Η φετινή μουσική διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Ιουλίου και περιλάμβανε συγκροτήματα από όλη την Ευρώπη, συναυλίες, εργαστήρια, παρουσιάσεις, σεμινάρια, jamming sessions και performances.
Στα Κατύδατα, το μικρό χωριό στο όρος Τρόοδος, πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι, μια μουσική γιορτή που είναι αφιερωμένη στα πνευστά μουσικά όργανα. Είναι το Windcraft Music Fest, που φέτος πραγματοποιήθηκε για δέκατη συνεχόμενη χρονιά. Η διοργάνωση που παντρεύει το σύγχρονο με τον παραδοσιακό ήχο, συγκεντρώνει θεατές από όλο το νησί, που θέλουν να απολαύσουν καλή μουσική από όλη την Ευρώπη. Φέτος το ραντεβού ήταν κανονισμένο για το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Ιουλίου και το Euronews δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό τον αποκεντρωμένο μουσικό θεσμό που φέρνει πιο κοντά την Κύπρο στην Ευρώπη.
Οι συναυλίες του φετινού προγράμματος ξεκίνησαν με την παρουσίαση του «Origins» του δεύτερου προσωπικού δίσκου του κιθαρίστα και συνθέτη Οδυσσέα Τουμάζου. Είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαετούς προσπάθειας, στην οποία, πηγή έμπνευσης αποτέλεσε η πατρίδα του η Κύπρος και οι μουσικές της.
Το άλμπουμ είναι ένας φόρος τιμής στις ρίζες του πληθωρικού καλλιτέχνη και αποτελεί μια ξεχωριστή σύνθεση της παράδοσης και της προσωπικής του μουσικής εξέλιξης. Οι μελωδίες αποτυπώνουν τα παραδοσιακά και σύγχρονα στοιχεία που διαμόρφωσαν τη μουσική του ταυτότητα. Μαζί του στη συναυλία συνέπραξαν ο Μάριος Μενελάου στο κοντραμπάσο, ο Βασίλης Φιλίππου στα κρουστά και τη φωνή και ο Χάρης Λαμπράκης στο νέι:
«Όλο το ταξίδι ξεκίνησε πριν από 10 χρόνια, όταν άρχισα να ταξιδεύω και να είμαι εκτός Κύπρου. Πάντα υπήρχε ο νόστος για την επιστροφή και πάντα η μεγαλύτερη έμπνευση ήταν ο τόπος μου. Οπόταν το πρώτο κομμάτι που γράφτηκε, ήταν ο “Ακάμας”, που έχει να κάνει με την πρώτη φορά που πήγα κάμπινγκ στον Ακάμα. Ήταν τόσο ιδιαίτερος τόπος, με απίστευτη φύση. Έβγαζε μια ηρεμία, που με κρατούσε πάντα ξύπνιο. Ανυπομονούσα πότε θα μπορέσω να επιστρέψω μόνιμα πίσω στην Κύπρο. Όταν πήγα για σπουδές στην Ολλανδία, με αυτή την σκέψη και το ταξίδι που έκανα εκεί, ήταν η μεγαλύτερη έμπνευση να γράψω το πρώτο κομμάτι. Μετέπειτα πήγα στην Ινδία για δουλειά. Αυτή η ανάγκη να επιστρέψω στην Κύπρο, είχε γίνει πιο έντονη. Έτσι έγραψα μουσική, σκεπτόμενος πάντα την Κύπρο κι ένα συγκεκριμένο ηχόχρωμα.
Μετά όταν ήρθα στην Κύπρο, συνέχισα να γράφω μουσική σε αυτή την αισθητική. Η ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς κράτησε κυριολεκτικά 10 χρόνια. Αυτό που έγινε, ήταν ένα πάντρεμα κάτι αρχαίου με κάτι νέο, που στο τέλος της ημέρας ήταν μια προσωπική αποτύπωση ιδεών και του προσωπικού μου ήχου. Δεν μπορώ να πω ότι είχα σκεφτεί το στυλ, πριν να το κάνω. Ήταν σαν να εξέφραζα τα συναισθήματά μου, μέσω των συνθέσεων και της μουσικής. Πάντα μου άρεσε να φλερτάρω με όλα τα είδη μουσικής και ειδικά με την κιθάρα. Πάντα άκουγα μουσική που φλέρταρε με την κιθάρα. Έτσι προσπάθησα πολύ με τον χρόνο που είχα, να μελετήσω και να ακούσω είδη μουσικής, που πάντα μου άρεσαν. Πέρασα επίσης πολύ χρόνο, χωρίς να ακούω μουσική, για να εξερευνήσω τι έχω εγώ μέσα μου» αναφέρει στο Euronews, ο Οδυσσέας Τουμάζου.
