Το υπουργείο ενημερώνει τον κατάλογο μνημειακών δέντρων με 82 νέα δείγματα: ταξίδι στους αρχαιότερους πράσινους γίγαντες της Ιταλίας, ανάμεσα σε φύση, ιστορία και θρύλους
Άλλοι διανύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να απολαύσουν ένα μαγευτικό τοπίο και άλλοι, αντίθετα, για να συναντήσουν ένα δέντρο. Όχι ένα τυχαίο δέντρο, αλλά έναν γίγαντα που έχει διασχίσει αιώνες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, χιλιετίες, και έχει γίνει σιωπηλός μάρτυρας της ιστορίας της Ιταλίας.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Από το Castagno dei Cento Cavalli στον Αίτνα μέχρι το χιλιετές Olivastro της Σαρδηνίας, περνώντας από την Quercia delle Streghe στην Τοσκάνη, η χώρα μας φιλοξενεί αληθινά ζωντανά μνημεία, που σήμερα είναι ακόμη περισσότερα: το Υπουργείο Γεωργίας επικαιροποίησε τον εθνικό κατάλογο μνημειακών δέντρων με 82 νέες εγγραφές.
Είναι δέντρα που διηγούνται θρύλους, ενέπνευσαν συγγραφείς, άντεξαν σε σεισμούς και τραγωδίες, προστάτευσαν οδοιπόρους και αυτοκράτορες. Ένα μοναδικό φυσικό κεφάλαιο που αξίζει να ανακαλύψει κανείς με μια πραγματική περιήγηση ανάμεσα στους πράσινους γίγαντες της Ιταλίας.
Μνημειακά δέντρα: τι είναι και γιατί προστατεύονται
«Αυτοί οι πράσινοι γίγαντες δεν είναι απλώς δέντρα, είναι μέρος της γης μας, του πολιτισμού και της ιστορίας μας», σχολίασε ο υπουργός Γεωργίας Φραντσέσκο Λολλομπριτζίτα σχετικά με τη δέκατη επικαιροποίηση του εθνικού καταλόγου των μνημειακών δέντρων (πηγή στα Ιταλικά).
Τα καταγεγραμμένα δέντρα επιλέγονται για την εξαιρετική βιολογική, τοπιακή και οικολογική τους αξία. Κάποια ξεχωρίζουν για τις εντυπωσιακές τους διαστάσεις, άλλα ανήκουν σε σπάνια είδη και άλλα έχουν γίνει σύμβολα κοινοτήτων, τόποι λατρείας ή σκηνικά ιστορικών γεγονότων. Σε πολλές περιπτώσεις είναι ακριβώς ο δεσμός με την περιοχή και τις λαϊκές παραδόσεις που τα κάνει μοναδικά.
Πού να δείτε τα ομορφότερα υπεραιωνόβια δέντρα της Ιταλίας
Από τα Αμπρούτσι μέχρι τη Σικελία, περνώντας από το Βένετο, την Τοσκάνη, τη Σαρδηνία και την Καλαβρία, αυτά τα δέντρα αποτελούν μερικούς από τους πιο γοητευτικούς φυσιολατρικούς προορισμούς της χώρας.
Στην Πεσκάρα βρίσκεται το περίφημο Pino d'Aleppo \"coricato\", ένα δέντρο που, αντί να σπάσει μετά από καθίζηση του εδάφους, ξάπλωσε στο έδαφος και συνέχισε να ζει. Για την επιστήμη αποτελεί ένα απίστευτο παράδειγμα προσαρμογής, ενώ η παράδοση λέει ότι έσκυψε για να ακούσει το τραγούδι των θαλάσσιων νυμφών.
Στην καρδιά του δάσους Foresta Umbra, στην Απουλία, μεγαλώνει ο Tasso Vetusto, ένα χιλιετές δέντρο που για τους αρχαίους ήταν ταυτόχρονα σύμβολο θανάτου και αθανασίας. Τα δηλητηριώδη φύλλα του τροφοδότησαν δεισιδαιμονίες και ιστορίες, αλλά η ικανότητά του να αναγεννάται το μετέτρεψε σε σύμβολο της αναγέννησης.
Η Quercia delle Streghe και τα δέντρα που τυλίγονται από θρύλους
Αν υπάρχει ένα δέντρο που τροφοδοτεί περισσότερο από κάθε άλλο τη φαντασία, αυτό είναι η Quercia delle Streghe, στην επαρχία της Λούκα. Τα τεράστια κλαδιά της, που αναπτύσσονται σχεδόν παράλληλα με το έδαφος για περισσότερα από σαράντα μέτρα, σύμφωνα με την παράδοση φιλοξενούσαν τα σαββατικά των μαγισσών στις νύχτες με πανσέληνο.
