Στις παραλίες του Εθνικού Πάρκου Πόνγκαρα, περίπου 30 λεπτά με βάρκα από το Λιμπρβίλ, οι ειδικοί στην προστασία της άγριας ζωής περιπολούν καθημερινά την ακτή για να εντοπίσουν φωλιές, να μεταφέρουν τα απειλούμενα αυγά σε περιφραγμένους εκκολαπτήρες και να βοηθήσουν τα χελωνάκια να ξεκινήσουν τη σύντομη αλλά επικίνδυνη διαδρομή των 10 μέτρων μέχρι τη θάλασσα. Η δουλειά αυτή είναι κρίσιμη, καθώς τα ποσοστά επιβίωσης είναι εξαιρετικά χαμηλά, με τους τοπικούς φορείς προστασίας να εκτιμούν ότι μόλις μία χελώνα στις 1.000 φτάνει στην ενηλικίωση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τέσσερα είδη, ανάμεσά τους η δερματοχελώνα, η πράσινη θαλάσσια χελώνα, η χελώνα hawksbill και η χελώνα olive ridley, γεννούν τα αυγά τους στη Γκαμπόν από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο, γεγονός που καθιστά τη χώρα ένα από τα σημαντικότερα ενδιαιτήματα θαλάσσιων χελωνών στην Αφρική. Η πρόκληση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, των θηρευτών, της ρύπανσης από πλαστικά, της βιομηχανικής αλιείας και της λαθροθηρίας κατά μήκος των 900 χιλιομέτρων ακτογραμμής της Γκαμπόν.
Ερευνητές και φύλακες του πάρκου λένε ότι τα νεοεκκολαφθέντα χελωνάκια πρέπει να διασχίσουν την άμμο με τις δικές τους δυνάμεις, ώστε να δυναμώσουν τους μυς τους πριν μπουν στον Ατλαντικό. Ωστόσο, το έργο προστασίας βρίσκεται υπό ολοένα και μεγαλύτερη πίεση, με τις τοπικές ομάδες να προειδοποιούν ότι η μείωση της χρηματοδότησης και οι απλήρωτοι οικοφύλακες μπορεί να αποδυναμώσουν την παρακολούθηση σε μία από τις πιο κρίσιμες περιόδους για τα είδη.
