Σύμφωνα με νέα μελέτη, οι γυναίκες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τους άνδρες να λάβουν επεμβατικές ή εντατικές θεραπείες, όπως χειρουργείο ή ισχυρά παυσίπονα, για τις ίδιες παθήσεις
Οι γυναίκες ήταν λιγότερο πιθανό από τους άνδρες να τους προσφερθούν εντατικές θεραπείες, όπως χειρουργικές επεμβάσεις ή ισχυρά παυσίπονα, σύμφωνα με νέα ανασκόπηση (πηγή στα Αγγλικά). Παρότι τα συστήματα υγείας συχνά αντιμετωπίζουν διαφορετικά άνδρες και γυναίκες, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν είναι σαφές αν αυτές οι διαφορές θέτουν κάποιο από τα δύο φύλα σε μειονεκτική θέση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Οι διαφορές ανάμεσα στα φύλα είναι εμφανείς σε όλη την ιατρική και παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διάγνωση και τη διαχείριση των ασθενών. Ερευνητές του University of St Andrews στη Σκωτία εντόπισαν ξεκάθαρες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι άνδρες και οι γυναίκες.
«Αν και η κατεύθυνση των αποτελεσμάτων δεν μας εξέπληξε, η συνέπειά τους ήταν αυτή που μας αιφνιδίασε», δήλωσε η Miriam Veenhuizen, επίτιμη λέκτορας στη St Andrews School of Medicine.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 41 μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2018 και 2023 και βρήκαν το ίδιο μοτίβο στην καρδιολογία, τη χειρουργική, τη μεταμοσχευτική ιατρική και την επείγουσα φροντίδα.
Οι γυναίκες με καρδιακή ανεπάρκεια, έμφραγμα και ταχυκαρδία ήταν πιο πιθανό να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με φαρμακευτική αγωγή, σε σύγκριση με επεμβατικές διαδικασίες όπως η χειρουργική παράκαμψη στεφανιαίων αρτηριών (bypass) και η διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση.
Σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον, οι άνδρες παραπέμπονταν συχνότερα για συσκευές βαθιάς εγκεφαλικής διέγερσης, εμφυτεύσιμες συσκευές που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση των συμπτωμάτων. Οι γυναίκες ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να λάβουν μεταμόσχευση ήπατος ή να παραπεμφθούν για χειρουργείο.
«Για τους κλινικούς, τα ευρήματα αποτελούν μια υπενθύμιση να ελέγχουν αν η θεραπεία προσφέρεται βάσει κλινικών δεδομένων και όχι βάσει υποθέσεων», δήλωσε ο Andrew O’Malley, συν-επικεφαλής της μελέτης.
Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη διαφορά;
Παρότι η τάση ήταν σταθερή σε όλες τις μελέτες, οι λόγοι πίσω από αυτήν παραμένουν ασαφείς.
«Δεν είναι απολύτως σαφές γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά είναι πιθανό να οφείλεται στο ότι οι γυναίκες υποεκπροσωπούνταν στις κλινικές δοκιμές μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες, οπότε πολλές κατευθυντήριες οδηγίες βασίζονται σε δεδομένα από άνδρες», ανέφερε η Veenhuizen.
Οι ερευνητές ζητούν να γίνουν περισσότερες μελέτες, ώστε να διαπιστωθεί αν αυτές οι διαφορές αντικατοπτρίζουν θεμιτές αποκλίσεις στην κλινική πρακτική ή ευρύτερες ανισότητες και να διασφαλιστεί ότι οι ασθενείς λαμβάνουν ισότιμη φροντίδα.