Φέτος συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Μισός αιώνας πέρασε από τα τραγικά γεγονότα εκείνης της περιόδου του καλοκαιριού του 74'. Μιας περιόδου που άνοιξε μια βαθιά πληγή και καθόρισε την σύγχρονη ιστορία της Κύπρου
Για να συζητήσουμε πώς βρίσκει την Κύπρο αυτή η θλιβερή επέτειος συζητούμε με τον αναλυτή διεθνών θεμάτων και πολιτικό συντάκτη της εφημερίδας «Καθημερινή της Κύπρου», Γιάννη Ιωάννου ενώ βρισκόμασττε εν αναμονή της επόμενης κίνησης του γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, μετά την έκθεση που συνέταξε η προσωπική απεσταλμένη του Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Μαρία Ανχελα Ολγκίν Κουεγιάρ.
Για την φετινή επέτειο «υπάρχουν δύο πτυχές. Η μία είναι η σημειολογία του χρόνου, καθώς συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια, δηλαδή μισός αιώνας μίας κατάστασης η οποία απορρέει από τα τραγικά γεγονότα της τραγικής εισβολής στις 20 Ιουλίου και το δεύτερο σημειολογικά ενδιαφέρον από σκοπιάς χρόνου είναι τα επτά χρόνια αδιεξόδου στις συνομιλίες του Κυπριακού», τονίζει στο euronews ο Γιάννης Ιωάννου, ο οποίος συμπληρώνει παράλληλα ότι το Κυπριακό λόγω των πολλών δεκαετιών που παραμένει άλυτο έχει δημιουργήσει κάποια τετελεσμένα τα οποία δεν έχουν να κάνουν μόνο με το έδαφος και τις επιμέρους πτυχές αλλά και τον συμβιβασμό μέσα στο μυαλό και την καρδιά ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων οι οποίοι έχουν μάθει να ζουν τα τελευταία χρόνια με αυτό το μόνιμο διαχωρισμό. «Άρα έχω την αίσθηση ότι πάντα, κάθε φορά που μιλάμε για την επίλυση του Κυπριακού δεν πρέπει μόνο να σταθμίζουν τα σχέδια λύσης ή τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα λυθεί, αλλά να δούμε αν έχουμε συμβιβαστεί ως Ελληνοκύπριοι και ως Τουρκοκύπριοι με την ιδέα ενός κοινού συνεταιριστικού κράτους. Όπως ακριβώς ξεκίνησε η Κυπριακή Δημοκρατία με την ίδρυσή της το 1960», αναφέρει ο κ. Ιωάννου, σημειώνοντας ότι η δική του αίσθηση είναι ότι δεν έχει γίνει αυτός ο συμβιβασμός με την ιδέα της συνύπαρξης ακόμα και γι΄αυτό παραμένει άλυτο το Κυπριακό.
Η Λευκωσία πιέζει εδώ και αρκετούς μήνες τόσο σε επίπεδο ΟΗΕ, όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης για να υπάρξει κάποια κινητικότητα σε σχέση με το Κυπριακό και όπως θεωρεί ο Γιάννης Ιωάννου, ο ίδιος ο διορισμός της προσωπικής απεσταλμένης του γ.γ. έχει δώσει μια νέα πνοή κινητικότητας. «Ωστόσο, η κ. Ολγκίν ήρθε τρεις φορές από την ημέρα του διορισμού της στην Κύπρο στις αρχές Φεβρουαρίου, δεν κατόρθωσε να οργανώσει μια συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών», σημειώνει ο κ. Ιωάννου, τονίζοντας όμως ότι η διπλωματική δουλειά που έχει κάνει η κ. Ολγκίν δίνει τη δυνατότητα να αναλάβει μία πρωτοβουλία ο ίδιος ο γ.γ. με ορόσημο τον φετινό Σεπτέμβριο και το περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, προκειμένου να υπάρξει αρχικά μια κοινή συνάντηση των δύο ηγετών, μια τριμερής συνάντηση δηλαδή, λίγο πριν ή μετά τη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια με κάποιο τρόπο θα μπορούσε να επανέλθει η κ. Ολγκίν στην Κύπρο προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για να εξεταστεί το ενδεχόμενο μιας διεθνούς διάσκεψης για το Κυπριακό.
Το βασικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην έναρξη της διαδικασίας συνομιλιών είναι αυτό που είχε πει και ο γγ του OHE, Αντόνιο Γκουτέρες, ότι δηλαδή «η περίπτωση του Κυπριακού μετά το 2017 εκκινεί από δύο εκ διαμέτρου αντίθετα αφετηριακές θέσεις», εξηγεί ο κ. Ιωάννου. Η ελληνοκυπριακή πλευρά τα τελευταία επτά χρόνια υποστηρίζει ότι πρέπει να συνεχιστούν οι συνομιλίες από εκεί που διεκόπησαν στο Κρανς Μοντανά, ενώ η Τουρκία θέτει το ζήτημα της κυριαρχικής ισότητας, «επομένως πρέπει να δούμε πώς τετραγωνίζεται αυτός ο κύκλος», τονίζει.
Ολόκληρη η ανάλυση του Γιάννη Ιωάννου στο euronews στο βίντεο που υπάρχει στην αρχή της σελίδας.