Το κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο κατοικίας στη Μαδρίτη είναι σχεδόν διπλάσιο από το κέντρο της Πόλης του Μεξικού και σχεδόν τριπλάσιο από το Μπουένος Άιρες, αλλά σε σχέση με τους μισθούς, η επιβάρυνση του ενοικίου είναι παρόμοια ή μεγαλύτερη στις μεγάλες λατινοαμερικανικές πρωτεύουσες.
Με όσα κοστίζει ένα τετραγωνικό μέτρο κατοικίας στη Μαδρίτη, πληρώνονται σχεδόν δύο στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού και τρία στο Μπουένος Άιρες, την Μπογκοτά ή το Σάο Πάολο, αλλά από πλευράς τιμών η ισπανική πρωτεύουσα παίζει σε άλλη κατηγορία.
Αρκεί να αλλάξουμε την τιμή με τους μισθούς για να μικρύνει η απόσταση –και σε ορισμένες περιπτώσεις να αντιστραφεί. Στην Κοινότητα της Μαδρίτης, η ενοικίαση ενός διαμερίσματος 80 τετραγωνικών απορρόφησε το 2025 το 71% του μικτού μισθού. Στο Μπουένος Άιρες, ένα διαμέρισμα «dos ambientes» αντιστοιχεί σε σχεδόν το 80% του μέσου εισοδήματος ενός εργαζομένου. Και στην περιοχή του Σαντιάγο της Χιλής, όποιος αμείβεται με τον κατώτατο μισθό μπορεί να αφήνει από το 78% έως και το 96% όσων κερδίζει στο ενοίκιο ενός μικρού διαμερίσματος.
Οι ειδικοί στις χρηματοοικονομικές και την οικονομία συνιστούν να μην αφιερώνεται πάνω από 30% του εισοδήματος στην πληρωμή του ενοικίου. Λαμβάνοντας ως αναφορά τον μισθό modal (και όχι τον μέσο) στην Ισπανία, που είναι 16.520 ευρώ, διαιρούμενος σε 12 μήνες δίνει 1.376 ευρώ. Με αυτά τα δεδομένα και ακολουθώντας τις συμβουλές των οικονομολόγων, ένα άτομο δεν θα έπρεπε να διαθέτει πάνω από 412 ευρώ για το ενοίκιο της κατοικίας του.
Με αυτό το ποσό, σε έναν από τους πιο δημοφιλείς ιστότοπους αναζήτησης κατοικίας, στη Μαδρίτη δεν βρίσκεται τίποτα. Το πιο κοντινό είναι 500 ευρώ για ένα διαμέρισμα που μόλις φτάνει τα 30 τετραγωνικά μέτρα.
Τα μόλις δύο αποτελέσματα που εμφανίζει ένας μεσιτικός ιστότοπος για 500 ευρώ ή λιγότεροΤα μόλις δύο αποτελέσματα που εμφανίζει ένας μεσιτικός ιστότοπος για 500 ευρώ ή λιγότερο
Το ίδιο σχεδόν αποτέλεσμα βγάζει η άσκηση αν πάμε σε άλλη μεγάλη πόλη της Ισπανίας. Στη Βαρκελώνη, με 500 ευρώ μπορεί κανείς να βρει κάτι αισθητά μεγαλύτερο από ό,τι στην πρωτεύουσα, αλλά η αναζήτηση καταλήγει σε μόλις τρία ακίνητα, έναν ελάχιστο αριθμό.
Πόσο κοστίζει η στέγη στη Μαδρίτη
Η μεταχειρισμένη κατοικία στην πρωτεύουσα προσφερόταν τον Αύγουστο προς 6.471 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, σύμφωνα με το Idealista, 2,2% πάνω από έναν χρόνο πριν και ήδη κάτω από το ανώτατο επίπεδο του Απριλίου, τα 6.619 ευρώ. Η επιβράδυνση δεν έχει φτάσει στις πιο φθηνές γειτονιές: στη Βιγιαβέρδε, την περιφέρεια με το πιο προσιτό τετραγωνικό, η τιμή έχει αυξηθεί κατά 25% μέσα σε έναν χρόνο.
Τα ενοίκια, από την άλλη, συνεχίζουν να ανεβαίνουν χωρίς όριο. Τον Σεπτέμβριο σημείωσαν ρεκόρ με 23,4 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο τον μήνα, 4,8% πάνω από πέρυσι. Σύμφωνα με τη διασταύρωση των μισθών που προσφέρονται σε πλατφόρμες εύρεσης εργασίας και μεσιτικούς ιστότοπους, η Μαδρίτη είναι η αυτόνομη κοινότητα όπου το βάρος είναι μεγαλύτερο: το 71% του μικτού μισθού το 2025, έναντι εθνικού μέσου όρου 50%.