Το συγκρότημα ηλεκτρονικής και ακουστικής μουσικής Norlyz έχει ως έδρα του το Βερολίνο. Η μπάντα συνδυάζει τη ζεστασιά και την ευθραυστότητα των ακουστικών οργάνων με την ακρίβεια και τη δύναμη των ηλεκτρονικών. Δημιουργεί σαγηνευτικά grooves, πλούσια σε λεπτές ηχητικές λεπτομέρειες, εμπνευσμένα από την techno, τη world music και την jazz. Οι Norlyz προσφέρουν ένα ταξίδι σε παράλληλους κόσμους, μυστικιστικές χώρες και κινηματογραφικά ηχοτοπία. Ακολουθώντας μια πληθωρική δραματουργία, το μουσικό αυτό project αφήνει χώρο για δημιουργικό αυτοσχεδιασμό μεταξύ των τεσσάρων μουσικών με στόχο να απογειώσουν ο ένας τον άλλον, αλλά και τη συνολική εμπειρία του κοινού.
Το φετινό συναυλιακό καλοκαίρι είναι γεμάτο για το γερμανικό γκρουπ με πολλούς σταθμούς σε όλη την Ευρώπη. Η συναυλία τους στην Κύπρο ήταν η πρώτη της ευρωπαϊκής τους περιοδείας:
«Στην μπάντα, με αυτή τη σύνθεση, παίζουμε τα τελευταία δύο χρόνια και δίνουμε συναυλίες. Αλλά πιο πριν, είχαμε ένα ντουέτο, που ονομαζόταν Schattenspiel. Αποτελούνταν από τον τσελίστα τον Gábor και εμένα. Μετά προστέθηκαν ο Philipp και ο Lasse, ο οποίος δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή. Φτιάξαμε την μπάντα και ξεκινήσαμε πριν από τρία χρόνια με τις νέες συνθέσεις. Και εδώ και δύο χρόνια παίζουμε μαζί στις συναυλίες. Το πρώτο μας άλμπουμ λεγόταν First Dawn on Planet B και κυκλοφόρησε πριν από ενάμιση χρόνο και πριν από ένα χρόνο σε διπλό βινύλιο. Στις αρχές του τρέχοντος έτους, τον Μάρτιο, κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας EP μαζί με τη Malika Alaoui. Είναι μια Ελβετομαροκινή τραγουδίστρια. Και ναι, αυτό είναι ένα άλλο συναυλιακό πρόγραμμα που κάνουμε αυτή τη στιγμή» αναφέρει ο Paul David Heckhausen που παίζει συνθεσάιζερ και κρουστά.
«Όλοι μας έχουμε διαφορετικό μουσικό υπόβαθρο. Έτσι ο Paul έχει κάνει πολλή ηλεκτρονική μουσική. Εγώ που είμαι ο τρομπετίστας και ο Lasse σαξοφωνίστας, έχουμε τζαζ υπόβαθρο. Ο Gábor προέρχεται από την κλασική μουσική και ασχολείται πολύ με την world μουσική. Έτσι φέρνουμε μαζί όλα αυτά τα διαφορετικά στυλ και προσπαθούμε να διαμορφώσουμε τον ήχο του συγκροτήματός μας με όλες αυτές τις διαφορετικές επιρροές. Ο ήχος μας λοιπόν έχει να κάνει με την ηλεκτρονική και την ακουστική μουσική. Είναι ένα ταξίδι σε έναν παλιό κόσμο. Θεωρούμε ότι είναι ένας συνδυασμός techno, jazz και world μουσικής» τονίζει ο Philipp Püschel, που παίζει τρομπέτα και φλικόρνο.