Αλλά ο θρύλος αφήνει χώρο και στη λογοτεχνία. Λέγεται ότι ο Κάρλο Κολόντι αντλούσε έμπνευση ακριβώς κάτω από την κόμη της καθώς φανταζόταν τις περιπέτειες του Πινόκιο, κάνοντας αυτή τη βελανιδιά ένα από τα πιο εμβληματικά δέντρα της Ιταλίας.
Και στην Ούμπρια η φύση συναντά τον μύθο. Η μεγάλη Roverella di Nottoria είναι ηρωίδα ενός αρχαίου θρύλου, σύμφωνα με τον οποίο κατάφερε ακόμη και να νικήσει τον Διάβολο, κρατώντας τα φύλλα της μέσα στον χειμώνα και αποτρέποντας έτσι το δάσος από το να μείνει εντελώς γυμνό.
Τα μνημειακά δέντρα που αφηγούνται την ιστορία της Ιταλίας
Δεν κρύβουν όμως όλα αυτά τα γιγαντιαία δέντρα μόνο φανταστικές ιστορίες. Κάποια έγιναν μάρτυρες γεγονότων που σημάδεψαν την ιστορία της χώρας.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της σεκόγιας του Βαγιόντ, στο Λονγκαρόνε, που επέζησε της τραγωδίας του 1963. Στον κορμό της διακρίνεται ακόμη η ουλή που άφησε το κύμα που κατέστρεψε την κοιλάδα, προκαλώντας σχεδόν δύο χιλιάδες θύματα. Σήμερα αυτό το δέντρο είναι ένα από τα πιο συγκινητικά σύμβολα της συλλογικής μνήμης των Ιταλών.
Στο Λάτσιο, αντίθετα, η Quercia di Manildo οφείλει την ύπαρξή της σε μια πράξη θάρρους. Το 1968 ο αγρότης Μανίλντο Λομπαρντέλι αντιτάχθηκε στην κοπή της, επιτρέποντας σε αυτή τη μεγαλόπρεπη δρυ να συνεχίσει να ζει και να γίνει ένα από τα πιο θαυμαστά φυσικά μνημεία στην περιοχή του Βιτέρμπο.
Από το Castagno dei Cento Cavalli στο Olivastro di Luras: οι πατριάρχες της φύσης
Ανάμεσα στους πραγματικούς πατριάρχες της ιταλικής φυτικής κληρονομιάς ξεχωρίζει το διάσημο Castagno dei Cento Cavalli, στο Πάρκο του Αίτνα. Με περίπου 2.200 χρόνια ζωής, είναι ένα από τα αρχαιότερα δέντρα της Ευρώπης. Ο θρύλος λέει ότι μια βασίλισσα, που αιφνιδιάστηκε από μια σφοδρή καταιγίδα, βρήκε καταφύγιο μαζί με τη συνοδεία εκατό ιππέων κάτω από την τεράστια κόμη του.
Ακόμη πιο αρχαίο θεωρείται το Olivastro di Luras, στη Σαρδηνία, στο οποίο αποδίδονται περίπου 3.000 χρόνια ζωής. Θεωρείται το γηραιότερο δέντρο της Ιταλίας και ένα από τα αρχαιότερα της ηπείρου, και συνεχίζει μέχρι σήμερα να εντυπωσιάζει με τις διαστάσεις του κορμού του και τη ζωντάνια της κόμης του.
Στην Καλαβρία, αντίθετα, το ανατολικό πλατάνι του Curinga προσφέρει μια πραγματικά μοναδική εμπειρία: ο τεράστιος, κούφιος κορμός του είναι τόσο μεγάλος ώστε μπορεί να φιλοξενήσει έως και δέκα άτομα ταυτόχρονα, δίνοντας την αίσθηση ότι μπαίνεις κυριολεκτικά μέσα σε ένα φυσικό μνημείο.
Η περιήγηση στα μνημειακά δέντρα είναι ένα ταξίδι στη φύση, την ιστορία και τους θρύλους
Η νέα επικαιροποίηση του εθνικού καταλόγου επιβεβαιώνει ότι η Ιταλία είναι πλούσια όχι μόνο σε πόλεις τέχνης και εντυπωσιακά τοπία, αλλά και σε αληθινά ζωντανά μνημεία. Η επίσκεψη σε αυτά τα δέντρα σημαίνει να διασχίζεις αιώνες ιστορίας, να βυθίζεσαι στις τοπικές παραδόσεις και να ανακαλύπτεις τόπους όπου η φύση, ο μύθος και η μνήμη συνεχίζουν να συνυπάρχουν.
Για πολλούς είναι απλώς δέντρα. Για όσους όμως τα συναντούν από κοντά γίνονται κάτι πολύ περισσότερο: φύλακες του χρόνου, σύμβολα αντοχής και ιδανικές στάσεις για ένα διαφορετικό ταξίδι, φτιαγμένο από σιωπή, θαύμα και βαθιές ρίζες.