Μια γυναίκα, κρατώντας κλειδιά στο χέρι, διαμαρτύρεται κατά τη διάρκεια κινητοποίησης για τη στέγη.Μια γυναίκα, κρατώντας κλειδιά στο χέρι, διαμαρτύρεται κατά τη διάρκεια κινητοποίησης για τη στέγη.
Η πολιτική επίσης δεν βοηθά να ξεμπλοκάρει η κατάσταση. Η Κοινότητα της Μαδρίτης δεν έχει χαρακτηρίσει καμία ζώνη ως «τεταμένη», δηλαδή την κατηγορία της Ley de Vivienda που επιτρέπει τον περιορισμό των ενοικίων, κάτι που έχουν κάνει άλλες κοινότητες όπως η Καταλονία (η πρώτη), η Χώρα των Βάσκων, η Ναβάρα...
Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρέμβει από την πλευρά της. Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την Τρίτη δύο διατάγματα που παρατείνουν τα συμβόλαια που λήγουν πριν από το 2029, επαναφέρουν το όριο 2% στη ετήσια αύξηση των ενοικίων και επεκτείνουν έως το 2030 την προστασία από εξώσεις, αλλά το Κογκρέσο των Βουλευτών απέρριψε το πρώτο από τα διατάγματα με 172 ψήφους υπέρ και 178 κατά, ενώ και το δεύτερο οδηγήθηκε στην αποτυχία με 166 ψήφους υπέρ και 184 κατά.
Ένα παρόμοιο πακέτο είχε ήδη καταπέσει την άνοιξη: στις 28 Απριλίου, η Κάτω Βουλή απέρριψε την κύρωση του προηγούμενου διατάγματος με 177 ψήφους έναντι 166.
Η Μαδρίτη σε σύγκριση με άλλες πόλεις της Ισπανίας
Η Μαδρίτη δεν είναι η πιο ακριβή πρωτεύουσα για αγορά κατοικίας, είναι όμως η πιο ακριβή για ενοικίαση. Σύμφωνα με το Idealista, το Σαν Σεμπαστιάν την ξεπερνά τον Αύγουστο: 6.680 ευρώ το τετραγωνικό έναντι 6.471. Ακολουθούν η Πάλμα (5.835), η Βαρκελώνη (5.440), το Μπιλμπάο (4.201), η Μάλαγα (3.938), η Βαλένθια (3.469) και η Σεβίλλη (2.924), που βρίσκεται ακριβώς στον εθνικό μέσο όρο.
Στα ενοίκια, η Μαδρίτη προηγείται με 23,4 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο τον Σεπτέμβριο. Η Βαρκελώνη (20,1), η Πάλμα (19,6), το Σαν Σεμπαστιάν (18,4) και η Μάλαγα (16,5) ακολουθούν με διαφορά, και ο μέσος όρος της χώρας είναι 15,1.
Η ταχύτητα αλλάζει περισσότερο από το επίπεδο. Σε έναν χρόνο, η τιμή πώλησης έχει αυξηθεί κατά 2,2% στη Μαδρίτη, η μικρότερη άνοδος ανάμεσα στις μεγάλες αγορές, με το Σαν Σεμπαστιάν (2,6%) ως μοναδική συντροφιά. Η Σεβίλλη (11,5%) και το Μπιλμπάο (10,6%) προηγούνται, ενώ η Βαρκελώνη (6,3%), η Βαλένθια (6,1%), η Μάλαγα (5,1%) και η Πάλμα (4,9%) βρίσκονται στη μέση.
Βαρκελώνη: όριο που η Μαδρίτη δεν έχει
Παρόλο που μια αναζήτηση διαμερισμάτων κάτω των 500 ευρώ μπορεί να γίνει και στη Βαρκελώνη και το αποτέλεσμα παραμένει εξίσου φτωχό (μόλις τρεις κατοικίες στα 500 ευρώ ή λιγότερο), η πόλη είναι ζώνη τεταμένη από το 2024. Ο απολογισμός εξαρτάται από το ποιος τον κάνει.
