Τον Ιούνιο του 1989, μετά το θάνατο του Αγιατολάχ Χομεϊνί, η κυβέρνηση διέκοψε τις τηλεφωνικές συνδέσεις με το εξωτερικό, μια ενέργεια που αποσκοπούσε στον περιορισμό της δυνατότητας των εγχώριων αντιπάλων να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.
Η διακοπή των μέσων επικοινωνίας με τον έξω κόσμο είναι μια προσέγγιση που, με την πάροδο των ετών, έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία των ιρανικών αρχών για τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών.
Είναι ένα μοτίβο που έχει παρατηρηθεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των ετών, επιβαλλόμενο με διαφορετική ένταση. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης με το Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025, το εύρος ζώνης του διαδικτύου του Ιράν μειώθηκε σημαντικά.
Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Νοεμβρίου 2019 κατά της αύξησης των τιμών των καυσίμων, η πρόσβαση των απλών χρηστών στο διαδίκτυο διακόπηκε σχεδόν εντελώς, αν και ορισμένα ιδρύματα και άτομα διατήρησαν περιορισμένη, ελεγχόμενη πρόσβαση.
Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων "Γυναίκες, ζωή, ελευθερία", οι ταχύτητες του διαδικτύου μειώθηκαν αισθητά και αναφέρθηκαν εκτεταμένες διακοπές, αλλά οι συνδέσεις δεν διακόπηκαν ποτέ πλήρως, επιτρέποντας τουλάχιστον μια ελάχιστη ροή πληροφοριών.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των πιο πρόσφατων διαδηλώσεων, η κατάσταση άλλαξε με πρωτοφανή τρόπο. Όχι μόνο η πρόσβαση στο διαδίκτυο έχει διακοπεί εντελώς, αλλά και τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας και οι διεθνείς κλήσεις έχουν επίσης τεθεί εκτός λειτουργίας. Η μόνη σχετικά σταθερή γραμμή επικοινωνίας παραμένουν οι σταθερές κλήσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Αυτό το επίπεδο περιορισμού των επικοινωνιών υπερβαίνει κατά πολύ τα προηγούμενα μέτρα ελέγχου του διαδικτύου και δείχνει ότι τα μέτρα της κυβέρνησης έχουν επεκταθεί από τον ψηφιακό χώρο στοολόκληρη την τηλεπικοινωνιακή υποδομή.
Οι διακοπές του διαδικτύου αποσκοπούν κυρίως στην παρεμπόδιση της μετάδοσης εικόνων, βίντεο και ειδήσεων από το εσωτερικό του Ιράν.
Υπό αυτές τις συνθήκες, τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης είναι ουσιαστικά ανίκανα να μεταδώσουν ρεπορτάζ από τη χώρα, αφήνοντας την κυβέρνηση ως μοναδικό αφηγητή των γεγονότων.
Ταυτόχρονα, η δυνατότητα των διαδηλωτών να συντονίζονται μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων ουσιαστικά εξαλείφεται. Το κλείσιμο των δικτύων κινητής τηλεφωνίας εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό, εμποδίζοντας την άμεση και άμεση επικοινωνία μεταξύ των πολιτών.
Επιπλέον, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει διακόψει εδώ και καιρό τα περσικά δορυφορικά κανάλια μέσω παρεμβολών στα σήματα, εμποδίζοντας τη λήψη και τη μετάδοση αυτών των δικτύων. Το μέτρο αυτό περιορίζει περαιτέρω την πρόσβαση σε ξένα μέσα ενημέρωσης και ολοκληρώνει τον βρόχο ελέγχου της πληροφόρησης από την κυβέρνηση.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Ιράν, τόσο σε κλίμακα όσο και σε ένταση της διακοπής των επικοινωνιών, είναι πρωτοφανές στην πρόσφατη ιστορία. Δείχνει ότι οι πρόσφατες διαδηλώσεις έχουν, περισσότερο από ποτέ, θορυβήσει τις αρχές της Τεχεράνης και τις ανάγκασαν να χρησιμοποιήσουν το πλήρες εύρος των εργαλείων ελέγχου των επικοινωνιών τους.