Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η Συλβί Γκιλέμ μιλά στο euronews λίγο πριν την τελευταία της αυλαία

euronews_icons_loading
Η Συλβί Γκιλέμ μιλά στο euronews λίγο πριν την τελευταία της αυλαία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Την έχουν χαρακτηρίσει ως την απόλυτη μπαλαρίνα.

Θέλω να σταματήσω όσο έχω την ευτυχία να κάνω ό,τι κάνω περήφανα και με πάθος

Σε λίγες ημέρες η Συλβί Γκιλέμ θα κρεμάσει τις… πουέντ της.

«Θέλω να σταματήσω όσο έχω την ευτυχία να κάνω ό,τι κάνω περήφανα και με πάθος», λέει η ίδια στο euronews.

Η σκηνή του Festspielhaus στο Ζανκτ Πέλτεν της Αυστρίας φιλοξένησε την τελευταία ερμηνεία της σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Το Life In Progress, με το οποίο η κορυφαία χορεύτρια είχε τιμήσει το περασμένο καλοκαίρι το Φεστιβάλ Αθηνών, είναι η τελευταία της παράσταση.

Έπειτα από πέντε εμφανίσεις στο Τόκυο, το «αστέρι του Νουρέγιεφ» θα αποσυρθεί, κλείνοντας μια υπέροχη καριέρα με έναν εξίσου υπέροχο τρόπο.

Τη συναντήσαμε στο Ζανκτ Πέλτεν και συζητήσαμε για το παρόν και το μέλλον της, την αφοσίωσή της στην οικολογία, αλλά και για τη χορογραφική μεγαλοφυΐα του Ακράμ Καν.

«Νομίζω πως το κομμάτι του Καν έχει να κάνει με την έλλειψη κατανόησης, την αποτυχία, την ανικανότητα να ακούσουμε και να κοιτάξουμε τον κόσμο. Πρόκειται για ένα είδος σιωπηρού διαλόγου με ένα δέντρο επί σκηνής. Για την επιδίωξη της ένωσης, την αναζήτηση της κατανόησης και της αλληλοσωτηρίας. Τουλάχιστον, αυτό είναι που λέω στον εαυτό μου στο μυαλό μου, στο σώμα μου, καθώς ακολουθώ η μουσική. Αυτό είναι που αισθάνομαι», επεσήμανε η Γκιλέμ.

Τη ρωτήσαμε αν οι τελευταίες της εμφανίσεις συνοδεύονται κι από ένα συναίσθημα χαλαρότητας επί σκηνής.

Η απάντησή της υπήρξε αφοπλιστική μεν, ενδεικτική δε του μεγαλείου της: «Θα μπορούσα να πω στον εαυτό μου: είναι οι τελευταίες παραστάσεις, ηρέμησε. Ακόμη κι αν δεν είναι τέλειες, δεν χρειάζεται να δω το βίντεο για να διορθώσω λάθη, εν όψει της επόμενης παράστασης. Θα μπορούσα να το κάνω αυτό, αλλά δεν το κάνω. Αν και κάθε παράσταση είναι μοναδική. Ίσως να παραπατήσω λίγο ή να κάνω κάποια μικρολαθάκια. Τα δέχομαι καλύτερα τώρα, γιατί είναι μικρές ατέλειες που συμβάλουν στο τελικό συναίσθημα. Κι αυτό είναι κάτι που έμαθα να αποδέχομαι».

Μετά το χορό, το δεύτερο πάθος της Συλβί Γκιλέμ είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Μας εξηγεί: «Δεν πάω στο σούπερ μάρκετ, γιατί αυτό είναι που καταστρέφει τον πλανήτη μας, που καταστρέφει εμάς και φέρνει μεγάλα βάσανα. Σκότωσε δεξιότητες, σκότωσε θέσεις εργασίας και προκάλεσε τόσο πόνο στα ζώα. Όταν τα έμαθα όλα αυτά, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Δεν επιθυμώ να αποτελέσω κομμάτι αυτής της καταστροφής».

Ανέκαθεν η Συλβί επιθυμούσε να αγγίζει τους ανθρώπους με το χορό της. Όπως λέει, αυτή είναι και η κατεύθυνση, στην οποία θα κινηθεί από εδώ και πέρα: «Φυσικά και έχω ιδέες για το μέλλον, γιατί η ζωή μου προχωρά, ακόμη κι αν ένα σπουδαίο κομμάτι της βαίνει προς το τέλος του. Εξακολουθώ να υπάρχω ως άτομο, με τις δικές μου ιδέες και επιθυμίες, τα δικά μου ενδιαφέροντα στα οποία θέλω να επιστρέψω. Δεν θέλω όμως να σχεδιάσω οτιδήποτε. Αυτό θα ήταν υπεκφυγή για μια σημαντική στιγμή της ζωής μου, την οποία οφείλω να βιώσω. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σταματήσω και να αντιληφθώ ποια πραγματικά είμαι και τι θέλω να είμαι χωρίς το χορό».