Η εικόνα της Βαρκελώνης δεν είναι καλύτερη από άλλες περιοχέςΗ εικόνα της Βαρκελώνης δεν είναι καλύτερη από άλλες περιοχές
Σύμφωνα με το Instituto Catalán de Suelo (Incasòl), το μέσο ενοίκιο των νέων συμβολαίων ήταν 1.127 ευρώ τον μήνα το πρώτο τρίμηνο του 2026, 4,7% λιγότερο από δύο χρόνια πριν. Ωστόσο, μεταξύ 2023, του τελευταίου έτους χωρίς όριο, και 2025 η τιμή σχεδόν δεν κινήθηκε (1.136 έναντι 1.134 ευρώ). Το τετραγωνικό μέτρο αυξάνεται κατά 3,5% επειδή τα διαμερίσματα που ενοικιάζονται είναι μικρότερα, από 73,7 σε 71,1 τετραγωνικά κατά μέσο όρο.
Η προσφορά είναι το άλλο μέτωπο. Στο πρώτο τρίμηνο υπογράφηκαν 8.156 συμβόλαια στην καταλανική πρωτεύουσα, 17% λιγότερα από την ίδια περίοδο του 2024, ενώ τα εποχικά συμβόλαια αυξήθηκαν σε σχεδόν 8.800 τον χρόνο το 2025.
Η Generalitat απαντά ότι το μόνιμο απόθεμα κατοικιών προς ενοικίαση στους δήμους με όριο έχει κερδίσει 20.994 συμβόλαια από τότε που εφαρμόζεται το μέτρο. Ο εκπρόσωπος του Idealista υποστηρίζει, από την πλευρά του, ότι η προσφορά μειώνεται κυρίως στις πιο παρεμβατικές αγορές. Η τιμή που ανακοινώνεται στη Βαρκελώνη έχει υποχωρήσει 0,8% σε έναν χρόνο, ενώ στη Μαδρίτη αυξάνεται 4,8%.
Χώρα των Βάσκων: πέφτουν τα ενοίκια, ανεβαίνουν οι τιμές πώλησης
Το Σαν Σεμπαστιάν είναι η πιο ακριβή πρωτεύουσα για αγορά, βλέπει όμως τα ενοίκια να μειώνονται κατά 2,5% σε έναν χρόνο. Στο Μπιλμπάο το ζητούμενο ενοίκιο πέφτει 0,3%, αν και η τιμή πώλησης αυξάνεται 10,6%. Η πόλη έχει χαρακτηριστεί ζώνη τεταμένη έως τον Οκτώβριο του 2028. Ανάμεσα στις μεγάλες πόλεις, το Σαν Σεμπαστιάν, η Βαρκελώνη και το Μπιλμπάο είναι οι μόνες όπου το ανακοινωμένο ενοίκιο μειώνεται.
Αν πάμε ανατολικά της χώρας, στη Βαλένθια, η οποία όπως η Μαδρίτη δεν έχει δηλωμένες ζώνες τεταμένες, η τιμή βρίσκεται μόλις 0,5% κάτω από το ιστορικό της υψηλό. Η Σεβίλλη, παρά την αύξηση 11,5%, παραμένει 12% κάτω από το ρεκόρ του 2007, όταν το τετραγωνικό έφτασε τα 3.322 ευρώ.
Και τέλος, η Πάλμα έχει τη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων ανάμεσα στις μεγάλες αγορές, 7,3% έως τα 19,6 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, και οι Βαλεαρίδες είναι η πιο ακριβή κοινότητα για αγορά (5.595 ευρώ). Στη Μάλαγα, από την άλλη, το ενοίκιο αυξάνεται 3,9%, και η επαρχία είναι η τρίτη πιο ακριβή στην Ισπανία για ενοικίαση (18,8 ευρώ), πίσω από τη Μαδρίτη και τις Βαλεαρίδες.
Η μισθολογική επιβάρυνση δείχνει την ίδια ιεραρχία. Η ενοικίαση 80 τετραγωνικών κατανάλωσε το 2025 το 76% του μέσου μικτού μισθού στην επαρχία της Βαρκελώνης, σύμφωνα με τα InfoJobs και Fotocasa, και το 72% στην επαρχία της Μαδρίτης. Ακολουθούν οι Βαλεαρίδες (64%), η Βισκάγια (61%), η Γκιπούθκοα και η Μάλαγα (57%) και η Βαλένθια (53%).
Τιμές σε δολάρια, επιβάρυνση σε μισθούς
Η έκθεση Mapping the World's Prices 2026 της Deutsche Bank συγκρίνει 69 πόλεις. Η Πόλη του Μεξικού είναι η πιο ακριβή από τις λατινοαμερικανικές πόλεις που εξετάζει, με 3.441 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο στο κέντρο. Ακολουθούν το Ρίο ντε Ζανέιρο (3.264€), το Σαντιάγο (2.507€), το Σάο Πάολο (2.397€), η Μπογκοτά (2.329€) και το Μπουένος Άιρες (2.328€).
Οι τέσσερις τελευταίες εμφανίζονται ανάμεσα στις δέκα πόλεις με το φθηνότερο τετραγωνικό μέτρο της μελέτης. Με την ισοτιμία της Πέμπτης, ο μέσος όρος της Μαδρίτης κυμαίνεται γύρω στα 7.300 δολάρια. Και αυτό συγκρίνοντας το σύνολο της ισπανικής πρωτεύουσας, μαζί με τα προάστια, με το κέντρο των λατινοαμερικανικών πόλεων.
Η εικόνα αλλάζει όταν βάζουμε τις τιμές δίπλα στους κατώτατους μισθούς. Στη Μαδρίτη, ένα διαμέρισμα 80 τετραγωνικών στην μέση τιμή του Idealista κοστίζει περίπου 1.870 ευρώ τον μήνα, δηλαδή 1,3 φορές τον κατώτατο μισθό, που σε 12 δόσεις είναι 1.424,5 ευρώ μικτά. Στην Πόλη του Μεξικού, το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων και 65 τετραγωνικών ισοδυναμεί με σχεδόν 70 ημέρες κατώτατου μισθού, περίπου 2,3 φορές τον μηνιαίο κατώτατο.
Στο Μπουένος Άιρες, ένα διαμέρισμα «dos ambientes» 50 τετραγωνικών επίσης ξεπερνά το διπλάσιο του κατώτατου, και στην Μπογκοτά το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος φτάνει περίπου τα 2,1 κατώτατους μισθούς. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις, τα διαμερίσματα είναι αρκετά μικρότερα από εκείνα της Μαδρίτης.
Πέντε πρωτεύουσες, πέντε διαφορετικές κρίσεις
1. Πόλη του Μεξικού: Ενοίκια σε άνοδο και όριο που δεν φτάνει στις αγγελίες
Η μεξικανική πρωτεύουσα είναι αυτή που μοιάζει περισσότερο με τη Μαδρίτη ως προς τη συζήτηση. Τα ενοίκια αυξήθηκαν 9,6% στο δωδεκάμηνο έως τον Ιούνιο, πάνω από το διπλάσιο του πληθωρισμού, σύμφωνα με τον δείκτη του Inmuebles24.
Ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κοστίζει κατά μέσο όρο 21.921 πέσος (1.069 ευρώ) τον μήνα, με άκρα που κυμαίνονται από 38.419 πέσος (1.874 ευρώ) στη Hipódromo Condesa έως 10.865 (530 ευρώ) στην Pantitlán. Περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι, ένας στους τέσσερις κατοίκους, ζουν σε ενοικιαζόμενα σπίτια, σύμφωνα με την κυβέρνηση της πόλης.
Ένας Μεξικανός κρατά πλακάτ όπου αναγράφεται «Η εξευγένιση των γειτονιών σβήνει μνήμες».Ένας Μεξικανός κρατά πλακάτ όπου αναγράφεται «Η εξευγένιση των γειτονιών σβήνει μνήμες».
Η αγορά είναι ακόμη πιο μακριά. Υπολογισμός της εφημερίδας Expansión εκτιμά ότι χρειάζεται εισόδημα περίπου 85.800 πέσος (4.187 ευρώ) τον μήνα για αγορά κατοικίας 60 τετραγωνικών, σχεδόν εννέα φορές τον κατώτατο μισθό του 2026.
Η πόλη έχει ήδη όριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε συνταγματικό το άρθρο του αστικού κώδικα της πόλης που εμποδίζει την αύξηση του ενοικίου πάνω από τον πληθωρισμό του προηγούμενου έτους, και για το 2026 το όριο αυτό είναι 3,69%. Όμως ισχύει μόνο για τα συμβόλαια που βρίσκονται σε ισχύ, και οι δείκτες των ιστοτόπων μετρούν ακριβώς τα διαμερίσματα που βγαίνουν στην αγορά. Η δήμαρχος, Κλάρα Μπρουγκάντα, θέλει να ενσωματώσει το όριο στο τοπικό Σύνταγμα ως βάση μιας Ley de Rentas Justas. Προς το παρόν πρόκειται μόνο για πρωτοβουλία, που εκκρεμεί στο κοινοτικό Κογκρέσο.