«Οι συνθέσεις που παίξαμε ήταν κυρίως από το τελευταίο μας άλμπουμ με μερικά τραγούδια από προηγούμενες κυκλοφορίες, που κάναμε με τους Schattenspiel, το προηγούμενο σχήμα μας. Ήμασταν ντουέτο το οποίο ήταν το τσέλο και ο Paul στα ηλεκτρονικά, τα συνθεσάιζερ και τα κρουστά. Αυτά τα τραγούδια ενορχηστρώθηκαν ξανά για το κουαρτέτο που παίζουμε τώρα. Το πρόγραμμα, που παρακολουθήσατε ήταν ένας συνδυασμός» συμπληρώνει ο Gábor Hartyáni που παίζει βιολοντσέλο.
Ο τρομπετίστας Ανδρέας Πολυζωγόπουλος βρέθηκε στην Κύπρο για να παρουσιάσει το τελευταίο του άλμπουμ, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2023, με τίτλο «Petrichor». Αυτή η πέμπτη του προσωπική δουλειά είναι μια συλλογή από συνθέσεις εμπνευσμένες από μέρη, ανθρώπους, μυρωδιές, καταστάσεις που του προκαλούν βαθιά συναισθήματα.
Petrichor στα ελληνικά, ονομάζεται η μυρωδιά της γης όταν πέφτουν πάνω της οι σταγόνες της βροχής, έπειτα από μια περίοδο ξηρασίας. Για αυτόν είναι η μυρωδιά της βροχής στα πρωτοβρόχια, το τέλος του καλοκαιριού και ο ερχομός του φθινοπώρου. Στην Κύπρο τον συνόδευσαν ο Γιάννης Παπαδόπουλος στο πιάνο και ο Γρηγόρης Θεοδωρίδης στο κοντραμπάσο.
Μιλήσαμε με τον Ανδρέα Πολυζωγόπουλο, λίγο μετά τη συναυλία τους:
«Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω ακριβώς τον ήχο αυτού του άλμπουμ, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι με εκφράζει 100%, την στιγμή που ηχογραφήθηκε και συνθετικά και εκτελεστικά. Έχει διάφορα στοιχεία, και μεγάλο ποσοστό τζαζ μουσικής. Παίζω αρκετά με τα ηλεκτρονικά. Για πρώτη φορά επίσης, χρησιμοποιώ την τρομπέτα σαν κρουστό. Βάζω πολλά φυσήματα. Λόγω της απουσίας των τυμπάνων, όλοι ανακαλύπτουμε νέους ήχους για να καλύψουμε το κενό, που υπάρχει στα κρουστά. Αυτό είναι για μένα το σημαντικό και είναι κάτι που το βλέπω, κοιτάζοντας λίγο προς τα πίσω. Ο κάθε δίσκος στον οποίο συμμετέχω, είτε σαν leader, είτε σαν side man, εκφράζει εκείνη την στιγμή το παίξιμό μου. Επειδή θέλω να πιστεύω ότι εξελίσσομαι συνεχώς και ότι ανακαλύπτω πράγματα και ότι μελετάω και συνθετικά και εκτελεστικά, νομίζω ότι αυτό το άλμπουμ κατέγραψε πώς έπαιζα σε εκείνη την στιγμή».
