Euroviews. Ο ρατσισμός δεν είναι αντιπαλότητα. Είναι εγκληματικότητα.

Ο ρατσισμός αποτελεί ποινικό αδίκημα. Τελεία και παύλα. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος, εντός και εκτός γηπέδων. Όταν αφορά οπαδούς, παίκτες, προπονητές ή μάνατζερ, η απάντηση πρέπει να είναι αυστηρή, σαφής και παραδειγματική. Το βαρύ χέρι του νόμου δεν είναι υπερβολή. Είναι μια αναγκαιότητα. Η ατιμωρησία είναι το πραγματικό σκάνδαλο.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι ένα μαζικό κοινωνικό φαινόμενο, ένας ενισχυτικός καθρέφτης της κοινωνίας, ένας χώρος όπου αναπαράγονται και νομιμοποιούνται αξίες. Ό,τι συμβαίνει σε ένα γήπεδο δεν μένει σε ένα γήπεδο. Αντηχεί στα σχολεία, στα κοινωνικά δίκτυα, στις συζητήσεις στον καφέ. Γι' αυτό το ποδόσφαιρο έχει μια πρόσθετη ηθική υποχρέωση. Να αποτελεί παράδειγμα. Να εξυψώνει. Να μην εξομαλύνει το απαράδεκτο.

Στο χθεσινό επεισόδιο στο Estádio da Luz, υπάρχουν γεγονότα που ακόμα δεν γνωρίζουμε. Δεν ξέρουμε τι ειπώθηκε. Ξέρουμε, ωστόσο, τι έγινε. Η χειρονομία του να καλύπτεις το στόμα σου με το πουκάμισό σου είναι συνηθισμένη. Υποδηλώνει την πρόθεση να πεις κάτι που δεν θέλεις να αναπαραχθεί είτε από τον ήχο είτε από την ανάγνωση των χειλιών. Αυτό από μόνο του δεν αποτελεί απόδειξη ρατσισμού. Αλλά είναι αρκετός λόγος για να εγείρει υποψίες. Και η απλή υποψία μιας ρατσιστικής πράξης αξίζει να διερευνηθεί. Για χάρη της αξιοπρέπειας στον αθλητισμό. Προς όφελος της αξιοπρέπειας όλων όσων συμμετέχουν σε αυτό το θέαμα.

Η διερεύνηση δεν σημαίνει καταδίκη. Η διευκρίνιση δεν είναι επίθεση. Αντιθέτως. Είναι για να προστατεύσουμε. Είτε για να αποδείξει είτε για να αθωώσει. Ας αφήσουμε τον παίκτη της Μπενφίκα να πει αυτό που είπε στον Βινίσιους και ας καταλάβουμε τι προκάλεσε τη σύγχυση.

Και εδώ είναι σημαντικό να είμαστε ξεκάθαροι. Η ατομική συμπεριφορά είναι ένα πράγμα. Ο θεσμός είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Sport Lisboa e Benfica είναι ένας σύλλογος με ιστορία, παγκόσμια διάσταση και ένα εμπορικό σήμα που βασίζεται σε αξίες που καλύπτουν πολλές γενιές. Ένταξη, οικουμενικότητα, σεβασμός, αξία, κοινωνική ευθύνη. Εδώ και δεκαετίες, η Μπενφίκα είναι ένα σπίτι της διαφορετικότητας και της ενσωμάτωσης. Ένα παγκόσμιο εμπορικό σήμα με αξίες και με αξία. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το μεγαλύτερο και πολυαγαπημένο της σύμβολο ακούει στο όνομα Eusébio da Silva Ferreira.

Γι' αυτό, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Μπενφίκα θα πρέπει να είναι η πρώτη που θα πρέπει να αναζητήσει σαφήνεια. Για να μάθει τα γεγονότα. Για να δράσει αν υπάρχουν λόγοι για δράση. Όχι λόγω εξωτερικής πίεσης, αλλά από εσωτερική συνοχή. Για να καταστήσει σαφές το δίκαιο που πάντα υπερασπιζόταν και την ταυτότητά της ως ένας σεβαστός και αξιοσέβαστος σύλλογος.

Ο ρατσισμός δεν είναι πρόκληση. Ο ρατσισμός δεν είναι η θερμότητα του παιχνιδιού. Ο ρατσισμός δεν είναι αντιπαλότητα. Ο ρατσισμός είναι ποινικό αδίκημα. Η αντιπαλότητα είναι πάθος. Ο ρατσισμός είναι αποκλεισμός. Η αντιπαλότητα δημιουργεί αφηγήσεις. Ο ρατσισμός καταστρέφει τους ανθρώπους.

Ο Vinícius μπορεί να ήταν προκλητικός στον πανηγυρισμό του γκολ του. Μπορεί να έβαλε φωτιά στις κερκίδες. Αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού. Παλεύεται με το ποδόσφαιρο, το ταλέντο, τα αποτελέσματα και το fair play. Ποτέ με προσβολές, με απανθρωπισμό και μίσος.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μας υπενθύμισε ότι το πιο ανησυχητικό πράγμα δεν είναι η κραυγή των κακών, αλλά η σιωπή των καλών. Στο ποδόσφαιρο, αυτή η σιωπή είναι συνυπεύθυνη. Κάθε φορά που σφυρίζεις το σφύριγμα, χάνεις ένα κομμάτι του παιχνιδιού. Κάθε φορά που σχετικοποιείτε τον ρατσισμό, εξαθλιώνετε το άθλημα.

Είμαι οπαδός της Μπενφίκα. Και γι' αυτό ακριβώς θέλω να μάθω τι συνέβη. Η αγάπη για έναν σύλλογο δεν μετριέται με την ηθική τύφλωση, αλλά με την ικανότητα να απαιτείς περισσότερα όταν διακυβεύονται τα ουσιώδη. Το ποδόσφαιρο χωρίς αξίες είναι απλώς ένα μάτσο θηλαστικά που κυνηγούν μια μπάλα. Και αρνούμαι να το δεχτώ αυτό ως πεπρωμένο.

Το ποδόσφαιρο μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερο. Ο ρατσισμός δεν έχει θέση στο παιχνίδι. Ούτε στις κερκίδες. Ούτε στον αγωνιστικό χώρο. Ούτε πουθενά.