2. Μπουένος Άιρες: Τι συνέβη στα ενοίκια μετά την απορρύθμιση
Το Μπουένος Άιρες ακολούθησε τον αντίθετο δρόμο. Το διάταγμα του Χαβιέ Μιλέι που κατάργησε τον νόμο περί ενοικίων τέθηκε σε ισχύ στα τέλη του 2023 και επέστρεψε στον αστικό κώδικα τη ρύθμιση των συμβολαίων, που άρχισαν να διαπραγματεύονται ελεύθερα. Τον Ιανουάριο του 2024, η προσφορά διαμερισμάτων προς ενοικίαση στην πρωτεύουσα αυξήθηκε 62% μέσα σε έναν μήνα, και σήμερα είναι 3,4 φορές μεγαλύτερη από το χαμηλότερο σημείο του Φεβρουαρίου 2023.
Ένα γκράφιτι στα περίχωρα του Hotel MontrealΈνα γκράφιτι στα περίχωρα του Hotel Montreal
Οι τιμές αυξάνονται σε πέσος, αλλά το 2026 κάτω από τον πληθωρισμό: 19,2% έως τον Αύγουστο, έναντι εκτιμώμενης αύξησης τιμών περίπου 21,5%. Ένα διαμέρισμα «dos ambientes» κοστίζει 886.527 πέσος (516 ευρώ) τον μήνα, κοντά στο 80% όσων κερδίζει κατά μέσο όρο ένας εργαζόμενος στην Αργεντινή, 1.104.227 πέσος (643 ευρώ), σύμφωνα με το Indec (Instituto Nacional de Estadística y Censos). Η κυβέρνηση απέδωσε στην κατάργηση μια πραγματική πτώση 26,6% των ενοικίων στη μητροπολιτική περιοχή το πρώτο εξάμηνο του 2024, με στοιχεία από τη Mercado Libre και το Πανεπιστήμιο San Andrés.
Η αγορά κατοικίας είναι άλλη ιστορία. Ένα διαμέρισμα «dos ambientes» προς πώληση κοστίζει κατά μέσο όρο περίπου 116.000 ευρώ. Σύμφωνα με προσομοιωτή της αργεντίνικης εφημερίδας La Nación, η αγορά ενός διαμερίσματος 50 τετραγωνικών απαιτεί, ανάλογα με τη γειτονιά, από έξι έως 35 χρόνια πλήρους εισοδήματος.
3. Σάο Πάολο: Το ενοίκιο, πρώτη αιτία του στεγαστικού ελλείμματος
Το Σάο Πάολο έχει τα πιο ακριβά ενοίκια ανάμεσα στις βραζιλιάνικες πρωτεύουσες: 65,36 ρεάλ (11,2 ευρώ) το τετραγωνικό μέτρο τον Αύγουστο, σύμφωνα με τον δείκτη FipeZAP. Τα νέα συμβόλαια αυξήθηκαν 5,74% σε δώδεκα μήνες, πάνω από το 4,22% του πληθωρισμού, και στην περιοχή Pinheiros το τετραγωνικό αγγίζει τα 100 ρεάλ (17 ευρώ). Στις πωλήσεις, τον Ιούλιο ξεπερνούσε τα 12.000 ρεάλ (2.042 ευρώ) το τετραγωνικό μέτρο.
Η Βραζιλία μετρά το πρόβλημα αλλιώς. Το στεγαστικό της έλλειμμα μειώθηκε το 2024 σε 5,77 εκατομμύρια νοικοκυριά, 7,4% του συνόλου και το χαμηλότερο επίπεδο της σειράς. Το βασικό συστατικό είναι τα ενοίκια: 3,59 εκατομμύρια νοικοκυριά, 62% του ελλείμματος, δηλαδή αστικές οικογένειες που κερδίζουν έως τρεις κατώτατους μισθούς και αφιερώνουν πάνω από 30% του εισοδήματός τους στην πληρωμή της ενοικίασης. Η πολιτεία του Σάο Πάολο συγκεντρώνει το 26,9% αυτών των νοικοκυριών.