Ποιος είναι ο οδηγός του σε αυτή τη συνθετική πορεία αλλά ταυτόχρονα και στη διαδρομή του ως ερμηνευτής;
«Παίζω μουσική για το συναίσθημα, για το ταξίδι. Νομίζω ότι είμαι πάρα πολύ τυχερός, γιατί μπορώ να ακούσω μουσική, χωρίς τη μουσική μου ιδιότητα, σαν ακροατής. Θέλω να πιστεύω σαν τη γιαγιά μου στο χωριό, που δεν έχει γνώσεις μουσικής. Η μουσική που επιλέγω μάλιστα να φτιάξω και να παίξω, έχει ως κριτήριο να μπορεί να την ακούσει η γιαγιά μου κι ένας τζαζίστας και να νιώσουν κάτι και οι δύο. Δεν θέλω δηλαδή σε καμιά περίπτωση να κάνω μουσική γα μουσικούς. Οι τζαζίστες πέφτουν πολύ συχνά σε αυτή την παγίδα. Εγώ το ήξερα από πολύ μικρός, επειδή ξεκίνησα σαν ροκάς, αλλά ακόμη και τώρα μου αρέσει πολύ η ποπ μουσική, μου αρέσει να παίζω με τραγουδιστές και μελωδίες. Έτσι και η μουσική που θέλω να φτιάξω, θέλω να δημιουργεί συναισθήματα, ένα ταξίδι. Να μπορείς να κλείσεις τα μάτια και να μπορείς να πας κάπου, που μόνο η μουσική μπορεί να σε πάει εκεί. Ο λόγος λοιπόν που παίζω καταρχάς μουσική είναι αυτός και ελπίζω και οι ακροατές να νιώθουν κάτι αντίστοιχο».
Το Ιδαίον Project, το folk-rock συγκρότημα από τη Λευκωσία άνοιξε το συναυλιακό πρόγραμμα της δεύτερης μέρας. Με αφετηρία την κρητική μουσική, ανασύρουν ήχους και μελωδίες που έχουν τις ρίζες τους στην ανατολική Μεσόγειο και τα αναμιγνύουν με ετερόκλητα μουσικά ιδιώματα όπως progressive rock, stoner, power metal, flamenco και funk.
Οι Ιδαίον Project είναι ο Βαγγέλης Γέττος, ο Hugo Enrique Olivos και ο Αλέξης Γιαγκουλλής στο μπάσο. Το γκρουπ κυκλοφόρησε το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ του, τον Δεκέμβριο του 2022. Στη συναυλία που έδωσαν στο 10ο Windcraft Music Fest, συνέπραξε ο δεξιοτέχνης της ιρλανδικής γκάιντας Loïc Bléjean, από τη Βρετάνη της Γαλλίας.
«Το Ιδαίον Project έχει δανειστεί το όνομά του, με κάποια ιεροσυλία, από το Ιδαίον Άντρον. Είναι η σπηλιά, που σύμφωνα με τη μυθολογία, γεννήθηκε ο Δίας στην κορυφή του Ψηλορείτη. Για μας, για τη μουσική μας, για την αισθητική μας, για τις πολιτισμικές μας αναφορές, είναι ένας τόπος όπου γεννήθηκαν όλα. Αν και η εκκίνηση βρίσκεται στην Κρήτη, λόγω του κρητικού λαού και του ιδιώματος της κρητικής μουσικής, με το οποίο καταπιάνομαι τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, είδα ότι αυτή η πλατφόρμα της κρητικής μουσικής, όπως και όλα τα είδη παραδοσιακής μουσικής στην Ελλάδα, συνιστούν μια αφορμή, εύπλαστη για να έρθουν πάνω, άλλα είδη, άλλες μουσικές γλώσσες. Ανήκουμε σε αυτό το χώρο και οι αναφορές μας, πέρα από το κρητικό στοιχείο, πάνε προς το stoner rock, έχουμε κάποια στοιχεία από power metal και φλαμένκο κι έναν υβριδικό ήχο που προσπαθούμε να τείνει στην όλη μουσική» μας εξηγεί ο Βαγγέλης Γέττος, που παίζει λαούτο και είναι η «φωνή» του σχήματος.
Ο Hugo Enrique Olivos είναι από το Μεξικό και παίζει τύμπανα στο Ιδαίον Project. Μας μιλά για τη γνωριμία τους και τη δημιουργία της μπάντας: «Συναντηθήκαμε το 2017. Η μπάντα ξεκίνησε όμως επίσημα το 2019, όταν ο Βαγγέλης με προσκάλεσε. Στην αρχή της πορείας μας, ήμασταν απλά ένα ντουέτο, αλλά ένα χρόνο αργότερα, προσκαλέσαμε τον φίλο μας Αλέξη Γιαγκουλλή, που δεν είναι εδώ τώρα, να γίνει και αυτός μέλος της μπάντας. Είναι ο μπασίστας μας. Συνεργαζόμαστε με μουσικούς από όλο τον κόσμο και έτσι δημιουργούμε τη μουσική μας».
