Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ποιοι πήραν τα βραβεία ευρωπαίου εφευρέτη

Ποιοι πήραν τα βραβεία ευρωπαίου εφευρέτη
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Εφευρέτες από εντελώς διαφορετικά επιστημονικά πεδία από όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν στις αρχές Ιουνίου στο παλάτι Μπρονιάρ στο Παρίσι για την 10η απονομή του βραβείου Ευρωπαίου Εφευρέτη που διοργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σε συνεργασία με την Κομισιόν.

Μια κριτική επιτροπή που αποτελείται από διεθνείς προσωπικότητες επέλεξε τους 15 φιναλίστ από εκατοντάδες υποψηφίους.

Ο απεσταλμένος του euronews, Κλαούντιο Ρόκο μεταδίδει:
«Οι εφευρέτες που έφτασαν στον τελικό είναι συγκεντρωμένοι πίσω μου, σ’ αυτό το ιστορικό παρισινό κτίριο, το Χρηματιστήριο. Η τελετή θα ξεκινήσει σύντομα και θα μάθουμε τους νικητές».

Στην Κατηγορία Συνολικής Προσφοράς στην Επιστήμη, τιμήθηκε ο Ελβετός Αντρέας Μαντζ για το μικροτσίπ βιοϊατρικής ανάλυσης. Χάρις στην εργασία του, μπορούμε πλέον να κάνουμε σύνθετες ιατρικές, βιολογικές και χημικές αναλύσεις με τη βοήθεια μικροτσίπ που δεν ξεπερνά τα ελάχιστα χιλιοστά σε μέγεθος.

Η συγκεκριμένη καινοτομία αναμένεται να φέρει επανάσταση στον τομέα της παρακολούθησης των ασθενειών, αλλά και στη διάγνωσή τους. Μελλοντικά, θα μπορούμε να κάνουμε τεστ οπουδήποτε στον κόσμο βρισκόμαστε για κάθε είδους αρρώστια, ακόμη κι αν είμαστε στο πιο απομακρυσμένο σημείο. Μπορούμε να κάνουμε εξετάσεις για AIDS, ελονοσία, δάγκειο πυρετό, ακόμη και για διάφορους τύπους καρκίνου.

«Το βασικό πλεονέκτημα του εργαστηρίου σε ένα τσιπ είναι ότι ο περιορισμένος χώρος κάνει τα πάντα να γίνονται πολύ πιο γρήγορα. Αυτός ονομάζεται νόμος της κλίμακας. Πάρτε για παράδειγμα έναν ελέφαντα. Ο τρόπος που περπατάει ένας ελέφαντας μοιάζει να είναι πολύ αργός. Ένα ποντίκι, ένα ποντικάκι κινείται πολύ γρήγορα. Το ίδιο συμβαίνει με τα μόριά μας. Βασικά σε ένα μικρό σύστημα, σε ένα μικροτσίπ, η ανάλυση θα γίνεται γρηγορότερα» εξηγεί ο Αντρέας Μαντζ.

Στην κατηγορία μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, η Λάουρα βαν ‘τ Βέερ από την Ολλανδία πήρε το βραβείο για το διαγνωστικό τεστ της για τον καρκίνο του στήθους. Προσφέρει μια αξιόπιστη πρόγνωση για καρκίνο του στήθους σε πρώιμο στάδιο και δείχνει αν χρειάζεται χημειοθεραπεία ή χειρουργείο.

Το τεστ ονομάζεται MammaPrint. Αναδεικνύει μάλιστα αν υπάρχει κίνδυνος μετάστασης του καρκίνου για τον ασθενή. Η καινοτομία άρχισε να εφαρμόζεται από το 2007 και έχει ήδη βοηθήσει 40.000 γυναίκες να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο τους. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα 20-30% λιγότερες γυναίκες χρειάζεται να μπουν σε πρόγραμμα χημειοθεραπείας.

«Οι γυναίκες μπορούν να αποφύγουν την χημειοθεραπεία, εάν ο κίνδυνος υποτροπής είναι μικρός. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να υποστούν όλες τις παρενέργειες και να παραιτηθούν από τη φυσιολογική τους ζωή για έναν ολόκληρο χρόνο. Οι γυναίκες που θα χρειαστούν χημειοθεραπεία, θα στηρίζονται στη διάγνωση που θα έχει κάνει γι’ αυτές το δικό τους Mammaprint».

