Ο ηγέτης του ακροαριστερού κόμματος Ανυπότακτη Γαλλία, καταγράφεται αυτή τη στιγμή δεύτερος ενόψει των προεδρικών εκλογών της επόμενης άνοιξης, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Οκτωβρίου
Την έκδοση του βιβλίου και μανιφέστου του «L’ Avenir en commun» («Κοινό Μέλλον») ανακοίνωσε στις 6 Νοεμβρίου, μία ημέρα πριν από τη μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση που οργάνωσε κοντά στο Παρίσι το ακροαριστερό κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία (La France insoumise - LFI), ο υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας Ζαν-Λικ Μελανσόν.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Στις δημοσκοπήσεις, ο Μελανσόν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη δεύτερη θέση, με 17,6% των προθέσεων ψήφου ενόψει των προεδρικών εκλογών της άνοιξης. Υστερεί του υποψήφιου της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης Μαρίν Λεπέν, η οποία καταγράφει ποσοστό 36%, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας IFOP για τον τηλεοπτικό σταθμό LCI, που πραγματοποιήθηκε από τις 27 έως τις 29 Οκτωβρίου.
Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, το μανιφέστο ζητεί την κατάργηση κανόνων και ρυθμίσεων που δεν ευθυγραμμίζονται με τα γαλλικά συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν το Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ και την ευρωπαϊκή άμυνα.
Το κόμμα του Μελανσόν, η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) έχει επίσης ζητήσει τη μείωση της καθαρής συνεισφοράς της Γαλλίας στον προϋπολογισμό της ΕΕ κατά περίπου 9 δισ. ευρώ, πρόταση που επανέλαβε τον Οκτώβριο ο εκπρόσωπος του κόμματος για θέματα οικονομίας Ερίκ Κοκερέλ.
Αυτή η ευρωσκεπτικιστική στάση παρουσιάζει ορισμένες ομοιότητες με εκείνη της Εθνικής Συσπείρωσης, η οποία έχει δεσμευθεί να καταργήσει σειρά ευρωπαϊκών ρυθμίσεων και προτύπων, ιδίως σε ό,τι αφορά τον επιχειρηματικό τομέα, τη γεωργία, την ενέργεια και την περιβαλλοντική πολιτική.
Ωστόσο, ενώ και τα δύο κόμματα τάσσονται υπέρ της ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας και αμφισβητούν πτυχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, οι θέσεις τους στηρίζονται σε διαφορετικές ιδεολογικές προτεραιότητες.
Στο μανιφέστο, μικρότερη έμφαση δίνεται στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας σε σχέση με τη στάση της Γαλλίας απέναντι στο Ισραήλ, με την κυβέρνηση να κατηγορείται ότι «επιτρέπει να διαπραχθεί γενοκτονία» στη Γάζα και να καταγγέλλονται τα «διπλά διπλωματικά μέτρα και σταθμά».
Για την Ουκρανία, το κείμενο υποστηρίζει «ένα διπλωματικό πλαίσιο που θα καταστήσει δυνατό να εξασφαλιστεί μια κατάπαυση του πυρός και η αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων», καθώς και μια σταδιακή αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εξωτερικής πολιτικής που βασίζεται στη στρατιωτική ανεξαρτησία και την αδέσμευτη στάση.
Όσον αφορά τις εσωτερικές πολιτικές, το κόμμα τάσσεται υπέρ της συνταξιοδότησης στα 60 έτη, της αύξησης του κατώτατου μισθού, της νομοθεσίας για τον περιορισμό της συγκέντρωσης της ιδιοκτησίας στα μέσα ενημέρωσης, καθώς και της διεύρυνσης των δημόσιων υπηρεσιών.
Η Ανυπότακτη Γαλλία προτείνει επίσης αυξήσεις φόρων που θα στοχεύουν σε εύπορα φυσικά πρόσωπα και μεγάλες επιχειρήσεις, παράλληλα με την κατάργηση διαφόρων φοροαπαλλαγών.
Τα μέτρα αναμένεται να αποφέρουν περίπου 106,4 δισ. ευρώ σε πρόσθετα ετήσια έσοδα, σύμφωνα με τον προτεινόμενο προϋπολογισμό του κόμματος για το 2027, εκ των οποίων 81,7 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτήσουν πρόσθετες δημόσιες δαπάνες, ενώ το υπόλοιπο θα συμβάλει στη μείωση του δημόσιου ελλείμματος της χώρας.
Αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο κατά την οποία η Γαλλία εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην ευρωζώνη, με τη δημοσιονομική της κατάσταση να προκαλεί ανησυχία στις χρηματαγορές και να βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τους τελευταίους μήνες, η πρόταση του Μελανσόν για πάγωμα ή ουσιαστική ακύρωση μέρους του δημόσιου χρέους της Γαλλίας που κατέχει η Τράπεζα της Γαλλίας (Banque de France), ως τμήμα του ευρύτερου Ευρωσυστήματος που εποπτεύεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Η υλοποίηση της πρότασης θα απαιτούσε συντονισμένη απόφαση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας Εμανουέλ Μουλέν και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ έχουν υποστηρίξει ότι μια τέτοια κίνηση θα παραβίαζε τις ευρωπαϊκές συνθήκες, ιδίως το Άρθρο 123, που απαγορεύει τη νομισματική χρηματοδότηση των κυβερνήσεων.