Loader
Διαφήμιση

Πώς «φαίνεται» η μουσική: Βρετανός ζωγράφος ζωγραφίζει ό,τι ακούει

Ο Τζέικ Άντριου ζωγραφίζει τη μουσική που «βλέπει» κατά τη διάρκεια παράστασης στο Handbag Factory στο Βόξολ, στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Τζέικ Άντριου ζωγραφίζει τη μουσική όπως την «βλέπει» σε μια εμφάνισή του στο Handbag Factory στο Βόξολ του Λονδίνου, στο Ηνωμένο Βασίλειο. -  Πνευματικά Δικαιώματα  AP Photo
Πνευματικά Δικαιώματα AP Photo
Από Roselyne Min with AP
Δημοσιεύθηκε
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google
Μοιραστείτε το Close Button

Οι ήχοι κάποιες φορές διακόπτουν τις σκέψεις του Άντριου, όμως εκείνος βλέπει τη συναισθησία ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.

Για τον Βρετανό καλλιτέχνη Jake Andrew, η μουσική έχει χρώμα, σχήμα και υφή. Οι πίνακές του αποτυπώνουν αυτό που «βλέπει» όταν την ακούει.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Ο Andrew έχει συναισθησία, μια σπάνια νευρολογική κατάσταση στην οποία μια αισθητηριακή εμπειρία μπορεί να πυροδοτήσει μια άλλη. Για εκείνον, οι ήχοι προκαλούν άμεση οπτική αντίδραση.

Το αγαπημένο του όργανο για να ζωγραφίζει είναι το τσέλο.

«Είναι σκοτεινό, αλλά δεν έχει μια δυσοίωνη αίσθηση», λέει. «Έχει αυτό το κάτι σαν... και μετά ένα όριο από... Βγάζει καθόλου νόημα αυτό; Σαν την άκρη του ίδιου του σωλήνα, από όπου βγαίνει ο ήχος, που έχει κάτι σαν σχεδόν σωματίδια σκόνης που φεύγουν από πάνω της».

Αυτές οι αντιδράσεις επεκτείνονται και στους ήχους της καθημερινότητας. Μια μηχανή που περνά τον φαίνεται σκούρο μωβ, ενώ το γάβγισμα του σκύλου ενός φίλου του παίρνει ένα λαχανί χρώμα.

Τον Σεπτέμβριο, μετέφερε αυτόν τον τρόπο αντίληψης του ήχου σε μια ζωντανή εμφάνιση στο Handbag Factory στο Vauxhall, στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι πιανίστες Camden Stewart και Karim Kamar αυτοσχεδίαζαν πάνω στις δικές τους συνθέσεις, ενώ ο Andrew μετέφραζε τη μουσική σε χρώμα και πινελιές.

Το αποτέλεσμα δεν ακολουθεί πάντα τις συνηθισμένες συνδέσεις ανάμεσα σε χρώμα και διάθεση. Ένα ελάσσονα τονικότητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο πίνακας θα δείχνει μελαγχολικός.

«Μι ελάσσονα, αυτό συνήθως είναι σκούρο μπλε, αργές κινήσεις σε legato, όπου είναι κάπως σαν στροβιλισμός», εξηγεί.

Αναζητώντας το σημείο συνάντησης ανάμεσα στο οπτικό και το ηχητικό

Οι ειδικοί λένε ότι η συναισθησία ήχου-χρώματος, γνωστή ως chromesthesia, μπορεί να περιλαμβάνει επίσης σχήματα, κίνηση και υφή.

«Είναι τα σχήματα, είναι η κίνηση, είναι η υφή και όλα αυτά, και το πώς οργανώνονται και στον χώρο», σημειώνει ο Jamie Ward, καθηγητής γνωσιακής νευροεπιστήμης στο University of Sussex.

Οι ήχοι μπορεί κάποιες φορές να διακόψουν τις σκέψεις του Andrew, όμως ο ίδιος βλέπει τη συναισθησία ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.

«Δεν είναι κατάρα, όμως. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν να μην την έχω», λέει ο Andrew.

Για τους μουσικούς που συμμετέχουν στη ζωντανή αυτή εμφάνιση, η διαδικασία είναι συναρπαστική.

«Είναι σαν να με ρωτάς “πώς μοιάζει μια τέταρτη διάσταση;” Δεν μπορώ καν να το συλλάβω».

Δείτε το βίντεο επάνω για πλάνα από την εμφάνιση του Jake Andrew.

Μοντέρ • Roselyne Min

Μετάβαση στις συντομεύσεις προσβασιμότητας
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google

Σχετικές ειδήσεις

Ελπίδα, ντοπαμίνη και ό,τι κι αν σημαίνει το «Perfecth»: Φθινοπωρινός οδηγός μουσικής του Euronews

Αδικημένα αριστουργήματα: Ποια είναι τα πιο υποτιμημένα μουσικά άλμπουμ όλων των εποχών;

Διαμάντια ή αποτυχίες: είναι αυτά τα πιο υπερεκτιμημένα άλμπουμ όλων των εποχών;