Το Διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ της Τασκένδης συγκέντρωσε καλλιτέχνες από την Ευρώπη, την Αμερική και την Κεντρική Ασία μέσω μιας σειράς δωρεάν υπαίθριων παραστάσεων. Οι διοργανωτές λένε ότι ο αριθμός των θεατών και το διεθνές ενδιαφέρον αυξάνονται ολοένα και περισσότερο.
Ένα ζεστό βράδυ του Απριλίου στην Τασκένδη, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το Παλάτι των Διεθνών Φόρουμ για την έναρξη του Διεθνούς Φεστιβάλ Τζαζ.
Κάποιοι στάθηκαν κοντά στη σκηνή, ενώ άλλοι κάθισαν στο γρασίδι με φίλους και συγγενείς να απλώνονται στον ανοιχτό χώρο πίσω τους.
Σε γιγαντοοθόνες που πλαισίωναν τη σκηνή, κοντινά πλάνα της μπάντας του Stanley Clarke έδειχναν τους μουσικούς πλήρως απορροφημένους στην παράσταση.
Ανάμεσα στο πλήθος, έμπειροι ακροατές της τζαζ στέκονταν δίπλα σε ανθρώπους που βίωναν το είδος για πρώτη φορά, χωρισμένοι από την ηλικία και την εξοικείωση, αλλά παρακολουθώντας την ίδια σκηνή.
Ο Clarke έχει τέσσερα βραβεία Grammy, έχει ηχογραφήσει μουσική για περισσότερες από πέντε δεκαετίες και έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Miles Davis και οι Rolling Stones.
Ο Muhitdin Jalolov καθόταν στο γρασίδι κατά τη διάρκεια της συναυλίας του Stanley Clarke, έχοντας δίπλα του τους δύο εγγονούς του. "Ήθελα να τους δείξω πώς ακούγεται η μουσική για την ψυχή", είπε.
Ο Clarke το καταλάβαινε καλά αυτό.
"Όταν ήμουν 19 ετών, έπαιζα με μεγαλύτερους μουσικούς και πήρα πολλά μαθήματα", είπε. "Τώρα είμαι ο μεγαλύτερος σε ηλικία μουσικός και ο ντράμερ παίζει μαζί μου από τα 16 του, ο πιανίστας από τα 18 του. Έτσι κινείται η μουσική μας μέσα στο χρόνο".
Το φεστιβάλ διοργανώνεται από το Ίδρυμα Ανάπτυξης Τέχνης και Πολιτισμού του Ουζμπεκιστάν υπό την αιγίδα της UNESCO.
Το φετινό πρόγραμμα περιελάμβανε τους Stanley Clarke, Incognito, GoGo Penguin, Tigran Hamasyan και το κουαρτέτο Kurt Elling, μαζί με σύνολα που προσκλήθηκαν από τις πρεσβείες της Ρουμανίας και του Ισραήλ. Η βραδιά λήξης ήταν εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στους μουσικούς του Ουζμπεκιστάν, με επικεφαλής τον Λαϊκό Καλλιτέχνη του Ουζμπεκιστάν Mansur Tashmatov.
Μια νύχτα στη βροχή
Η βροχή έπεσε κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της Gunhild Carling το βράδυ πριν από τη συναυλία των Incognito. Ο Bluey Maunick βρισκόταν στο πλήθος. Κανείς δεν έφυγε.
"Έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και ένα πράγμα που έχει σημασία είναι να έχεις ανθρώπους που συνδέονται με αυτό που κάνεις", είπε. "Όταν είδα το πλήθος να μένει στη βροχή, ήξερα ότι θα συνδεθούμε με την Τασκένδη".
Ανάμεσα στο κοινό εκείνο το βράδυ ήταν και η Saga Almen, μια Σουηδή τουρίστρια που επισκέφθηκε τις ιστορικές πόλεις του Ουζμπεκιστάν. Το φεστιβάλ δεν ήταν ο λόγος που έκλεισε το ταξίδι, αλλά έγινε μέρος της εμπειρίας.
