Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα εθνικά μουσεία θα παραμείνουν δωρεάν για όλους, βάζοντας τέλος σε μήνες εικασιών πως ξένοι επισκέπτες θα πλήρωναν είσοδο.
Η υπουργός Πολιτισμού του Ηνωμένου Βασιλείου, Lisa Nandy, επιβεβαίωσε ότι τα εθνικά μουσεία της χώρας θα παραμείνουν δωρεάν και ανοιχτά για όλους.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η Nandy διευκρίνισε ότι η καθολική δωρεάν είσοδος θα διατηρηθεί για τα 15 ιδρύματα που χρηματοδοτούνται απευθείας από το Department for Digital, Culture, Media and Sport (DCMS) - ιδρύματα όπως η Tate, η National Portrait Gallery, τα National Museums Liverpool και το British Museum, όπου αυτή την περίοδο εκτίθεται η Ταπισερί της Μπαγιέ.
«Τα μουσεία μας είναι χώροι που φωτίζουν τον κόσμο», είπε η Nandy. «Μας θυμίζουν την κοινή μας ιστορία και μας επιτρέπουν να βγαίνουμε έξω από τα όρια της ζωής μας. Υπάρχει κάτι απίστευτα ξεχωριστό σε αυτό. Γι’ αυτό πρέπει να είναι δωρεάν, για πάντα, για όλους. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που συνεχίζουμε αυτή τη μεταμορφωτική πολιτική που πρωτοεφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση των Εργατικών, ανοίγοντας την πρόσβαση στα εξαιρετικά μας μουσεία για γενιές ολόκληρες».
Η πολιτική της καθολικής δωρεάν εισόδου τέθηκε σε ισχύ στο Ηνωμένο Βασίλειο την 1η Δεκεμβρίου 2001 και αργότερα μέσα στη χρονιά θα συμπληρώσει 25 χρόνια.
Η επιβεβαίωση από την Nandy, σε εκδήλωση που διοργάνωσαν το Art Fund και το The Cultural Policy Unit στην Tate Liverpool κατά τη διάρκεια του χθεσινού συνεδρίου των Εργατικών, έρχεται σε συνέχεια της αυξανόμενης συζήτησης για το αν τα εθνικά μουσεία θα πρέπει να επιβάλουν εισιτήρια σε διεθνείς επισκέπτες.
Ο δήμαρχος Λονδίνου, λόρδος Sadiq Khan, είχε αντιταχθεί στα κυβερνητικά σχέδια να εξεταστεί η χρέωση διεθνών επισκεπτών, λέγοντας ότι τα δωρεάν μουσεία και οι γκαλερί αποτελούν «θεμελιώδες» κομμάτι της ζωής στο Λονδίνο.
Μετά την ανακοίνωση της Nandy, η διευθύντρια του Cultural Policy Unit, Alison Cole, χαρακτήρισε τη δωρεάν είσοδο «μία από τις εμβληματικές πολιτιστικές πολιτικές της εποχής μας», δηλώνοντας: «Είναι υπέροχο που η κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει όχι μόνο τα οικονομικά της οφέλη, αλλά και τη δύναμή της να εκφράζει τις αξίες μας και να διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τον κόσμο».
Ο Gabriele Finaldi, διευθυντής της National Gallery του Λονδίνου, δήλωσε: «Η δωρεάν είσοδος στα εθνικά μουσεία είναι ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά πλεονεκτήματα του Ηνωμένου Βασιλείου, επιτρέπει σε εκατομμύρια ανθρώπους να τα επισκέπτονται, να τα απολαμβάνουν και να μαθαίνουν. Χάρη στη δωρεάν είσοδο, τα μουσεία μας αποτελούν βαθιά αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής ζωής και η δωρεάν πρόσβαση στα μουσεία χαίρει ευρείας εκτίμησης μεταξύ των συναδέλφων μας στα μουσεία διεθνώς».
Έρευνες δείχνουν ότι ο αριθμός των επισκεπτών στα 15 εθνικά μουσεία του Ηνωμένου Βασιλείου έχει αυξηθεί κατά 96% από τότε που εφαρμόστηκε η πολιτική καθολικής δωρεάν εισόδου το 2001 - από σχεδόν 22,8 εκατομμύρια το 1999 σε λίγο λιγότερους από 44,7 εκατομμύρια το 2025/26.
Αντίθετα, κάθε ενήλικος επισκέπτης από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ισλανδίας, Λιχτενστάιν και Νορβηγίας πρέπει πλέον να πληρώνει 32 ευρώ για να μπει στο Λούβρο. Η αύξηση της τιμής, που αντιστοιχεί σε άνοδο 45%, τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο και έχει προκαλέσει συζήτηση γύρω από τη «διπλή τιμολόγηση».
Το Λούβρο ανέφερε ότι το νέο τιμολόγιο θα βοηθήσει στη χρηματοδότηση επενδύσεων στο πλαίσιο του εκσυγχρονιστικού του προγράμματος «Louvre - New Renaissance» και θα μπορούσε να αποφέρει επιπλέον 15 έως 20 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.
Σε άλλα σημεία της Γαλλίας, τα Ανάκτορα των Βερσαλλιών, η Εθνική Όπερα του Παρισιού και το Château de Chambord στην περιοχή του Λίγηρα έχουν επίσης αυξήσει τις τιμές τους για μη Ευρωπαίους επισκέπτες.
Ο Γάλλος ερευνητής Patrick Poncet είχε στο παρελθόν κάνει έναν παραλληλισμό ανάμεσα στην γαλλική απόφαση και την πολιτική «America First» του Donald Trump, στο πλαίσιο της οποίας η κυβέρνησή του αύξησε κατά 100 δολάρια το εισιτήριο για ξένους τουρίστες στα εθνικά πάρκα των ΗΠΑ, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026.
Η γαλλική πολιτική είναι «ενδεικτική της επιστροφής, όπως και αλλού στον κόσμο, ενός αχαλίνωτου εθνικισμού», έγραψε ο Poncet στην εφημερίδα 'Le Monde'.