Διαμαρτυρία στο Σάο Πάολο με αίτημα την παράταση του μορατόριουμ στις εξώσειςΔιαμαρτυρία στο Σάο Πάολο με αίτημα την παράταση του μορατόριουμ στις εξώσεις
4. Μπογκοτά: Ελεγχόμενο ενοίκιο και σχεδόν καθόλου κενά σπίτια
Στην Κολομβία, νόμος του 2003 περιορίζει την ετήσια αύξηση του ενοικίου στον πληθωρισμό του προηγούμενου έτους, κάτι που αφήνει το όριο του 2026 στο 5,10%. Το ενοίκιο δεν μπορεί να ξεπεράσει το 1% της αξίας της κατοικίας. Παρ' όλα αυτά, η αγορά παραμένει τεταμένη.
Η κενότητα των κατοικιών προς ενοικίαση στην Μπογκοτά είναι 1,9%, και ένα μέσο διαμέρισμα προσφερόταν το πρώτο τρίμηνο προς 3,76 εκατομμύρια πέσος τον μήνα. Πρόκειται για πάνω από το διπλάσιο του κατώτατου μισθού του 2026, που ορίστηκε σε 1.750.905 πέσος μετά από αύξηση 23,7%.
Αυτή η αύξηση τράβηξε προς τα πάνω και άλλες τιμές. Το όριο για τη «βιοτική» κατοικία είναι συνδεδεμένο με τον κατώτατο μισθό και έχει αυξηθεί 76% σε τέσσερα χρόνια. Στις αρχές του έτους, η κυβέρνηση δημοσίευσε προσχέδιο διατάγματος για να αποσυνδέσει το όριο.
5. Σαντιάγο της Χιλής: 11 χρόνια μισθών για αγορά κατοικίας
Μια χιλιανή οικογένεια με μεσαίο εισόδημα θα έπρεπε να διαθέσει όλα όσα κερδίζει επί 11,4 χρόνια για να αγοράσει μια κατοικία μέσης τιμής, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση του δείκτη της Cámara Chilena de la Construcción, στα τέλη του 2024. Πάνω από πέντε χρόνια, ο ίδιος δείκτης θεωρεί την κατοικία μη προσιτή.
Η ενοικίαση δεν αποτελεί λύση για τους χαμηλούς μισθούς. Σε μητροπολιτικούς δήμους όπως η Independencia ή η La Florida, ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων και κάτω των 50 τετραγωνικών κοστίζει μεταξύ 345.000 και 421.000 πέσος τον μήνα, σύμφωνα με το Fundación SOL. Στο τέλος της κλίμακας βρίσκονται οι καταυλισμοί. Η Techo-Chile κατέγραψε στην τελευταία απογραφή της 1.428 οικισμούς με 120.584 οικογένειες σε όλη τη χώρα, 5,8% περισσότερες οικογένειες από την προηγούμενη μέτρηση.
Η άτυπη πόλη, η μεγάλη διαφορά
Η βαθύτερη απόκλιση βρίσκεται αλλού. Στη Λατινική Αμερική, μεταξύ ενός πέμπτου και ενός τετάρτου του αστικού πληθυσμού ζει σε άτυπους οικισμούς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ-Habitat και την CEPAL, και πάνω από 30% κατοικεί σε ακατάλληλες συνθήκες, σύμφωνα με το ετήσιο δελτίο στέγασης που καταρτίζουν η CAF και το Instituto Lincoln. Εκεί η κρίση πλήττει και όσους έχτισαν μόνοι τους το σπίτι τους, σε γειτονιές χωρίς βασικές υπηρεσίες.
Στη Μαδρίτη, με εξαίρεση περιπτώσεις όπως η Cañada Real, το πρόβλημα είναι κυρίως η πρόσβαση: υπάρχουν διαμερίσματα, αλλά σε τιμές που δεν φτάνει ο μισθός. Γι' αυτό η συζήτηση στη Μαδρίτη έχει περισσότερα κοινά με εκείνη στην Πόλη του Μεξικού, με φόντο την εξευγένιση των κεντρικών συνοικιών, παρά με αυτή στο Σαντιάγο ή το Σάο Πάολο.
Οι συνταγές διασταυρώνονται. Η Πόλη του Μεξικού και η Κολομβία συνδέουν τις αυξήσεις με τον πληθωρισμό. Η Ισπανία δοκιμάζει ξανά το όριο 2% και τις υποχρεωτικές παρατάσεις συμβολαίων, ενώ η περιφερειακή κυβέρνηση της Μαδρίτης αρνείται να παρέμβει στις τιμές. Το Μπουένος Άιρες ξήλωσε τη ρύθμιση και, το 2026, τα ενοίκια του αυξάνονται λιγότερο από τον πληθωρισμό, αν και η αγορά κατοικίας εξακολουθεί να απαιτεί δεκαετίες μισθών.