Έκτακτη είδηση
Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Ντομίζ: Ο προσφυγικός καταυλισμός των Κούρδων

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Ντομίζ: Ο προσφυγικός καταυλισμός των Κούρδων
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Το Ντομίζ είναι ο μεγαλύτερος συριακός προσφυγικός καταυλισμός στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά και σε ολόκληρο το Ιράκ. Εδώ ζουν 60.000 άνθρωποι. Οι μισοί εξ αυτών είναι παιδιά. Ο Ομάρ και η Ρόζντα, όπως όλα τα παιδιά, επουλώνουν τις πληγές του πολέμου, που άλλαξε τη ζωή τους. Αναζητούν ένα κλίμα ομαλότητας

«Αυτό το κορίτσι είναι λυπημένο. Έχει χάσει τα πάντα», εξηγεί η μικρή Ρόζντα, δείχνοντας τη ζωγραφιά της.

Δίπλα της κάθεται ο Ομάρ. «Είδα πράγματα που κανείς δεν έχει ξαναδεί. Πολεμικά αεροπλάνα, πυραύλους, πολυβόλα, τανκς. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο φοβήθηκα. Συνηθίσαμε τον πόλεμο. Θα μπορούσαμε να κοιμηθούμε ακόμη και με ριπές ελικοπτέρου», εξομολογείται ο Ομάρ στην κάμερα του Euronews.

Τα δύο παιδιά έφτασαν στον καταυλισμό πριν από 7 μήνες. Δεν ήθελαν να φύγουν από τη Συρία, αλλά η βία, ο φόβος και η φτώχεια ώθησε πολλούς Κούρδους να περάσουν τα σύνορα στο Ιρακινό Κουρδιστάν.

«Έφυγα από τη Δαμασκό, αλλά οι γονείς και οι συγγενείς μου έμειναν αρχικά εκεί. Η επίθεση έγινε στο σπίτι που χτίζαμε για χρόνια. Ήμουν στο σχολείο, όταν επιτέθηκαν στο κτίριο. Η μητέρα μου ήρθε για να με πάρει και να με κρύψει μακριά από τις κυβερνητικές δυνάμεις», λέει η Ρόζντα.

«Δουλέψαμε για 9 χρόνια και εξοικονομήσαμε χρήματα για την αγορά του σπιτιού μας στην Δαμασκό. Μείναμε σπίτι μας μόνο για 8 ημέρες. Μετά η περιοχή μας βομβαρδίστηκε και έπρεπε να φύγουμε», λέει συγκινημένη η μητέρα της Ρόζντα, Αϊντα Ιμπραήμ Χάμκο.

Και τα δύο παιδιά έχουν χάσει πάνω από μία σχολική χρονιά. Δεν μπόρεσαν να την αναπληρώσουν μέσα στην τάξη, καθώς τα τρία σχολεία στον καταυλισμό είναι γεμάτα. Οι δυο τους βρήκαν καταφύγιο στους ειδικούς χώρους για τη νεολαία και τα παιδιά, που εγκαινιάστηκαν από τη γαλλική μη κυβερνητική οργάνωση “ACTED”.

«Έχουμε πολλές στρατηγικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε για τα ψυχικά τραυματισμένα παιδιά. Το βασικότερο είναι να συγκεντρωθούμε και να εστιάσουμε στα θετικά στοιχεία και τα χαρακτηριστικά του κάθε παιδιού. Πάνω σε αυτά μπορούμε να βοηθήσουμε, έτσι ώστε τα παιδιά να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα εδώ και να προχωρήσουν στη ζωή τους», δηλώνει ο Ιμπραήμ Καλίλ απο τη ΜΚΟ “ACTED”.

Ο Ομάρ, όπως πολλά άλλα παιδιά εδώ, ακολουθεί ένα πρόγραμμα δραστηριοτήτων, που τον βοηθάει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από τα τραύματα και τις εμπειρίες του πολέμου. Στους χώρους για τη νεολαία και τα παιδιά μπορεί να μετάσχει σε πολιτιστικές και θεραπευτικές δραστηριότητες, αν αυτό κριθεί απαραίτητο.

«Εδώ κάνουμε μάθημα κουρδικών. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα. Τα κουρδικά είναι η γλώσσα της μητέρας μου. Στη Συρία ήταν απαγορευμένη γλώσσα», εξηγεί ο Ομάρ, ενώ η Ρόζντα δίπλα του προσθέτει:

«Παίζουμε, μαθαίνουμε θέατρο και ακούμε ιστορίες. Είναι καλό ότι μπορούμε να ξεχνάμε. Εδώ δεν σκεφτόμαστε τίποτα απολύτως».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει αυτά τα δύο κέντρα με το χρηματικό ποσό, που συνόδευε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, που της απονεμήθηκε.

Η πρωτοβουλία αυτή που έχει ενισχυθεί με επιπλέον ευρωπαϊκά κεφάλαια, εντάσσεται στο γενικότερο σχέδιο βοήθειας στα παιδιά, που έχουν πληγεί από τις συγκρούσεις, σε εμπόλεμες ζώνες σε όλον τον κόσμο.

Οι ειδικοί χώροι απασχόλησης μπορούν να φιλοξενήσουν μέχρι 250 παιδιά. Σήμερα υποδέχονται περισσότερα από 1.000 κάθε εβδομάδα. Ο συνολικός αριθμός των παιδιών που ζουν στον προσφυγικό καταυλισμό ξεπερνάει τις 30.000.

«Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα παιδιά του καταυλισμού δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν στη φυσιολογική ζωή. Τα παιδιά έχουν ένα είδος ανθεκτικότητας. Δεν θα μπορούν όμως να αξιοποιήσουν αυτήν την ικανότητα, αν συνεχίζουν να ζουν σε συνθήκες καταυλισμού», υπογραμμίζει ο Ιμπραήμ Καλίλ απο τη ΜΚΟ “ACTED”.

Χιλιάδες παιδιά είναι έτοιμα να διασχίσουν τα σύνορα στη Συρία αναζητώντας έναν προσφυγικό καταυλισμό. Στο Ντομίζ όλοι γνωρίζουν, ότι είναι ασφαλείς από τον πόλεμο. Ξέρουν όμως καλά, ότι είναι και μακριά από τα σπίτια τους.