Ο Αυστριακός Φραντς Άμτμαν και ο Γάλλος Φιλίπ Μογκάρ βραβεύτηκαν για τη συνεισφορά τους στην εξέλιξη της επικοινωνίας κοντινού πεδίου, μια ασύρματη ασφαλής τεχνολογία για τη μεταφορά δεδομένων ανάμεσα σε δύο κινητές συσκευές που βρίσκονται κοντά.

Η εφεύρεση αυτή προσφέρει απίστευτες νέες δυνατότητες. Για παράδειγμα τα κινητά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον ως εικονικά πορτοφόλια, ως μέσα ελέγχου των έξυπνων σπιτιών αλλά και για πρόσβαση σε χώρους υψίστης ασφάλειας.

Ερώτηση του Κλαούντιο Ρόκο:
«Σε σχέση με το wi-fi και το Bluetooth, ποια είναι η διαφορά;»

Απάντηση του Φιλίπ Μογκάρ:
«Έχετε αποθηκεύσει ένα εισιτήριο του μετρό στο κινητό σας και μπαίνετε στο μετρό του Παρισιού. Ξαφνικά τελειώνει η μπαταρία του κινητού σας. Με τη συγκεκριμένη τεχνολογία, μπορείτε να συνεχίσετε, γιατί το εισιτήριό σας μπορεί να ανακτηθεί από τα μηχανήματα του μετρό, το οποίο δεν μπορεί να συμβεί μέσω Bluetooth ή Wi-Fi». Ο Φραντς Άμτμαν συμπληρώνει:

«Λειτουργεί και με τις παθητικές συσκευές, δηλαδή αυτές που δεν έχουν μπαταρία. Απλά τις αγγίζεις και αμέσως εμφανίζεται η διεύθυνση του ίντερνετ, που είχατε αποθηκεύσει».

Στην κατηγορία «Έρευνα» τιμήθηκε ο Γάλλος Λούντβικ Λάιμπλερ, ο Αυστραλός Ίαν Φρέιζερ και η Ζιάν Ζου βραβεύτηκαν για το εμβόλιο εναντίον του τραχήλου της μήτρας, ενώ οι Σούμιο Ιιτζίμα,Ακίρα Κόσιο και Μασάκο Γουντασάκα πήραν το βραβείο για εφεύρεση εκτός Ευρώπης για τους νανοσωλήνες από ανθρακόνημα.

Είναι τα θαλασσινά ασφαλή;

euronews_icons_loading
Είναι τα θαλασσινά ασφαλή;
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τα ιχθυοτροφεία αποτελούν μια εξαιρετική πηγή φρέσκου και νόστιμου ψαριού, χωρίς να βλάπτουν τους θαλάσσιους πόρους. Πώς θα είμαστε όμως σίγουροι ότι αυτά τα ψάρια είναι ασφαλή;

Στη Νορβηγία, το θαλασσινό νερό είναι κρύο και καθαρό. Το τέλειο περιβάλλον για την τοπική βιομηχανία του σολωμού, η οποία εκτιμάται ότι θα πενταπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια.

Τα ιχθυοτροφεία θεωρούνται παραγωγικότερα από τα κτηνοτροφεία ως πηγή πρωτεΐνης για τον πληθυσμό.

Ωστόσο τίθεται ένα σημαντικό ερώτημα, όπως λέει και ο Reinier van den Biggelaar, διευθυντής της Hortimare: «Σε πολλά μέρη του κόσμου το νερό είναι μολυσμένο λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας. Υπάρχουν πλαστικά, χημικά, όλα τα είδη αποβλήτων από τη δραστηριότητά μας καταλήγουν στο νερό. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα ψάρια εκεί καταναλώνουν αυτά τα απόβλητα. Και όταν εμείς τα τρώμε, αυτά τα ψάρια αποτελούν απειλή για την ανθρώπινη υγεία».

