Τα επεισόδια επισκιάζουν τους 550.000-800.000 διαδηλωτές που διαδήλωσαν ειρηνικά κατά της ακρίβειας σε όλη τη Γαλλία. Η πολιτική τάξη, αποσβολωμένη, αναζητεί ένοχους και επιχειρεί να αποδώσει ευθύνες
Χάος, βία, ταραχές: ο γαλλικός Τύπος κάνει τον απολογισμό μιας ακόμα μεγάλης κινητοποίησης κατά της ακρίβειας. Μεταξύ 550.000 και 800.000 διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, κατά κύριο λόγο ειρηνικά και συχνά χωρίς καν να αντιληφθούν τη δίχως προηγούμενο βία που εκτυλισσόταν στις μεγαλύτερες πόλεις της Γαλλίας.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Το Δημαρχείο της Λιμόζ τυλίχθηκε στις φλόγες, όπως και το εμβληματικό γραφείο τουρισμού στην πλατεία Bellecour, στη Λυών. Βανδάλοι εισέβαλαν στα δημαρχεία της Μασσαλίας, της Λιλ, της Ανζέ και του Μπορντό, όπου η υπηρεσιακή κατοικία του νομάρχη καταστράφηκε ολοσχερώς.
Ασύλληπτος ο κατάλογος των καταστροφών
«Σκηνές εξέγερσης» γράφει στο πρωτοσέλιδό του το Le Parisien. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας επισημαίνει «μια μειοψηφία που δεν έχει καμία σχέση με τους διαδηλωτές» και που «καταφέρνει να επιβάλει ένα σχεδόν εξεγερσιακό κλίμα».
Στο Παρίσι, ο δήμαρχος Εμανουέλ Γκρεγκουάρ περιγράφει ότι «ολόκληροι δρόμοι έχουν καταστραφεί μεθοδικά».
Η γαλλική πρωτεύουσα κυριολεκτικά φλεγόταν. Στα μέσα της ημέρας, η πλατεία της Δημοκρατίας ήταν γεμάτη με βλήματα, η αστυνομία συγκρουόταν με τους βανδάλους μέσα σε σύννεφο δακρυγόνων και μια πυκνή στήλη μαύρου καπνού υψωνόταν πάνω από τις στέγες των πυροσβεστικών οχημάτων που είχαν πάρει φωτιά.
Μετά το σκοτάδι, σε πολλές συνοικίες, οι Παριζιάνοι παρακολουθούσαν τρομαγμένοι, από τα εστιατόρια και τις καφετέριες, τους black blocs να ρημάζουν την πόλη. Οι ομάδες των νέων, ντυμένοι στα μαύρα και με καλυμμένα πρόσωπα, κινούνταν είτε κατά δεκάδες είτε σε μικρότερους, σκόρπιους πυρήνες. Κάθε φορά η ίδια τακτική: μερικοί πλησιάζουν ένα κατάστημα, επιτίθενται στο μεταλλικό ρολό του, που τελικά υποχωρεί. Η λεηλασία γίνεται γρήγορα και οι black blocs απομακρύνονται. Πίσω τους αφήνουν σπασμένα κομμάτια εξοπλισμού, απανθρακωμένα ποδήλατα, κλεμμένα και πεταμένα αντικείμενα.
Τα τάγματα των CRS, των μονάδων της αστυνομίας που είναι επιφορτισμένες με τη διατήρηση της τάξης, ακολουθούν, μαζί με τους πυροσβέστες, τις ομάδες των ταραξιών που ήδη, λίγο πιο πέρα, επιτίθενται σε άλλα καταστήματα, άλλα υπόστεγα λεωφορείων, άλλα ποδήλατα.
Οι βανδαλιστές δεν άφησαν στο απυρόβλητο ούτε τα Ηλύσια Πεδία και οι συγκρούσεις με την αστυνομία μεταφέρθηκαν κοντά στα κέντρα εξουσίας, στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων και στη Βουλή.
Η Le Figaro κάνει λόγο για «βία χωρίς όρια» που αφήνει την πολιτική τάξη «αηδιασμένη».
Η κυβέρνηση αναφέρει 1.200 συλλήψεις και 150 τραυματίες αστυνομικούς και χωροφύλακες.
«Όσοι έσπασαν, **επιτέθηκαν στις νομαρχίες όπως και στα καταστήματα, λεηλάτησαν μέχρι και τα δημαρχεία μας, θα διωχθούν και θα τιμωρηθούν»**προειδοποιεί στο X ο Εμανουέλ Μακρόν.
Ο υπουργός Εσωτερικών περιγράφει «ομάδες από αρκετές εκατοντάδες ή και χιλιάδες βανδάλους, με πολύ σαφή υποκίνηση από την άκρα Αριστερά».
Η Μαρίν Λεπέν, υποψήφια της άκρας δεξιάς για την προεδρία, κάνει λόγο για «νόμιμα κοινωνικά αιτήματα (…) που έχουν κρατηθεί όμηρος από την άκρα αριστερά και τις ομιλίες των βουλευτών του Ζαν-Λικ Μελανσόν, οι οποίοι, νομιμοποιώντας τη βία, θεωρώντας την τάξη ως καταπίεση και την αταξία ως δικαίωμα, επιδιώκουν να ρίξουν τη χώρα στο χάος».
Σύμφωνα με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, υποψήφιο της άκρας αριστεράς για την προεδρία, το «παράλογο κέντρο διοίκησης» της αστυνομικής διεύθυνσης του Παρισιού φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη βία.
Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν λέει ότι οι πορείες στο Παρίσι κατάφεραν, παρά ταύτα, να «παρελάσουν με ηρεμία». «Όσοι μοιράζονται τον αγώνα μας δεν έχουν καμία δουλειά στη λεηλασία, στην καταστροφή» γράφει στον X.
«Ήρθε η ώρα να διαλέξει κανείς στρατόπεδο, είτε της Δημοκρατίας είτε των βανδάλων» του απαντά ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνί.
Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ θεωρεί τις πολιτικές μετανάστευσης υπεύθυνες για τη βία.