Ο Loïc Bléjean συνέπραξε με το σχήμα, ειδικά για τη συναυλία στο Windcraft Music Fest: «Θα παίξουμε όλα τα τραγούδια από το τελευταίο άλμπουμ, το οποίο είναι διαθέσιμο. Είναι βασικά μουσική από την Κρήτη, διαφορετικές μελωδίες. Το ενδιαφέρον για μένα είναι αυτή η ανάμειξη διαφορετικών οργάνων. Φυσικά, αυτό που μου αρέσει να κάνω συνήθως, είναι να παίζω διαφορετικά μουσικά είδη με όργανα που δεν είναι πραγματικά σχεδιασμένα γι' αυτά. Οπότε είναι τέλειο για μένα, που βρίσκομαι εδώ».
Ο Hugo Enrique Olivos συμπληρώνει:«Για μένα, είναι πολύ σημαντικό να προσαρμόζομαι στη νέα κουλτούρα όπου ζω, επειδή μετακόμισα από το Μεξικό στην Κύπρο. Ήταν πριν από δέκα χρόνια. Ένα από τα πράγματα που μου αρέσει πολύ στην ελληνική κουλτούρα, είναι ο ρυθμός που υπάρχει στην παραδοσιακή μουσική. Και όταν γνώρισα τον Βαγγέλη και άρχισα να καταλαβαίνω λίγο καλύτερα πώς λειτουργούν οι ρυθμοί στα ντραμς για αυτό το στυλ μουσικής, με σαγήνευσε πολύ η ιδέα, να έχω αυτό τον νέο τρόπο έκφρασης μέσω του ρυθμού και να εκφράζω διαφορετικά είδη συναισθημάτων. Τότε ήταν που ένιωσα πολύ συνδεδεμένος με το Ιδαίον Project, και γι’ αυτό περνάω πολύ ωραία μαζί τους».
Ο Loïc Bléjean τονίζει:«Είναι πολύ ωραίο το Ιδαίον Project. Είμαστε όλοι από διαφορετικές χώρες και ταιριάζουμε πολύ ωραία, μουσικά. Είμαστε και καλοί φίλοι τώρα. Είναι μια καταπληκτική εμπειρία. Θα ήθελα να ξαναπαίξουμε μαζί το συντομότερο δυνατό».
Οι Captain Stambolov είναι ένα επταμελές γκρουπ από τη Λυών της Γαλλίας, που επαναπροσδιορίζει τους κώδικες της μπάντας χάλκινων πνευστών και φέρνει όπου πάει τη διάσημη βαλκανική μουσική ενέργεια. Το συγκρότημα με την αστείρευτη ενέργεια στην σκηνή, μπολιάζει παραδοσιακά με σύγχρονα ηχοχρώματα. Τον Απρίλιο του 2023 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ του γκρουπ «The Balkan Theory», στο οποίο οι επιρροές βουλγαρικές και ελληνικές συγχωνεύονται σε ένα χάλκινο και ηλεκτρικό σύμπαν. Κάθε συναυλία των Captain Stambolov είναι ένα δυναμικό μουσικό κράμα που περιέχει ρεμπέτικα, αιθιοπικά grooves, βουλγαρικούς χορούς, techno, βαλκανικούς ρυθμούς και βέβαια σύγχρονα γαλλικά μουσικά στοιχεία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ξεσηκώνουν το κοινό, με τους ήχους τους, το οποίο δεν μπορεί παρά να χορέψει ξέφρενα, μέχρι τελικής πτώσης.
