Περισσότεροι από 85.000 φίλαθλοι γέμισαν το μεγαλύτερο στάδιο του Μπουένος Άιρες για έναν αποχαιρετισμό που ξεπέρασε το ποδόσφαιρο. Από την αμφισβήτηση στην αποθέωση, η διαδρομή του Μέσι άλλαξε τη σχέση μιας ολόκληρης χώρας με τον μεγαλύτερο σταρ της.
Η Αργεντινή βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που κάποτε φάνταζε αδιανόητη: μια εθνική ομάδα χωρίς τον σπουδαίο ποδοσφαιριστή Λιονέλ Μέσι.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Την Τρίτη, ο 39χρονος Μέσι αποχαιρέτησε το διεθνές ποδόσφαιρο έπειτα από 21 χρόνια, 126 γκολ, δύο Κόπα Αμέρικα και έναν τίτλο Παγκοσμίου Κυπέλλου, σκοράροντας με πέναλτι και δημιουργώντας τα άλλα δύο γκολ της Αργεντινής στη νίκη με 3-0 επί του φιλοξενούμενου Μπενίν.
Ένα κατά τα άλλα ασήμαντο φιλικό απέναντι στη χώρα της Δυτικής Αφρικής μετατράπηκε σε μια στιγμή που αυτή η χώρα, παθιασμένη με το ποδόσφαιρο, φοβόταν εδώ και καιρό.
«Νιώθω σαν να τελειώνει μια εποχή, γνωρίζοντας ότι δεν θα παίζει πλέον για την εθνική ομάδα», είπε ο 17χρονος Βαλεντίνο Ρούσο, ο οποίος πήγαινε στο σπίτι ενός φίλου του στο Μπουένος Άιρες για να παρακολουθήσει τον αγώνα. «Είμαι λυπημένος. Νομίζω ότι όλοι είναι στενοχωρημένοι σήμερα. Θα μας λείψει».
Οι Αργεντινοί είχαν μια έντονη, συχνά αμείλικτη σχέση με το ντροπαλό αγόρι που έφυγε από τη γενέτειρά του, το Ροσάριο, σε ηλικία 13 ετών για την ακαδημία νέων της ισπανικής Μπαρτσελόνα.
Καθώς εξελισσόταν σε ένα παγκόσμιο είδωλο σχεδόν μυθικών διαστάσεων, οι συμπατριώτες του τον λάτρεψαν αλλά και τον κακομεταχειρίστηκαν, αμφισβητώντας ορισμένες φορές την αφοσίωσή του στην πατρίδα του και κατηγορώντας τον ότι ήταν αδιάφορος απέναντί της.
Όταν όμως έφτασε η στιγμή να ολοκληρώσει τη λαμπρή διεθνή καριέρα του, η αφοσίωσή του στην Αργεντινή δεν αμφισβητούνταν πλέον. Ούτε και η αφοσίωση της Αργεντινής στο πιο διάσημο τέκνο της, του οποίου οι επιτυχίες υπενθύμιζαν στη χώρα την ικανότητά της για μεγαλείο μέσα σε χρόνια πολιτικής και οικονομικής αστάθειας.
«Οι Αργεντινοί λένε συχνά: “Δόξα τω Θεώ που γεννήθηκα σε μια εποχή κατά την οποία μπόρεσα να ζήσω το θαύμα του να βλέπω τον Μέσι να παίζει”», είπε ο Αντρές Ραμπίνοβιτς, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Σικάγο, ο οποίος έχει μελετήσει τον ρόλο του ποδοσφαίρου στην αργεντίνικη κουλτούρα.
«Είναι δύσκολο να ζεις στην Αργεντινή. Το ποδόσφαιρο είναι συχνά ένα από τα λίγα πράγματα που σου προσφέρουν κάποια ανάπαυλα, λίγη χαρά».
Για χρόνια, οι Αργεντινοί συζητούσαν πότε και με ποιον τρόπο θα έπρεπε ο Μέσι να αποχωρήσει από την παγκόσμια σκηνή. Η ανακοίνωσή του στις 31 Αυγούστου ότι θα αποσυρόταν από την εθνική ομάδα, λίγες εβδομάδες μετά την ήττα της Αργεντινής από την Ισπανία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, προκάλεσε ένα κύμα ευγνωμοσύνης και θλίψης — παρότι ο Μέσι θα συνεχίσει να αγωνίζεται στο αμερικανικό πρωτάθλημα με την Ίντερ Μαϊάμι.
«Δεν ξέρω αν υπήρξε ποτέ μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν παίκτη και ένα έθνος τόσο μεγάλη όσο αυτή που δημιούργησες», έγραψε στο Instagram ο συμπαίκτης του Ροντρίγκο Ντε Πολ.
