Έκτακτη είδηση

Το διαβάζουν τώρα:

Τα άβαταρ «βοηθούν» στην κοινωνική επανένταξη ασθενών με σχιζοφρένεια


futuris

Τα άβαταρ «βοηθούν» στην κοινωνική επανένταξη ασθενών με σχιζοφρένεια

σε συνεργασία με

Μπορούν άραγε 44 φωτογραφικές μηχανές να βοηθήσουν στην κοινωνική επανένταξη ασθενών με σχιζοφρένεια;

Ο δημοσιογράφος του euronews Τζούλιαν Λόπεζ Γκόμεζ, έχει τις απαντήσεις. «Μπορεί να μην μοιάζει αλλά βρισκόμαστε σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο στη νότια Γαλλία. Αυτό το άβαταρ μαζί με άλλα 40, δοκιμάζεται κλινικά από αυτούς τους επιστήμονες προκειμένου να ερευνηθεί κατά πόσο η εικονική πραγματικότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξελιχθούν οι τεχνικές επανένταξης ασθενών, που πάσχουν από κοινωνικές παθολογίες.»

Ο Μεχντί Χαφίς ήταν 23 ετών, όταν η ζωή του άλλαξε για πάντα. Πρώην σερβιτόρος, ο Μεχντί,, αναγκάστηκε να σταματήσει να εργάζεται, καθώς έπρεπε να παίρνει ισχυρά φάρμακα, που προκαλούσαν πολλές παρενέργειες. Τώρα, 4 χρόνια μετά τη διάγνωση του, παλεύει να επιστρέψει στην κανονική ζωή του.

Ο Μεχντί μας είπε:
«Πριν τη διάγνωση, νόμιζα πως η σχιζοφρένεια σήμαινε ότι έχεις διπλή προσωπικότητα. Αλλά μετά έμαθα ότι δεν ήταν μόνο αυτό. Κάθε ασθενής έχει διαφορετικά συμπτώματα. Κάποιοι ακούν φωνές άλλοι έχουν παραισθήσεις. Άλλοι σαν και εμένα είναι παρανοϊκοί. Φοβήθηκα πολύ όταν έγινε η διάγνωση.Κατευθείαν κατάλαβα ότι άλλαξε η ζωή μου. Ότι θα υπέφερα έχοντας μακροπρόθεσμες συνέπειες. Κατάλαβα ότι δεν θα μπορούσα να κάνω ότι έκαναν οι άλλοι.»

Ο Μεχντί είναι ένας από τους 40 εθελοντές- ασθενείς, οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα ευρωπαικό πρόγραμμα που σκοπό έχει να προσφέρει καινοτόμες θεραπείες σε όσους υποφέρουν από ασθένειες όπως η σχιζοφρένεια.

Το βασικό εργαλείο επανένταξης είναι τα άβαταρ, των ίδιων των ασθενών.

Ο καθηγητής Ρομπίν Σαλεσέ, μας εξηγεί: «Δημιουργούμε άβαταρ, τα οποία από μορφολογικής απόψεως είναι παρόμοια με τους ασθενείς. Σημαντικό είναι να υπάρχει ομοιότητα των κινήσεων και των συμπεριφορών. Για αυτό το λόγο εγκαταστήσαμε αυτούς τους αισθητήρες στους ασθενείς οι οποίοι θα καταγράψουν τις κινήσεις τους. Με αυτό τον τρόπο έχουμε την προσωπική υπογραφή κάθε ασθενούς την οποία υιοθετούν τα άβαταρ τους.»

Η έρευνα βασίζεται στην θεωρία της ομοιότητας.
Μιλώντας από νευρολογικής απόψεως, γίνεται πιο εύκολη η κοινωνική αλληλεπίδραση με κάποιον που μας μοιάζει.

Οι τεχνολογίες που έχουν να κάνουν με τα σκάνερ σώματος μαζί με περίπλοκα μαθηματικά μοντέλα, οδήγησαν στη δημιουργία ρεαλιστικών άβαταρ.

Η Μαθηματικός του Πανεπιστημίου Έξετερ, Κρασιμίρα Τσανέβα, μας εξηγεί:
«Η μεθοδολογία και οι αλγόριθμοι είναι πολύ γενικοί. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εντοπίσουμε ομοιότητες και διαφορές στις κινήσεις. Μπορούν επίσης να εφαρμοστούν σε ομάδες ή και ατομικά. Μπορούν να αφορούν υγιείς ή και παθολογικές καταστάσεις. Αυτή είναι η ομορφιά των μαθηματικών.»

Ο δρόμος που ανοίγεται σύμφωνα με τους επιστήμονες είναι μεγάλος. Πρέπει όμως να αναπτυχθούν τεχνολογίες που θα είναι πιο αξιόπιστες, επαρκείς και θα προσαρμόζονται πιο εύκολα στους ασθενείς και στο περιβάλλον τους.

«Αυτό το μικρό δημιούργημα μπορούμε τώρα να το κατεβάσουμε απο το διαδίκτυο. Και μετά μπορεί να προσαρμοστεί σε πολλές διαφορετικές πλατφόρμες. Για παράδειγμα με την μικρή κάμερα του κινητού μας, ή τον υπολογιστή, ή το home cinema, χωρίς να χρειάζεται η μετακίνηση στο νοσοκομείο,» τονίζει ο Μπενουά Μπαρντί καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ.

Η ψυχίατρος Ντελφίν Καπντεβιέλ μας είπε:
«Οι ασθενείς μας δεν έχουν χρήματα. Η μεγάλη πρόκληση για εμάς λοιπόν είναι να αναπτύξουμε μία πλατφόρμα η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους δωρεάν, η θα μπορεί να χορηγείται από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν δημιουργούμε μεγαλύτερες διακρίσεις μεταξύ των ασθενών, οι οποίοι υποφέρουν από άλλου είδους ανισότητες.»

Editor's choice

επόμενο άρθρο

futuris

Έλληνες δημιουργούν το ρομπότ που θα «αντικαταστήσει» τον άνθρωπο