Ένα ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα εξετάζει νέες απειλές τους τρόπους αντιμετώπισής τους, μέσω της αφαίρεσης μολυσματικών παραγόντων από το νερό. Δίπλα στο ιχθυοτροφείο, βρίσκεται μια πειραματική καλλιέργεια φυκιών. Τα φύκια φτάνουν γρήγορα τα δύο μέτρα σε μήκος και μια από τις χρήσεις τους είναι να φιλτράρουν μέταλλα που μολύνουν το νερό.

Ο van den Biggelaar εξηγεί: «Τα φύκια είναι φυσικά φίλτρα. Απορροφούν πολλά διαφορετικά χημικά, οργανικές και ανόργανες ουσίες, που βρίσκονται στο νερό, και τις αποβάλουν. Τα φύκια εδώ τρέφονται με φωσφορικά και νιτρικά υποπροϊόντα της εκτροφής σολωμών. Ο σολωμός και το φύκι που βρίσκονται κοντά αποτελούν έναν ωραίο συνδυασμό, ενώ τα φύκια αποβάλουν κι άλλα υλικά».

Πόσο μεγάλος είναι όμως για τα ψάρια και τους υπόλοιπους θαλάσσιους οργανισμούς ο κίνδυνος μόλυνσης του νερού;

Οι επιστήμονες προσπαθούν να απαντήσουν αυτήν την ερώτηση, εστιάζοντας σε προσμείξεις σχετικά νέων χημικών ενώσεων που δεν έχουν ερευνηθεί αρκετά. Τα επικίνδυνα στοιχεία που έχουν μπει στο νερό ποικίλλουν από επιβραδυντικά πυρός μέχρι και φαρμακευτικά προϊόντα, από προϊόντα προσωπικής υγιεινής σε τοξικά μέταλλα και μικροπλαστικά.

Σύμφωνα με τον António Marques, ερευνητή στην ασφάλεια τροφίμων και συντονιστή του προγράμματος ECsafeSEAFOOD, «τα θαλασσινά γενικά θεωρούνται υγιεινά και υψηλής ποιότητας. Παρ’ όλα αυτά, κάποια μπορεί να έχουν μολυνθεί. Μέχρι στιγμής, μόνο λίγες προσμείξεις έχουν ρυθμιστεί επισήμως. Οι διαθέσιμες πληροφορίες για πολλά άλλα χημικά που βρίσκονται στο περιβάλλον είναι προς το παρόν ανεπαρκείς».

Η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα, καθώς πολλά είδη τείνουν να συσσωρεύουν βλαβερά χημικά γρηγορότερα σε θερμά ύδατα. Τοξίνες χαρακτηριστικές για τροπικές περιοχές πλέον εξαπλώνονται στην Ευρώπη.

Πήγαμε στο Κασκάις της Πορτογαλίας, σε ένα εργαστήριο που το οποίο εξομοιώνει την υπερθέρμανση και οξύνιση των ωκεανών, για να βρει τις συνέπειές τους στη θαλάσσια ζωή.

Η θαλάσσια βιολόγος Ana Maulvault μας δείχνει τις δεξαμενές της: «Στη μία δεξαμενή εξομοιώνουμε την κανονική θερμοκρασία και το κανονικό pH του θαλασσινού νερού, ενώ στην άλλη εξομοιώνουμε την υπερθέρμανση. Και οι δύο δεξαμενές μολύνονται με προσμείξεις που βρίσκονται σε θαλάσσιο περιβάλλον και στο τέλος θα συγκρίνουμε τη διαφορά συγκέντρωσης μεταξύ των δύο σεναρίων».

Η εν εξελίξει μελέτη των δειγμάτων ψαριού από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες έχει δείξει ότι πολλές περιοχές γύρω από μεγάλες πόλεις και λιμάνια είναι αισθητά μολυσμένες.

Οι ερευνητές χρησιμοποιούν ακριβό εξοπλισμό, ο οποίος δεν είναι διαθέσιμος σε μικρές επιχειρήσεις. Παρ’ όλα αυτά, γίνονται προσπάθειες για την ανάπτυξη φθηνών βιοαισθητήρων που στο εγγύς μέλλον θα βοηθούν όποιον επιθυμεί να μάθει αν τα θαλασσινά παραμένουν μια ασφαλής τροφή.

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.ecsafeseafood.eu

Είναι τα θαλασσινά ασφαλή;