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αργεντινής μετέτρεψε τον αγώνα της Τρίτης — τον 208ο του Μέσι — σε έναν εθνικό αποχαιρετισμό, με τον τίτλο «το τελευταίο τανγκό».
Περισσότερα από 85.000 εισιτήρια για το μεγαλύτερο στάδιο του Μπουένος Άιρες εξαντλήθηκαν μέσα σε 90 λεπτά, ενώ θέσεις που αρχικά κόστιζαν περίπου 60 έως 300 δολάρια (53-267 ευρώ) πωλούνταν αργότερα για περισσότερα από 2.500 δολάρια (2.226 ευρώ) σε ιστοσελίδες μεταπώλησης.
Παίκτες από τις ομάδες της Αργεντινής που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1978, το 1986 και το 2022 επέστρεψαν για να τον αποχαιρετήσουν.
Μετά το τελευταίο σφύριγμα, τα μάτια του Μέσι γυάλιζαν καθώς οι συμπαίκτες του συγκεντρώθηκαν γύρω του και τον χειροκροτούσαν. Από τις εξέδρες υψώθηκε ένα βροντερό σύνθημα «Ολέ, ολέ, ολέ, ολέ, Μέσι, Μέσι», καθώς δεκάδες χιλιάδες φίλαθλοι πηδούσαν, τραγουδούσαν και υποκλίνονταν προς το μέρος του, σαν να τον προσκυνούσαν.
Ένα πανό στο κέντρο του γηπέδου τον ανακήρυττε «Αιώνιο Αρχηγό».
«Η αλήθεια είναι ότι μιλάω περισσότερο από όσο έχω μιλήσει ποτέ. Δεν θέλω να φύγω από εδώ, δεν θέλω να φύγω από αυτό το γήπεδο», είπε ο Μέσι στο πλήθος, το οποίο ξέσπασε σε ζητωκραυγές σαν να είχε σκοράρει. «Θέλω απλώς να σας πω ότι σας αγαπώ, ότι θα μου λείψετε και ότι είμαι ευγνώμων στον Θεό που είμαι Αργεντινός».
Κατά τις δεκαετίες του 2000 και του 2010, ο Μέσι συγκέντρωσε πλήθος τροπαίων με τον σύλλογό του και απέκτησε αφοσιωμένους οπαδούς από τη Βαρκελώνη έως το Μπανγκλαντές. Ωστόσο, ένας μεγάλος τίτλος με τη χώρα του εξακολουθούσε να του διαφεύγει. Μετά την τρίτη συνεχόμενη ήττα της Αργεντινής σε τελικό το 2016, ο Μέσι αποχώρησε για μικρό διάστημα από την εθνική ομάδα.
Το σημείο καμπής ήρθε το 2021, όταν η Αργεντινή νίκησε τη Βραζιλία και κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα, το πρωτάθλημα της Νότιας Αμερικής, για πρώτη φορά έπειτα από 28 χρόνια. Ο Μέσι σωριάστηκε στον αγωνιστικό χώρο καθώς οι συμπαίκτες του, εκστασιασμένοι, έτρεχαν να τον αγκαλιάσουν. Ο παίκτης που επί χρόνια κατηγορούνταν ότι έδειχνε πολύ λίγα συναισθήματα δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει.
Η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου την επόμενη χρονιά στο Κατάρ επισφράγισε τη θέση του ως εθνικού ήρωα. Ο Μέσι είχε κατακτήσει το μοναδικό τρόπαιο που του διέφευγε και εκατομμύρια Αργεντινοί ξεχύθηκαν στους δρόμους σε μια έκρηξη συλλογικής ευφορίας, φωνάζοντας το όνομά του και φορώντας στην πλάτη τους τη φανέλα με το νούμερο 10.
Όταν ο αγώνας της Τρίτης τελείωσε τελικά, το πλήθος παρέμεινε στις εξέδρες και το παρατεταμένο χειροκρότημα αντηχούσε σε ολόκληρο το στάδιο. Ο Μέσι έκανε έναν τελευταίο γύρο, μια μικρή φιγούρα κάτω από τα φώτα, προσπαθώντας να απορροφήσει κάθε στιγμή. Στην είσοδο της φυσούνας, σταμάτησε και σήκωσε τα χέρια προς τους φιλάθλους του για τελευταία φορά. Και μετά έφυγε.
Το συμβόλαιό του με την Ίντερ Μαϊάμι έχει διάρκεια έως και τη σεζόν του 2028, όμως η τελετουργία του να τον βλέπουν να κουβαλά σε κάθε αγώνα τις ελπίδες και τις αγωνίες της Αργεντινής έχει πλέον τελειώσει.