"Όταν άκουσα για το φεστιβάλ τζαζ στην Τασκένδη, ήθελα να το δοκιμάσω", είπε. "Είχα την τύχη να ακούσω την Gunhild Carling, της οποίας είμαι θαυμάστρια από παιδί. Είμαστε και οι δύο από τη Σουηδία και αισθάνομαι εξαιρετικά που συναντηθήκαμε εδώ στην Τασκένδη".
Η Τασκένδη επί και εκτός σκηνής
Για τον ιδρυτή του Incognito, Bluey Maunick, ήταν η πρώτη του επίσκεψη στην Τασκένδη. Ο τραγουδιστής Tony Momrelle επέστρεφε για τρίτη φορά.
"Το μουσικό μου ταξίδι με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και με σύστησε σε πολλούς όμορφους ανθρώπους και πολιτισμούς", δήλωσε ο Momrelle στο Euronews. "Αλλά είναι οι άνθρωποι που κάνουν μια πόλη, και στην Τασκένδη οι άνθρωποι έχουν δείξει μόνο αγάπη".
Ο Maunick εξήρε επίσης τα πρότυπα της παραγωγής.
"Το συνεργείο, ο εξοπλισμός, τα πάντα εδώ είναι πρώτης τάξεως", είπε.
Ήταν εξίσου άμεσος σχετικά με το γιατί η παράσταση έχει σημασία.
"Κάθε μέρα, κάπου στον κόσμο, κάποιος χρειάζεται ενέργεια από τη μουσική. Αυτή τη φορά είναι η Τασκένδη", είπε. "Η μουσική διασκεδάζει, θεραπεύει και διδάσκει. Για να συνεχίσεις να δημιουργείς, χρειάζεσαι νέες εμπειρίες. Για εμάς, αυτή είναι μία από αυτές".
Μια πόλη που επιστρέφει
Η Madina Azimova, συνταξιούχος καθηγήτρια πιάνου που ζει κοντά στον χώρο διεξαγωγής του φεστιβάλ, έχει παρακολουθήσει κάθε διοργάνωση από τότε που ξεκίνησε το φεστιβάλ.
"Τα πρώτα χρόνια ερχόμουν μόνη μου, αλλά τώρα έρχομαι με φίλους που γνώρισα εδώ", είπε περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί κοντά στη σκηνή. "Για εμάς, η άνοιξη είναι πλέον συνδεδεμένη με το φεστιβάλ τζαζ. Γνωρίζω πολλούς από τους διεθνείς καλλιτέχνες, αλλά κάθε χρόνο ανακαλύπτω και τοπικά συγκροτήματα".
Σύμφωνα με το Ίδρυμα, το ενδιαφέρον του κοινού αυξάνεται σταθερά, με την προσέλευση να αυξάνεται και περισσότερους επισκέπτες να καταφθάνουν από το εξωτερικό.
Πέρα από το Ουζμπεκιστάν
Το Διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ ξεκίνησε το 2016, την ίδια χρονιά που το Ουζμπεκιστάν άρχισε να επιδιώκει μεγαλύτερο άνοιγμα στις διεθνείς ανταλλαγές στον τουρισμό, τη διπλωματία και τον πολιτισμό.
Το Ίδρυμα Ανάπτυξης Τέχνης και Πολιτισμού του Ουζμπεκιστάν αναφέρει ότι η μορφή του φεστιβάλ, η οποία περιλαμβάνει δωρεάν είσοδο, υπαίθριες παραστάσεις και διεθνές line-up, έχει κεντρικό ρόλο στην προσέλκυση καλλιτεχνών και κοινού.
"Για πολλούς μουσικούς, αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία να παρουσιάσουν το έργο τους σε ένα ευρύ και ποικίλο κοινό", δήλωσε το Ίδρυμα.
"Με την πάροδο του χρόνου, οι καλλιτέχνες βλέπουν όλο και περισσότερο τη συμμετοχή όχι απλώς ως συναυλία, αλλά ως ένα ουσιαστικό πολιτιστικό γεγονός".
Το Ίδρυμα πρόσθεσε ότι ο τουριστικός αντίκτυπος του φεστιβάλ έχει αυξηθεί παράλληλα με τη διεθνή φήμη του.