Η Πορτογαλία φιλοξένησε για τρεις εβδομάδες την άσκηση ARTEX26, ευρωπαϊκή δοκιμή της επόμενης γενιάς στρατιωτικών τεχνολογιών. Στο επίκεντρο βρέθηκαν drones και ηλεκτρονικός πόλεμος, σε ρεαλιστικά επιχειρησιακά σενάρια
Η Πορτογαλία έγινε το πεδίο για μια μεγάλη άσκηση, με σκοπό τη δοκιμή της επόμενης γενιάς ευρωπαϊκών καινοτομιών στον τομέα της άμυνας.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η δοκιμαστική και εξελικτική άσκηση ARTEX 26 διήρκεσε τρεις εβδομάδες και συμμετείχαν ο Πορτογαλικός Στρατός, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας, εκπρόσωποι από 22 ευρωπαϊκά κράτη, η βιομηχανία και αρκετά πανεπιστήμια.
Η ανάγκη να προετοιμαστεί η Ευρώπη για τις συγκρούσεις του μέλλοντος, να επιταχύνει τη στρατιωτική καινοτομία και να ενισχύσει τη βιομηχανία άμυνας έγινε εμφανής με τον πόλεμο στην Ουκρανία.
«Η Ευρώπη είναι σύμμαχός μας και θέλουμε οι σύμμαχοί μας να αξιοποιήσουν την εμπειρία μας. Και θέλουμε να μοιραστούμε όσα ανακαλύψαμε κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, ώστε άλλες χώρες να μπορέσουν να μάθουν και να υιοθετήσουν αυτές τις πρακτικές και να τις εφαρμόσουν στις ένοπλες δυνάμεις τους», δήλωσε ο Ουκρανός επιχειρηματίας Valeryi Kulyk, διευθυντικό στέλεχος στην Himera, που κατασκευάζει ασφαλή συστήματα τακτικών επικοινωνιών, κρυπτογραφημένα και ανθεκτικά στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας (EDA), οι δοκιμές στο Πεδίο Στρατιωτικών Ασκήσεων Santa Margarida, στην Constância, κάλυψαν αυτόνομα εναέρια και χερσαία συστήματα, λογιστική υποστήριξη, ανεφοδιασμό, διακομιδή τραυματιών, αναγνώριση και επιτήρηση, καθώς και δοκιμές περιφερόμενων πυρομαχικών και ενσωμάτωσης μεταξύ διαφόρων πλατφορμών.
Στις προτεραιότητες συγκαταλέγονται τα drones, τα συστήματα επιθέσεων ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και ο ηλεκτρονικός πόλεμος, τομείς που απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022.
«Εκτοξεύουμε πολύ ακριβούς πυραύλους, γι’ αυτό έχουμε μια λύση. Παράγουμε μικρά πυρομαχικά τύπου πυραύλου, αφιερωμένα σε drones εναντίον drones. Είναι κάτι καινούριο: ένα εναέριο όπλο κατά των drones», εξήγησε ο Andrejs Pukitis, CEO της Rannon, εταιρείας της Λετονίας που κατασκευάζει πυρομαχικά για drones αερομαχίας drone-a-drone.
Η σύγκρουση ανέδειξε την ανάγκη για μια αξιόπιστη αποτρεπτική ικανότητα, βασισμένη σε καλά εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις και σε μια ευρωπαϊκή βιομηχανία ικανή να ανταποκριθεί με την ταχύτητα και την κλίμακα που απαιτούν οι στρατιωτικές ανάγκες.
«Χρειάζεται να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία», η οποία χρειάζεται «όχι μόνο ενδείξεις ζήτησης, αλλά και σταθερές μακροπρόθεσμες παραγγελίες» για να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο André Denk, υπερασπιζόμενος την απλούστευση των κανόνων προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού και μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.
Ο εκτελεστικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, που επισκέφθηκε την ARTEX 26, εκτίμησε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να βελτιώσουν τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται, αναπτύσσουν και προμηθεύονται στρατιωτικό εξοπλισμό.
Τόνισε την ανάγκη εναρμόνισης των επιχειρησιακών αναγκών, συγκέντρωσης της ζήτησης και πραγματοποίησης κοινών αγορών, ώστε να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακας και μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων.
«Η καινοτομία είναι καθοριστική στο πεδίο της μάχης, όπως βλέπουμε σήμερα στην Ουκρανία, και το να τη δοκιμάζουμε εδώ στην Ευρώπη είναι θεμελιώδες για τη μελλοντική επιτυχία», υπογράμμισε.
Κατά τον André Denk, η Ευρώπη δεν έκανε αρκετά για την άμυνά της τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά σήμερα διανύει μια περίοδο στρατιωτικών επενδύσεων και συνεργασίας «χωρίς προηγούμενο», αν και εξακολουθεί να απαιτείται δουλειά μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος στρατιωτικής ετοιμότητας που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2030.
Η εκστρατεία συγκέντρωσε πάνω από 200 ειδικούς και συμμετέχοντες από περισσότερες από 40 εταιρείες, που εργάζονται σε λύσεις σχετικές με μη επανδρωμένα εναέρια και χερσαία συστήματα, logistics, επιτήρηση, επικοινωνίες και πυρομαχικά για επιθέσεις ακριβείας.
Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σε ρεαλιστικά επιχειρησιακά σενάρια, ώστε να αξιολογηθεί όχι μόνο η μεμονωμένη λειτουργία των τεχνολογιών, αλλά και η ενσωμάτωσή τους με στρατιωτικό προσωπικό και άλλα συστήματα.