιούνται από ένα βυρσοδεψείο. Είναι πολύ επικίνδυνο να τα κάψουμε, γιατί οι διοξίνες και τα οξείδια του αζώτου που προέρχονται από την επεξεργασία, μολύνουν σοβαρά το περιβάλλον» τόνισε ο Κάρελ Κολομάζνικ.

Πέρα από τη φιλική προς το περιβάλλον νέα τεχνική, η χρήση των κατάλοιπων κρέατος για βιοκαύσιμο, μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην αύξηση του κέρδους όσων ασχολούνται με την επεξεργασία δερμάτων.

Ευρώπη - Ιαπωνία σε τρεις ώρες; Γίνεται!

euronews_icons_loading
Ευρώπη - Ιαπωνία σε τρεις ώρες; Γίνεται!
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τα σύγχρονα επιβατικά αεροσκάφη είναι άνετα και αξιόπιστα. Μπορούν, όμως, να πετάξουν πιο γρήγορα; Οι τελευταίες εξελίξεις υπόσχονται να επιταχύνουν την πτήση. Ένα πραγματικό αεροσκάφος του μέλλοντος!

Από το σχήμα και τον κινητήρα και καυσίμου μέχρι τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο και τη βιωσιμότητα. Ένα ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα μελετά σε συνεργασία με την Ιαπωνία τις πτυχές μιας πτήσης με ταχύτητα επτά φορές την ταχύτητα του ήχου.

Στόχος, σύμφωνα με τον ερευνητή της Airbus και συντονιστή του σχεδίου HIKARI Εμάνουελ Μπλανβιγιέν, είναι «να μειωθεί ο χρόνος μετάβασης, για παράδειγμα, από την Ευρώπη στην Ιαπωνία σε σχεδόν τρεις ώρες. Εξετάσαμε όσα μας επιτρέπουν να πιάνουμε αυτές τις ταχύτητες».

Αεροσκάφη αυτής της ταχύτητας απαιτούν νέες τεχνολογίες προώθησης, νέα υλικά και εντελώς νέο σχεδιασμό. Η ανάπτυξή του θα γίνει μέσω της ευρωιαπωνικής ερευνητικής και βιομηχανικής σύμπραξης.

Ο ερευνητής της αεροδυναμικής υψηλής ταχύτητας της DLR Πάτρικ Γκρούν εξηγεί ότι «μπορείς να φανταστείς άλλα σχήματα, αλλά θα είναι πολύ κοινότοπα. Πάντα χρειάζεσαι αυτές τις απότομες γωνίες, ένα πολύ αεροδυναμικό σχήμα, διότι αλλιώς η έλξη μεγαλώνει πάρα πολύ και δεν παίρνουμε αρκετή ώθηση από το προωθητικό σύστημα, ώστε να υπάρξει επιτάχυνση».

Μέσα σε αυτή τη σήραγγα μήκους 60 μέτρων έχουν τοποθετηθεί μοντέλα υπό κλίμακα. Εδώ δημιουργούνται συνθήκες ακραίας πίεσης αέρα, ακριβώς όπως αυτές που επικρατούν σε μια υπερηχητική πτήση.

«Εδώ μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πολύ ισχυρή ροή ταχύτητας, ώστε να εξομοιώσουμε την επανείσοδο των τροχών, όπως σε ένα διαστημικό λεωφορείο ή, αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα, σε υπερηχητικά οχήματα με ταχύτητες Μαχ8 σε ύψος 30 χιλιομέτρων», μας λέει ο ερευνητής αεροθερμοδυναμικής της DLR Κλάους Χάνεμαν.

Οι ερευνητές εξομοιώνουν τις συνθήκες της υπερηχητικής πτήσης εντός του θαλάμου δοκιμών για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.

Πώς όμως θα αισθάνονται οι επιβάτες ενός αεροσκάφους που πετά πολλές φορές πιο γρήγορα; Ο Γιόχαν Στελάντ, μηχανικός έρευνας στην προώθηση και την υγροδυναμική της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, απαντά: «Δεν θα ένιωθαν και πολύ διαφορετικά σε σχέση με το κλασικό αεροπλάνο. Το μόνο που θα άλλαζε θα ήταν ο χρόνος. Μιλάμε για χρόνους επιτάχυνσης της τάξης των 20 με 30 λεπτών. Όμως μπορούμε ακόμη να έχουμε μια ήρεμη πτήση, να απολαύσουμε την επιτάχυνση και να δούμε ότι έχουμε σπάσει το φράγμα του ήχου κι ότι πάμε πολύ πιο πέρα από αυτό».

Τα περισσότερα σχέδια τοποθετούν τους επιβάτες δίπλα στις δεξαμενές καυσίμου που καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του αεροσκάφους. Οι ερευνητές εξετάζουν την περίπτωση του υγρού υδρογόνου: δεν παράγει εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ψυκτικό.

«Χρειάζεται να αναπτύξουμε ένα σύστημα προώθησης που να λειτουργεί από την απογείωση μέχρι το Μαχ5. Η πτήση σε ταχύτητες Μαχ5 σημαίνει μεγάλες θερμοκρασίες στον κινητήρα. Και η λύση για να μειώσουμε τη θερμοκρασία είναι η ψύξη του θερμού αέρα με τη χρήση πολύ ψυχρού καυσίμου», σύμφωνα με τον ερευνητή συστημάτων προώθησης της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Διαστημικής Έρευνας Χιντεγιούκι Ταγκούτσι.

Σε μια άλλη σήραγγα, οι ερευνητές δοκιμάζουν ειδικά κεραμικά υλικά που μπορούν να αντέξουν ακραίες θερμοκρασίες. Αυτά τα υλικά μπορούν να προστατεύσουν τις γωνίες ενός υπερηχητικού αεροσκάφους που θα θερμανθούν από την τριβή κατά χιλιάδες βαθμούς Κελσίου.

Όπως μας λέει ο Μπούρκαρντ Έσερ, ερευνητής μηχανικός υγρομηχανικής την DLR, «στόχος είναι να διατηρήσουμε το καυτό κομμάτι περιορισμένο, ώστε αυτό να περάσει στους επιβάτες τόσο λίγο όσο και σε μια κανονική πτήση».

Για πότε, λοιπόν, να κλείσουμε εισιτήριο; Την απάντηση τη δίνει ο συντονιστής του σχεδίου HIKARI: «Ο ορίζοντας που δίνουμε για να φτάσουμε σε ένα συγκεκριμένο προϊόν είναι γύρω στο 2040-2050 – κάτι που εξαρτάται κατά πολύ από την τεχνολογική εξέλιξη».

*Περισσότερες πληροφορίες:*

HIKARI project

ESA: Aerodynamic and Thermal Load Interactions with Lightweight Advanced Materials for High Speed Flight

ESA: LAPCAT II

Ευρώπη - Ιαπωνία σε τρεις ώρες; Γίνεται!