Γιατί ο Λίαμ Γκάλαχερ των Oasis κάνει λάθος για τους Fontaines D.C.

Ο Λίαμ Γκάλαχερ λέει πολλά, αλλά η πιο πρόσφατη άποψή του δεν θα μπορούσε να είναι πιο άστοχη.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Η περιοδεία των Oasis Live ’27 Tour ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα έπειτα από έντονη φημολογία και μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη Live ’25 Tour των Βρετανών του μπριτποπ. Λόγω της τεράστιας ζήτησης, η επερχόμενη περιοδεία – που περιλαμβάνει συναυλίες σε διάφορες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης – επεκτάθηκε σε 42 ημερομηνίες, οι οποίες έχουν πλέον όλες εξαντληθεί.

Μέχρι στιγμής, μόνο ο Ρίτσαρντ Άσκραφτ έχει επιβεβαιωθεί ως support στις επερχόμενες συναυλίες τους και γνωρίζουμε ήδη ένα συγκρότημα που δεν πρόκειται να τους ακολουθήσει...

Ο φλύαρος frontman των Oasis δήλωσε ότι το ιρλανδικό συγκρότημα Fontaines D.C. «δεν είναι αρκετά καλό» για να ανοίγει τις συναυλίες του στην επερχόμενη Live ’27 Tour, προσθέτοντας ότι «δεν έχουν καθόλου κομμάτια».

Με κάθε σεβασμό στον Γκάλαχερ, τον αυτοαποκαλούμενο «Godlike rasta icon legend biblical omnipresent prophet» (σύμφωνα με το προφίλ του στο X), το σχόλιό του είναι ένας τεράστιος σωρός, με το συμπάθιο, ανοησίες.

Πρώτα απ’ όλα, οι Fontaines D.C. είναι πιθανότατα το καλύτερο συγκρότημα που αυτή τη στιγμή ηχογραφεί και περιοδεύει. Τολμηρός ισχυρισμός, αλλά σκεφτείτε τα δεδομένα...

Από το ντεμπούτο τους το 2019 με το «Dogrel», ο Γκριάν Τσάτεν και η μετα-πανκ παρέα του ανεβαίνουν διαρκώς επίπεδο, με ρυθμό σχεδόν πρωτοφανή. Σε μόλις οκτώ χρόνια έχουν κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ, με κάθε δίσκο να ξεπερνά τον προηγούμενο, δείχνοντας ένα συγκρότημα που δεν επαναπαύεται και σπρώχνει συνεχώς τον ήχο του προς τα εμπρός.

Ο τρίτος τους δίσκος, το «Skinty Fia» του 2022, έμοιαζε σαν την κορύφωσή τους, ολοκληρώνοντας μια τριάδα άλμπουμ που θα έκανε τις περισσότερες σύγχρονες μπάντες να σκάσουν από τη ζήλια τους. Κι όμως, ήρθε το «Romance» του 2024, ένας δίσκος που περιγράψαμε στη λίστα μας με τα Καλύτερα Άλμπουμ της Χρονιάς ως «μια καθιέρωση» και ως επιβεβαίωση ότι είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, «ένα από τα πιο σταθερά συναρπαστικά σύγχρονα συγκροτήματα εκεί έξω».

Αυτό επιβεβαιώθηκε και στις πρόσφατες ζωντανές εμφανίσεις τους, όπου όχι μόνο απέδωσαν τα μέγιστα στη σκηνή, αλλά έδειξαν επίσης ότι δεν φοβούνται να υπερασπιστούν όσα πιστεύουν – σε αντίθεση με ορισμένους γλυκανάλατους, τραγουδιστές για τον πρώτο χορό σε υπερβολικά τρυφερούς γάμους.

Δύσκολα θα μπορούσαν να ξεπεράσουν το «Romance» και έμοιαζε πως πλησίαζε η αναπόφευκτη κάμψη... Κι όμως, για άλλη μια φορά, οι Fontaines D.C. ξεπέρασαν κάθε προσδοκία με την κυκλοφορία του πέμπτου τους LP την περασμένη Παρασκευή (16 Οκτωβρίου). Το «Dopamine Chamber» είναι ένας σκοτεινός, ζοφερός και κινηματογραφικός δίσκος που εδραιώνει το συγκρότημα ως την καλύτερη μπάντα της γενιάς του. Έχουν αγκαλιάσει μια πιο συνθετική κατεύθυνση, με πολλά κομμάτια – όπως το lead single «Marianne» και το highlight του άλμπουμ «Mimesis» – να θυμίζουν Depeche Mode. Ένα ακόμη σταθερό σημείο αναφοράς είναι οι The Cure, καθώς τα riffs στα «Happy For You» και «You Miss Me» φέρνουν στο νου το στιλ του Ρόμπερτ Σμιθ.

