Απόπειρα επαναφοράς του ανυπόστατου «τουρκολιβυκού μνημονίου» και νομιμοποίησης της «γαλάζιας πατρίδας»
Μόλις πέντε ημέρες κράτησε η φαινομενικά «καλή ατμόσφαιρα» της συνάντησης ανάμεσα σε Ερντογάν και Μητσοτάκη που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 2026.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας με επιστολή του στις 16 Φεβρουαρίου προς τα Ηνωμένα Έθνη ξιφουλκεί κατά της Αθήνας αλλά και της Λευκωσίας.
Το περιεχόμενό της επιστολής , που κατέθεσε ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αχμέτ Γιλντίζ, «εξ ονόματος της κυβέρνησής μου», απηχεί το αφήγημα της αποκαλούμενης «γαλάζιας πατρίδας» εμπλέκοντας και την Αίγυπτο.
Κάνει λόγο για μονομερείς ενέργειες από την πλευρά της Ελλάδας κι επαναφέρει το ανυπόστατο «τουρκολιβυκό μνημόνιο». Στην επιστολή ο Ερντογάν υποστηρίζει ότι η Συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου (Δένδιας – Σούκρι 2020) για μερική οριοθέτηση είναι «παράνομη» και με αυτήν σε συνδυασμό με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό παραβιάζονται κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας.
Η παραβίαση κατά την ερμηνεία της Άγκυρας πηγάζει από το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο αλλά και την συμφωνία με το ψευδοκράτος Ελλάδα και Κύπρος μπαίνουν στο στόχαστρο των τουρκικών αιτιάσεων με την κατηγορία της επιλεκτικής ερμηνείας του Δικαίου της Θάλλασσας , το οποίο η Τουρκία δεν έχει προσυπογράψει, καθώς με πρότερες επιστολές τους Αθήνα και Λευκωσία επισημαίνουν την πλήρη επήρεια των νησιών. Με την επιστολή ο Ερντογάν υποστηρίζει ότι τα νησιά είτε έχουν «περιορισμένη επήρεια» είτε αν βρίσκονται εκτός μέσης γραμμής θα πρέπει «να αγνοούνται».
Θέλοντας να προσβάλει την συμφωνία της Ελλάδας με την Chevron επισημαίνει στην επιστολή ότι «οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο».
Επικαλούμενη δε την «Διακήρυξη των Αθηνών» δηλώνει δε έτοιμη για την «διασφάλιση δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης όλων των εκκρεμών ζητημάτων, περιλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου».
Από την επιστολή δεν λείπουν και οι αιχμές για το Κάιρο λόγω της αμφισβήτησης του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 μέσω της νέας αντίδρασης της Αιγύπτου τον Σεπτέμβριο του 2025 με το οποίαν καταγγέλλεται η συμφωνία της Άγκυρας με την «κυβέρνηση» της Τρίπολης για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην Λιβύη.
Η πρώτη αντίδραση της Αθήνας
Για αναμενόμενες κινήσεις που δεν προκαλούν έκπληξη μιλά η Αθήνα μέσω διπλωματικών πηγών.
«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη», αναφέρουν οι διπλωματικές πηγές της Ελλάδας.
Προσθέτουν δε ότι «η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ. Επισημαίνεται ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ
