Από διακοπές μέσα στις διακοπές μέχρι τον «υποτουρισμό» και τα retreats μακροζωίας, η ομάδα του Euronews Travel ξεχωρίζει τάσεις και προορισμούς ταξιδιών για το 2027.
Τα ταξίδια αλλάζουν διαρκώς και το 2027 προδιαγράφεται ως χρονιά με πολλούς νέους τρόπους για να γνωρίσουμε τον κόσμο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Από διακοπές σχεδιασμένες γύρω από την υγεία και τη μακροζωία, μέχρι την ολοένα μεγαλύτερη προτίμηση σε πιο αργές, ουσιαστικές αποδράσεις, οι ταξιδιώτες γίνονται όλο και πιο επιλεκτικοί σχετικά με το πώς αξιοποιούν τον χρόνο τους μακριά από το σπίτι.
Η επόμενη χρονιά θα είναι μεγάλη για τους λάτρεις της αστρονομίας, με τη λεγόμενη «έκλειψη του αιώνα» τον Αύγουστο, ορατή σε τμήματα της νότιας Ισπανίας και της βόρειας Αφρικής, ενώ όσοι γνωρίζουν θα αφήσουν στην άκρη το Μπαλί για λιγότερο εξερευνημένες περιοχές της Ινδονησίας.
Το 2027 είναι πιθανό οι ταξιδιώτες να κοιτάξουν πέρα από τα συνηθισμένα δημοφιλή σημεία, να επανεξετάσουν το πότε και πού ταξιδεύουν και να αναζητήσουν νέους λόγους για να επισκεφθούν προορισμούς που για χρόνια μένουν στο περιθώριο.
Υπάρχει πολύ υλικό για εξερεύνηση, από την άνοδο των προγραμμάτων μακροζωίας και το νέο πρόσωπο του ταξιδιού ευεξίας, μέχρι φρέσκες προσεγγίσεις στην περιπέτεια, τον πολιτισμό και τη διαμονή.
Αυτές είναι οι τάσεις που η ομάδα του Euronews Travel εκτιμά ότι θα διαμορφώσουν τα ταξίδια την επόμενη χρονιά.
Οι προβλέψεις και οι τάσεις μας για τα ταξίδια το 2027
Τα βλέμματα στραμμένα στον ουρανό
Ήδη το 2026 έχει υπάρξει σπουδαία χρονιά για όσους ονειρεύονται τα άστρα, με την αποστολή Artemis II να ολοκληρώνει με επιτυχία μια πτήση γύρω από τη Σελήνη και μια ηλιακή έκλειψη που βύθισε τμήματα της Ισπανίας και της Ισλανδίας στο σκοτάδι για περισσότερα από δύο λεπτά.
Η επόμενη χρονιά αναμένεται να είναι ακόμη πιο συναρπαστική, με την «έκλειψη του αιώνα» στις 2 Αυγούστου και την Artemis III προγραμματισμένη για κάποιο σημείο μέσα στο 2027.
Η έκλειψη του Αυγούστου κέρδισε το παρατσούκλι της επειδή θα είναι η μεγαλύτερης διάρκειας ολική έκλειψη σε εύκολα προσβάσιμη ξηρά μέσα στον 21ο αιώνα, με πόλεις στην Αίγυπτο κοντά στο σημείο μέγιστης έκλειψης να βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται πίσω από τη Σελήνη για περισσότερα από έξι λεπτά.
Η Ισπανία θα σταθεί τυχερή για άλλη μια φορά, με τη ζώνη ολικής έκλειψης να καλύπτει πόλεις όπως το Κάδιθ, η Μαρμπέγια και η Μάλαγα, ενώ η έκλειψη θα είναι ορατή και από χώρες όπως το Μαρόκο, η Τυνησία, η Αλγερία και η Σαουδική Αραβία.
Θα είναι επίσης μεγάλη χρονιά για όσους φαντασιώνονται την εξερεύνηση του σύμπαντος, καθώς το «Star Wars» γιορτάζει τα 50 χρόνια του.
Βεβαίως θα υπάρξουν ξανά προβολές της αρχικής ταινίας «Star Wars» στους κινηματογράφους, αλλά στο μέτωπο των ταξιδιών φαντάζομαι ότι θα δούμε μια αναγέννηση των επισκέψεων σε εμβληματικά σημεία γυρισμάτων ανά τον κόσμο, όπως οι ασβεστολιθικές κορυφές του Guilin, η λίμνη Κόμο και το Ουάντι Ρουμ. Σκεφτείτε το ως set-jetting, αλλά με μια δόση νοσταλγίας. Dianne Apen-Sadler
Πέρα από τις δεύτερες και τρίτες πόλεις, σε προορισμούς με ελάχιστο τουρισμό
Νωρίτερα φέτος υποστήριξα ότι οι ευρωπαϊκοί προορισμοί πέρα από τις διάσημες πρωτεύουσες αξίζουν λίγη παραπάνω προσοχή, ενθαρρύνοντας τους ταξιδιώτες να στραφούν στις «δεύτερες πόλεις» επάνω στον χάρτη, δηλαδή σε μέρη που συχνά προσπερνούν επειδή βρίσκονται έξω από τους βασικούς τουριστικούς κόμβους μιας χώρας.
Στον οδηγό μου για μερικές από τις καλύτερες δεύτερες πόλεις της ηπείρου συμπεριέλαβα τη Βασιλεία στην Ελβετία, για τη δυναμική σκηνή τέχνης της, και το Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τις βαρκάδες με punt στον ποταμό Cam.
Αν το 2026 ήταν η χρονιά των δεύτερων πόλεων, το 2027 μπορεί να πάει αυτό το ένστικτο ακόμη παραπέρα. Βλέπω τους ταξιδιώτες να αναζητούν όλο και περισσότερο προορισμούς που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εκτός κάδρου.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εξακολουθούν να επηρεάζουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο ανακαλύπτουμε και οργανώνουμε ταξίδια, αλλά μπορούν επίσης πολύ γρήγορα να μετατρέψουν έναν άγνωστο προορισμό σε must και, άρα, σε υπερφορτωμένο, από τη μια μέρα στην άλλη.
Καθώς οι ταξιδιώτες συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο αυτό το φαινόμενο, έρευνα της Skift δείχνει ότι έως και 42% των ταξιδιωτών (πηγή στα Αγγλικά) δηλώνουν πως θα απέφευγαν ενεργά τα υπερβολικά πολυσύχναστα μέρη. Η αναζήτηση πιο αργών και ήσυχων αποδράσεων μπορεί να οδηγήσει στο να χάσουν την αίγλη τους ακόμη και οι δεύτερες ή τρίτες πόλεις.
Έτσι, ίσως δούμε μεγαλύτερη κίνηση προς πόλεις όπως η Τογιάμα στην Ιαπωνία, αντί για το Τόκιο ή την Οσάκα. Βρίσκεται περίπου μία ώρα με αεροπλάνο από την ιαπωνική πρωτεύουσα και η τουριστική στρατηγική της νομαρχίας είναι να διατηρήσει τη χωριάτικη γοητεία της, προσφέροντας στους επισκέπτες μια αργή ορεινή απόδραση με γραφικές πεζοπορίες και τοπικές λιχουδιές.
Με την αλλαγή του χρόνου, ίσως δούμε περισσότερες πρωτοβουλίες από προορισμούς που δεν θα αναδεικνύουν μόνο τις «undertourised» περιοχές, αλλά και θα διαχειρίζονται καλύτερα τις ροές επισκεπτών. Νωρίτερα φέτος μίλησα με τον δήμαρχο του Ντουμπρόβνικ, Μάτο Φράνκοβιτς, ο οποίος παρουσίασε τη στρατηγική «Respect the City» για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού στην «Πόλη-μαργαριτάρι της Αδριατικής». Θα μπορούσε αυτή η στρατηγική να λειτουργήσει και σε άλλους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς; Fakhriya M. Suleiman
Chinamaxxing
Φαίνεται πως σήμερα μπορείς να βάλεις την κατάληξη -maxxing στο τέλος σχεδόν οτιδήποτε και να το μετατρέψεις σε τάση. Το Euronews Travel δεν μένει έξω από αυτό και δεν προτίθεμαι να ζητήσω συγγνώμη, ακόμη κι αν κάποιοι το θεωρούν «cringe».
Μετά την COVID, υπήρξε τεράστια εισροή τουριστών στην Ιαπωνία, αλλά με τη χαλάρωση των περιορισμών στις βίζες πιστεύω ότι η Κίνα απολαμβάνει επιτέλους την, εδώ και καιρό, οφειλόμενη στιγμή της στο προσκήνιο.
Πολίτες από σχεδόν 80 χώρες μπορούν πλέον να την επισκέπτονται για έως και 30 ημέρες χωρίς βίζα, χρόνος που μόλις και μετά βίας αρκεί για να γνωρίσει κανείς τις φουτουριστικές της πόλεις, τα πολλά μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco και τα ποικιλόμορφα τοπία που κόβουν την ανάσα.
Μεγάλο ρόλο παίζουν και τα κοινωνικά δίκτυα: όταν το TikTok έκλεισε προσωρινά στις ΗΠΑ πέρσι, πολλοί χρήστες στράφηκαν στο Douyin, την κινεζική εκδοχή της εφαρμογής, ενώ η αυτόματη μετάφραση στο X έχει οδηγήσει περισσότερους ανθρώπους να αλληλεπιδρούν με χρήστες από τη χώρα.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησε η εφαρμογή πληρωμών TenPayGo, η οποία συνεργάζεται με το Apple Pay και διεθνείς κάρτες, διευκολύνοντας ακόμα περισσότερο τους διεθνείς ταξιδιώτες.
Επισκέφθηκα την Κίνα νωρίτερα φέτος (διαβάστε τα πάντα γι’ αυτό εδώ) αλλά ανυπομονώ να επιστρέψω και εύκολα μπορώ να τη φανταστώ ως προορισμό στον οποίο θα ταξιδεύω ξανά και ξανά. Dianne Apen-Sadler
Το «Inception trip»: διακοπές μέσα σε διακοπές μέσα σε διακοπές
Τα ταξίδια με πολλαπλούς προορισμούς δεν είναι σε καμία περίπτωση νέα τάση, αλλά κάθε φορά που κλείνουμε πλέον διακοπές φαίνεται πως έχουμε αποκτήσει μια συνήθεια: κλείνουμε ένα ταξίδι και μετά αρχίζουμε να κλείνουμε άλλα ταξίδια μέσα σε αυτό, συχνά αφού ήδη έχουμε φτάσει.
Εμπνευσμένος από την επική ιδέα του Κρίστοφερ Νόλαν για όνειρο μέσα σε όνειρο μέσα σε όνειρο, το αποκαλώ «Inception trip», ένα ταξίδι μέσα σε ταξίδι μέσα σε ταξίδι. Το έχουμε κάνει ήδη αρκετές φορές, αλλά το φετινό καλοκαίρι στην Ισπανία ήταν το τέλειο παράδειγμα.
Αυτό που ξεκίνησε ως απόδραση στα ισπανικά Πυρηναία, με λίγες μέρες στη Βαρκελώνη στο τέλος, εξελίχθηκε κάπως σε ένα πολύ μεγαλύτερο οδικό ταξίδι. Η Ταούλ στη Vall de Boí ήταν η βάση μας, αλλά μόλις φτάσαμε αποφασίσαμε να επεκτείνουμε την εξερεύνησή μας ακόμη περισσότερο. Πολύ περισσότερο.
Πέρα από τις ημερήσιες εκδρομές στη Val d’Aran και τη διάσχιση των βουνών μέχρι τη μεσαιωνική πόλη Αΐνσα, πήραμε την απόφαση να οδηγήσουμε σε όλη τη βόρεια Ισπανία για ένα απόγευμα και μια νύχτα στο Σαν Σεμπαστιάν, ώστε να δούμε την ηλιακή έκλειψη. Αυτό συνέβη στις 12 Αυγούστου και αποφασίσαμε να πάμε βόρεια μόλις εκείνο το πρωί.
Ήταν μεγάλη διαδρομή, αλλά άξιζε απόλυτα. Όχι μόνο για την ίδια την έκλειψη, αλλά και για να «ξεγράψω» το Σαν Σεμπαστιάν από τη λίστα με τα μέρη που ήθελα οπωσδήποτε να επισκεφθώ. Μένοντας σε αυτή τη μοδάτη πόλη περίπου 18 ώρες, χωρέσαμε πάρα πολλά και πήραμε μια γεύση, κυριολεκτικά, του γιατί είναι τόσο δημοφιλής.
Όσο περισσότερο ταξιδεύω, τόσο περισσότερο μου αρέσει αυτή η μορφή «Inception trip» και υποψιάζομαι ότι θα την εφαρμόσω ακόμη συχνότερα το 2027. Ποιο είναι το επόμενο στη λίστα μου; Ποιος ξέρει, αλλά ό,τι κι αν σχεδιάσουμε σίγουρα δεν θα είναι το τελικό δρομολόγιο. Mike Starling
Ταξίδι τύπου B
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι εξαιρετικά στο να σε φέρνουν σε επαφή με νέες πόλεις που δεν είχες σκεφτεί να επισκεφθείς, αλλά μόλις κλείσεις ένα ταξίδι μοιάζει σαν ο αλγόριθμος να το γνωρίζει και να γεμίζει την ροή σου με περιεχόμενο γι’ αυτό.
Έτσι όμως χάνεται το στοιχείο της έκπληξης στο ταξίδι, με πάνω από τα δύο τρίτα των τουριστών να λένε ότι ένας προορισμός τους φαίνεται ήδη γνώριμος λόγω της ποσότητας βίντεο που έχουν δει γι’ αυτόν, παρότι δεν τον έχουν επισκεφθεί ποτέ.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι το Type B travel θα γνωρίσει μεγάλη άνθηση το 2027.
Αυθόρμητο, και ίσως λίγο χαοτικό, το ταξίδι τύπου B σημαίνει να φτάνεις σε έναν καινούργιο τόπο χωρίς σχέδια και χωρίς τίποτα κλεισμένο, αφήνοντας την καρδιά σου να αποφασίσει τι θα κάνεις.
Το θεωρώ φυσική συνέχεια του lore chasing που χαρακτήρισε το 2026, δηλαδή του να κάνεις πράγματα που συνήθως δεν θα έκανες, ακριβώς επειδή βρίσκεσαι σε διακοπές και θέλεις να γυρίσεις με ωραίες ιστορίες.
Πιστεύω επίσης ότι μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αντιμετώπιση του υπερτουρισμού, αφού δεν θα βρεθείς στην ουρά για το επόμενο viral σημείο αν απλούστατα δεν το έχεις ακούσει ή δει. Dianne Apen-Sadler
Η εξέλιξη των retreats μακροζωίας
Όπως και τα ταξίδια με πολλούς προορισμούς, έτσι και τα retreats μακροζωίας μπορεί να μην είναι κάτι νέο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται αναμένεται να αλλάξει το 2027.
Η έμφαση θα μετατοπιστεί στη διάρκεια υγιούς ζωής και όχι απλώς στη συνολική διάρκεια ζωής, δηλαδή στο να βοηθηθούν οι άνθρωποι να παραμένουν υγιείς και δραστήριοι για περισσότερα χρόνια.
Την επόμενη χρονιά, τα retreats μακροζωίας αναμένεται να εστιάζουν λιγότερο σε ένα γρήγορο reset ευεξίας και περισσότερο στην κατανόηση του σώματός σου, τον εντοπισμό πιθανών κινδύνων για την υγεία και την επιστροφή στο σπίτι με αλλαγές που μπορείς πραγματικά να διατηρήσεις.
Για τους ταξιδιώτες αυτό μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε, από μεταβολικές εξετάσεις και εξατομικευμένα προγράμματα διατροφής μέχρι ανάλυση ύπνου, αξιολόγηση της κίνησης και συμβουλευτικές συνεδρίες με γιατρούς ή άλλους πιστοποιημένους επαγγελματίες. Ορισμένα retreats πειραματίζονται επίσης με θεραπείες όπως η κρυοθεραπεία και η υπερβαρική θεραπεία με οξυγόνο.
Σαφώς, ένα μέρος του σκοπού αυτών των retreats υγιούς ζωής εξακολουθεί να σχετίζεται στενά με τη μακροζωία και υπάρχουν πολλά νέα ανοίγματα που αξίζει να γνωρίζει κανείς, αν οποιαδήποτε πτυχή αυτής της τάσης τον ενδιαφέρει.
Η Clinique La Prairie στο Πουκέτ αναμένεται να ανοίξει τις πόρτες της τον Νοέμβριο. Σε ένα περιβάλλον Tri Vananda, ή πολυγενεακής κοινότητας κατοικίας, οι υπηρεσίες της θα περιλαμβάνουν προληπτική υγεία, εξατομικευμένη διατροφή, κίνηση και συνολική ευεξία.
Την ίδια ώρα, στην Αυστρία, το Naturhotel Forsthofgut στο Λέογκανγκ πρόσφατα επέκτεινε τις εγκαταστάσεις ευεξίας του, εισάγοντας έναν ειδικό, επιστημονικά τεκμηριωμένο χώρο μακροζωίας, γνωστό ως waldSPA Health. Τα προγράμματα υγείας εκεί περιλαμβάνουν εκπαίδευση διαλείπουσας υποξίας-υπεροξίας, μια μη επεμβατική θεραπεία με οξυγόνο που θεωρείται ότι αναζωογονεί τα κύτταρα. Saskia O’Donoghue
Αντί για ξενοδοχεία, αναζητήστε αυθεντικές εμπειρίες διαμονής
Είναι όλα τα ξενοδοχεία ίδια; Σύμφωνα με έρευνες, έως και 74% των ανθρώπων είτε συμφώνησαν απόλυτα είτε κάπως ότι πολλά ξενοδοχειακά brands μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Τα ευρήματα έδειξαν επίσης ότι οι ταξιδιώτες αναζητούν ολοένα και περισσότερο αυθεντικότητα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Αν και δεν πιστεύω ότι τα ξενοδοχεία θα εξαφανιστούν το 2027, οι ταξιδιώτες ενδέχεται να γίνουν πιο περίεργοι να κοιτάξουν πέρα από αυτά.
Περισσότερο από μια απλή σκέψη της τελευταίας στιγμής, θεωρώ ότι οι ιδιαίτερες μορφές διαμονής θα αποτελούν μέρος του λόγου για τον οποίο κάποιος επιλέγει να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Προσωπικά, με δελεάζει πολύ η ιδέα να επισκεφθώ το Μαρόκο απλώς για να ζήσω αυτό για το οποίο μιλούν με ενθουσιασμό οι ταξιδιωτικοί οδηγοί: να μείνω σε ένα ριάντ αντί για ένα συμβατικό ξενοδοχείο.
Ένα γρήγορο scroll στο hashtag «#riadmorocco» είναι γεμάτο φωτογραφίες από τις εμπειρίες ταξιδιωτών σε αυτά τα πολύχρωμα αρχιτεκτονικά θαύματα, χτισμένα γύρω από έναν εσωστρεφή σχεδιασμό, όπου στο κέντρο βρίσκεται μια υπαίθρια αυλή με σιντριβάνι.
Παράλληλα, τα ιαπωνικά ryokan μπορεί να συγκαταλέγονται στις παλαιότερες μορφές ξενοδοχείου στον κόσμο, με ιστορία που φτάνει έως τον 8ο αιώνα. Παραδοσιακά, αυτά τα πανδοχεία διαθέτουν δάπεδα από τατάμι, ορθογώνια στρώματα από υφαντό άχυρο, χαρακτηριστικά κλινοσκεπάσματα futon και κιμονό yukata. Μια διαμονή σε ryokan συνήθως ξεκινά με ιαπωνικό πρωινό και ολοκληρώνεται με kaiseki ryori, ένα ιαπωνικό δείπνο πολλών πιάτων με τοπικές νοστιμιές, όπως ψάρι, σούπα και εποχικά λαχανικά.
Υπάρχει επίσης η τάση των προγραμμάτων ανταλλαγής εθελοντικής εργασίας, όπου οι επισκέπτες εργάζονται συγκεκριμένες ώρες την εβδομάδα με αντάλλαγμα κρεβάτι και φαγητό. Είτε φροντίζοντας ζώα είτε αναλαμβάνοντας βάψιμο και διακόσμηση, αυτό μοιάζει με εξαιρετικό τρόπο όχι μόνο για να γνωρίσεις ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα, αλλά και για να εξερευνήσεις έναν νέο προορισμό στον ελεύθερο χρόνο σου, χωρίς να σε απασχολεί το κόστος διαμονής. Fakhriya M. Suleiman
Ινδονησία, πολύ περισσότερα από απλώς το Μπαλί
Σκέφτεσαι την Ινδονησία και πιθανότατα σου έρχεται αμέσως στο μυαλό το Μπαλί. Το νησί είναι εδώ και χρόνια εξαιρετικά δημοφιλής προορισμός για δυτικούς ταξιδιώτες που αναζητούν προσιτή πολυτέλεια και ένα όμορφο, ποικιλόμορφο τοπίο.
Τα τελευταία χρόνια όμως έχει εμφανιστεί μια κάποια αντίδραση απέναντι στο Μπαλί, με ταξιδιώτες δυσαρεστημένους που οι αναπτυξιακές εταιρείες γκρεμίζουν παλιές, εδραιωμένες τοπικές επιχειρήσεις.
Πήγα πριν από δύο χρόνια και, παρότι είναι σίγουρα ένας διασκεδαστικός και κατά τόπους εντυπωσιακός προορισμός, η αίσθηση ήταν ότι είναι υπερβολικά τουρισμένος, με μποτιλιαρισμένους δρόμους γεμάτους ταξιδιώτες που προσπαθούν να χωρέσουν όσο περισσότερα μέρη γίνεται.
Καθώς η δημοτικότητα του Μπαλί αυξήθηκε, το ίδιο συνέβη και με τις τιμές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το κόστος διαμονής και φαγητού ανταγωνίζεται πια εκείνο της Ευρώπης, πράγμα που σημαίνει ότι ένας από τους βασικούς λόγους επίσκεψης δεν ισχύει πλέον.
Ευτυχώς, η Ινδονησία είναι τεράστια και διαθέτει αμέτρητα μέρη που δέχονται ελάχιστους επισκέπτες, οπότε μια πιο οικονομική, αυθεντική και ήσυχη εμπειρία είναι απολύτως εφικτή.
Αν σου αρέσουν τα ταξίδια με επίκεντρο τη φύση και τις λιγότερο γνωστές διαδρομές, δεν χρειάζεται να απομακρυνθείς πολύ από το Μπαλί. Η Λομπόκ βρίσκεται ακριβώς δίπλα και προσφέρει χαμηλότερες τιμές, παρθένες παραλίες, καταρράκτες, ατελείωτες δυνατότητες πεζοπορίας και το όρος Ριντζάνι, το δεύτερο υψηλότερο ηφαίστειο και βουνό ολόκληρης της χώρας.
Οι πραγματικοί λάτρεις της φύσης πρέπει να κατευθυνθούν στο Εθνικό Πάρκο Κομόντο, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco, που δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τον μοναδικό δράκο του Κομόντο.
Εκεί μπορεί κανείς ακόμη να τους δει, μαζί με άλλα ζώα όπως το πορτοκαλοπόδαρο scrub fowl, το ελάφι Τιμόρ και διάφορα είδη φαλαινών, δελφινιών και θαλάσσιων χελωνών.
Για πραγματικά απομακρυσμένη εξερεύνηση, δύσκολα θα βρεις καλύτερο μέρος από τη Ράτζα Αμπάτ. Το απομονωμένο αυτό αρχιπέλαγος είναι διάσημο για μία από τις πλουσιότερες θαλάσσιες βιοποικιλίες στον πλανήτη.
Προσβάσιμο μόνο με φεριμπότ, το σύμπλεγμα αποτελείται από εκατοντάδες νησιά καλυμμένα με ζούγκλα και φημίζεται για τις παραλίες του, με τα πιο γαλάζια νερά που έχεις δει ποτέ, και τους κοραλλιογενείς υφάλους, γεμάτους θαλάσσια ζωή. Saskia O’Donoghue
Ενεργό αστικό ταξίδι: η πόλη γίνεται γυμναστήριο
Ο αθλητικός τουρισμός κάποτε ήταν σχετικά εύκολο να οριστεί: φίλαθλοι που ταξιδεύουν για να παρακολουθήσουν τις αγαπημένες τους ομάδες ή συμμετοχή σε δραστηριότητες όπως μαραθώνιοι, ποδηλασία ή γκολφ. Από την πανδημία και μετά όμως, ο κλάδος έχει εξελιχθεί σημαντικά, με την υπαίθρια περιπέτεια, την ευεξία και τη φυσική κατάσταση να γίνονται μέρος της προσφοράς.
Για το 2027 προβλέπω ότι αυτή η εξέλιξη θα αποτυπωθεί στις πόλεις και τα χωριά μας. Το τρέξιμο και το περπάτημα είναι ίσως τα πιο προφανή παραδείγματα. Σε οποιονδήποτε μεγάλο προορισμό και να κοιτάξεις την επίσημη τουριστική ιστοσελίδα, θα βρεις προτεινόμενες διαδρομές για τζόκινγκ ή βόλτα.
Κάποια ξενοδοχεία έχουν υιοθετήσει αυτή την ιδέα εδώ και χρόνια. Για παράδειγμα, η αλυσίδα Westin Hotels & Resorts διαθέτει πάνω από 150 «Run Concierges» σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι μπορούν να συνοδεύσουν τους επισκέπτες σε ομαδικά τρεξίματα και να τους βοηθήσουν να γνωρίσουν έναν προορισμό ενώ γυμνάζονται.
Καθώς οι επισκέπτες σε ταξίδια πόλης αναζητούν την ύπαιθρο αντί να περιορίζονται στο γυμναστήριο του ξενοδοχείου, περιμένω περισσότερα ξενοδοχεία και προορισμούς να ακολουθήσουν, προσφέροντας επιμελημένες διαδρομές μέσα από πάρκα και δίπλα σε αξιοθέατα. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για ταξιδιώτες μόνοι ή για όσους βρίσκονται σε επαγγελματικό ταξίδι και θέλουν έναν ενεργό τρόπο να εξερευνήσουν.
Η τάση των «race-cation» μπορεί να βρίσκεται σε άνθηση, αλλά οι δρομείς δεν χρειάζονται απαραίτητα έναν αγώνα ως αφορμή για να ταξιδέψουν. Το τρέξιμο, η ποδηλασία και η γυμναστική γίνονται όλο και περισσότερο τρόποι για να βιώσεις έναν προορισμό. Mike Starling