Ο Antony Bonnier είναι ο frontman της μπάντας. Παίζει τρομπόνι και τραγουδά:«Γνωριστήκαμε πριν από 11 χρόνια, κυρίως στο σχολείο. Πηγαίναμε όλοι στο ίδιο σχολείο στη Λυών. Τότε αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το συγκρότημα, τους Captain Stambolov. Θέλαμε να εστιάσουμε στα χάλκινα πνευστά όργανα και στη βαλκανική μουσική. Αυτή ήταν η αφετηρία μας, το σημείο έναρξης αυτής της περιπέτειας. Το κυριότερο είναι ότι μας αρέσει πολύ, αγαπάμε τη βαλκανική μουσική. Θέλουμε να παίζουμε αυτή τη μουσική, αλλά ξέρουμε ότι ποτέ δεν θα μπορέσουμε να παίξουμε, όπως οι άνθρωποι που ζουν σε εκείνη την περιοχή του κόσμου. Έτσι, το θέμα είναι ότι αντλούμε πολλή έμπνευση από αυτή τη μουσική και μετά προσπαθούμε να την εκφράσουμε, μέσα από τη δική μας ευαισθησία. Στη συνέχεια προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά προσωπικό σχετικά με την παράδοση».
Ο Hadrien Santos Da Silva παίζει τύμπανα: «Το Stambolovo είναι ένα χωριό στη Βουλγαρία, όπου οι μπάντες που παίζουν παραδοσιακές γαμήλιες μουσικές, συναντιούνται κάθε χρόνο. Η αφετηρία της μπάντας μας, ξεκινήσαμε κάνοντας διασκευές παραδοσιακής βουλγαρικής μουσικής. Στη συναυλία μας, θα έχουμε δικές μας συνθέσεις και μερικές διασκευές, στις οποίες πάντα αλλάζουμε την ενορχήστρωση. Οπότε ναι, έχουμε ένα πολύ προσωπικό ρεπερτόριο».
Το 10ο Windcraft Music Fest περιλάμβανε πέρα από τις συναυλίες, εργαστήρια, παρουσιάσεις, σεμινάρια, jamming sessions, performance και θεάματα σε διάφορα σημεία του μικρού χωριού. Δύο μέρες κάθε καλοκαίρι, τα Κατύδατα πλημμυρίζουν με κόσμο και μουσικές από όλη την Ευρώπη. Η φετινή διοργάνωση ήταν επετειακή, καθώς συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε που ξεκίνησε:
«Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι φτάσαμε κιόλας στα δέκα χρόνια του Windcraft Music Fest. Ξεκινήσαμε δειλά-δειλά το 2014, με ένα πολύ μικρό φεστιβάλ, όπου είχαμε καλεσμένους μόνο Κύπριους καλλιτέχνες. Μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια, είδαμε να εξελίσσεται πολύ έντονα και να μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο. Προσκαλούμε πλέον μεγαλύτερες μπάντες από το εξωτερικό. Προσπαθούμε να εμπλουτίσουμε το πρόγραμμα με τις παράλληλες δράσεις, που διοργανώνουμε. Φέτος εγκαινιάσαμε δύο καινούργιες αίθουσες στο Χάνι, όπου φιλοξενούνται δύο πολύ ιδιαίτερες δράσεις, δύο εκθέσεις.
Ονειρεύομαι ένα φεστιβάλ που να αγκαλιάζει όλο τον κόσμο και θα είναι αγαπητό σε όλους. Να έρχεται όλος ο κόσμος και να περνά όμορφα εδώ. Νομίζω ότι η συνταγή που έχουμε, είναι πετυχημένη. Οπότε δεν θα ήθελα να αλλάξω πάρα πολλά πράγματα. Έχουμε συναυλίες, εργαστήρια που προσφέρονται δωρεάν, δράσεις που εντάσσουν την κοινότητα, το χωριό μέσα στο πρόγραμμα. Πολλοί επισκέπτες γνωρίζουν την ιστορία, τις παραδόσεις, τους ντόπιους. Αυτό που θα ήθελα, είναι να εμπλουτιστεί αυτό το πρόγραμμα με περισσότερους καλλιτέχνες, με περισσότερες δράσεις. Να γίνει τριήμερο ή τετραήμερο. Να μεγαλώσει δηλαδή λίγο σε έκταση, ούτως ώστε να μπορούμε να φιλοξενήσουμε περισσότερες δράσεις τις επόμενες χρονιές» επισημαίνει η Έλλη Μιχαήλ καλλιτεχνική Διευθύντρια Windcraft Music Fest.