Πέρα από αυτά τα σημεία αναφοράς, και προς μεγάλη τους τιμή, το «Dopamine Chamber» ποτέ δεν δίνει την εντύπωση ότι στηρίζεται στο παρελθόν για έμπνευση και ακούγεται πάντοτε ως μια αυθεντική προσπάθεια των Fontaines. Οι συγκλονιστικοί στίχοι και τα φωνητικά του Τσάτεν αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι είναι ένας μαγνητικός frontman – που σε αυτόν τον τελευταίο δίσκο καλεί τον ακροατή να βρει δύναμη αντιμετωπίζοντας το σκοτάδι στην καρδιά των ζοφερών καιρών που ζούμε, αντί να αναζητά παρηγοριά σε μια τυφλή αισιοδοξία.

Εν ολίγοις, το «Dopamine Chamber» είναι μια καταπληκτική δουλειά, όχι μακριά από το να χαρακτηριστεί αριστούργημα, και ο Λίαμ Γκάλαχερ θα έκανε καλά να ακούσει πραγματικά τα κομμάτια που έχουν οι Fontaines D.C. στη φαρέτρα τους προτού τους θάψει. Καμία σύγχρονη μπάντα δεν έχει πετύχει το επίπεδο συνέπειας που έχουν στις κυκλοφορίες τους, και αν συγκρίνει κανείς αυτό το πέντε στα πέντε με τη δισκογραφία των Oasis, δύσκολα δεν θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πρόσφατη άποψη του Γκάλαχερ είναι, ειλικρινά, καταστροφική.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι Oasis βρέθηκαν στον πυρήνα του κινήματος του μπριτποπ και συνέβαλαν στο να διαμορφωθεί ο ήχος των 90s για μια ολόκληρη γενιά. Ωστόσο, το έργο τους ωχριά μπροστά σε αυτό των Fontaines D.C. Βεβαίως, τα «Definitely Maybe» (ένα άλμπουμ που κρίθηκε υπερεκτιμημένο στο καλό ποίμνιο του Euronews Culture) και «(What’s The Story) Morning Glory?» θεωρούνται κλασικά, όμως οι Oasis δεν έχουν κυκλοφορήσει ένα συνεκτικό άλμπουμ από το «The Masterplan» του 1998. Η τελευταία τους μέχρι σήμερα προσπάθεια, το «Dig Out Your Soul» (2008), άφησε πολλά να ζηλέψει, και δεν φαίνεται να υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια να επιστρέψουν σύντομα στο στούντιο. Απλώς περιοδεύουν με τις επιτυχίες.

Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό και δεν πρόκειται για προσπάθεια να τεθούν τα δύο συγκροτήματα αντιμέτωπα· πρόκειται μάλλον για την αναγνώριση ότι οφείλεται σεβασμός.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τα σχόλια του Γκάλαχερ; Ίσως να οφείλονται σε μια συνέντευξη του 2024 στο Studio Brussel, όπου ο κιθαρίστας των Fontaines, Κάρλος Ο’Κόνελ, είχε δηλώσει ότι «δεν τον νοιάζει καθόλου» η επανένωση των Oasis. Τότε, ο μπασίστας Κόνορ Ντίγκαν ΙΙΙ είχε προσθέσει: «Ούτε εγώ είμαι ενθουσιασμένος, αν θέλεις την αλήθεια. Νιώθω πως έχουμε κολλήσει στην προηγούμενη δεκαετία – σαν τα ’10s – και σε μια τόσο νοσταλγική φάση που ξεχνάμε να φτιάξουμε καινούρια πράγματα».

Αυτό οδήγησε τον Γκάλαχερ να απαντήσει: «Στο διάολο αυτά τα μικρά σπαστικά, έχω δει roadies ντυμένους καλύτερα.»

Όπως θες, Λίαμ. Όμως πέρα από σχόλια που μοιάζουν να προέρχονται από ένα μεγαλομένο παιδάκι που παθαίνει κρίση, αυτά τα «spunkbubbles» αποδεικνύουν διαρκώς ότι είναι το μέλλον. Σίγουρα δεν βασίζονται αποκλειστικά στη νοσταλγία για να πουλήσουν εισιτήρια. Το «Dopamine Chamber» έρχεται απλώς να δείξει ότι οι Oasis θα έπρεπε να θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό αν είχαν μια μπάντα του βεληνεκούς των Fontaines ως opening act. As you were.

Το «Dopamine Chamber» κυκλοφορεί τώρα.