Αποκαλύπτεται η ιστορία της μοτοσικλέτας της Βέρμαχτ από τον Δούναβη

Ποτέ άλλοτε η στάθμη του νερού στον Δούναβη δεν είχε πέσει τόσο χαμηλά. Η χαμηλή στάθμη αποκαλύπτει όσα παρέμεναν επί δεκαετίες κρυμμένα στον πυθμένα του ποταμού, μεταξύ αυτών και μια μοτοσικλέτα της Βέρμαχτ, τύπου DKW NZ 350-1, από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα αρχικά DKW προέρχονται από τη λέξη «Dampfkraftwagen», μια πρώην γερμανική μάρκα αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, που προέρχεται από τη σιξονική «πόλη των μηχανών» Τσόπαου και αργότερα εξαγοράστηκε από την Auto Union.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Η μοτοσικλέτα βρέθηκε στην κοίτη του ποταμού, στο κέντρο της ουγγρικής πρωτεύουσας Βουδαπέστης, στο ύψος του κτιρίου του ουγγρικού κοινοβουλίου. Για τους εργαζομένους του εκεί Ινστιτούτου και Μουσείου Στρατιωτικής Ιστορίας πρόκειται για πραγματικό εύρημα του αιώνα. Το όχημα, όπως ανέφερε το Ινστιτούτο, έχει διατηρηθεί σχεδόν ακέραιο· η λάσπη του Δούναβη φαίνεται πως το έχει συντηρήσει.

Η μοτοσικλέτα που βρέθηκε είναι μοντέλο που είχε σχεδιαστεί ειδικά για πολεμική χρήση και άρχισε να παράγεται από το 1944. Διέθετε μονοκύλινδρο δίχρονο κινητήρα 11,5 ίππων. Λόγω της αντοχής και της αξιοπιστίας τους, τα επονομαζόμενα «Kräder» ήταν ιδιαίτερα αγαπητά στις μονάδες. Το DKW 350-1 ξεχωρίζει εύκολα χάρη στη μεταλλική πλαϊνή μπαγκαζιέρα, χαρακτηριστικό που φέρει και το όχημα που ανασύρθηκε από τον Δούναβη.

Μέχρι τη λήξη του πολέμου, το 1945, κατασκευάστηκαν περίπου 12.000 μονάδες. Η προηγούμενη έκδοση, DKW (πηγή στα Γερμανικά) NZ 350, έφθανε, σύμφωνα με τον ADAC, μέγιστη ταχύτητα 105 χλμ./ώρα. Στη Βέρμαχτ οι μοτοσικλέτες χρησιμοποιούνταν κυρίως ως μηχανές διαβιβάσεων, αναγνώρισης ή αγγελιοφόρων. Δηλαδή για τη μεταφορά διαταγών, αναφορών και πληροφοριακού υλικού, όπως χάρτες.

Τη μοτοσικλέτα παρήγαγε η Auto Union AG, κατασκευαστής αυτοκινήτων και μοτοσικλετών που ιδρύθηκε το 1932 και ήταν τότε, μετά την Opel, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός στη Γερμανία. Η Auto Union AG δημιουργήθηκε από τη συνένωση διαφόρων μαρκών, μεταξύ των οποίων και η Audi.

Στα προηγούμενα μοντέλα του κατασκευαστή τα τμήματα του πλαισίου συνδέονταν με βίδες. Στη σειρά NZ συγκολλούνταν μεταξύ τους. Επειδή η διαδικασία απαιτούσε μεγάλη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, μπορούσε να γίνεται μόνο τη νύχτα, όταν το δίκτυο δεν ήταν επιβαρυμένο από άλλες χρήσεις.

Στον πυθμένα του Δούναβη εντοπίστηκαν επίσης γερμανικές αντιαρματικές νάρκες τύπου Tellermine 35, υπολείμματα χειροβομβίδων και βλήματα πυροβολικού. Ίσως, σύμφωνα με το ουγγρικό Ινστιτούτο Στρατιωτικής Ιστορίας, το συγκεκριμένο τμήμα του Δούναβη να είχε χρησιμοποιηθεί ως χώρος απόρριψης πολεμικού υλικού.

Από τον Μάρτιο του 1944 γερμανικές δυνάμεις πολιόρκησαν τη Βουδαπέστη. Από τον Οκτώβριο του 1944 έως τον Φεβρουάριο του 1945 ακολούθησε η Μάχη της Βουδαπέστης μεταξύ του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού και των γερμανικών και ουγγρικών στρατευμάτων. Περίπου 30.000 Γερμανοί, πάνω από 17.000 Ούγγροι και γύρω στους 80.000 Σοβιετικούς και Ρουμάνους στρατιώτες σκοτώθηκαν. Στις 13 Φεβρουαρίου 1945 οι εναπομείνασες γερμανικές μονάδες παραδόθηκαν.

Οι εγκαταστάσεις παραγωγής της DKW αποσυναρμολογήθηκαν μετά τον πόλεμο και μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση ως μέρος των πολεμικών επανορθώσεων. Στη Μόσχα και σε άλλες τοποθεσίες χρησιμοποιήθηκαν έως το 1951 για την παραγωγή, σε μεγάλες ποσότητες, της σχεδόν πανομοιότυπης ISCH-350.

Κάτω από τη μοτοσικλέτα βρέθηκαν ανθρώπινα λείψανα. Την ανάσυρση ανέλαβε ο φορέας Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, ο οποίος ανακοίνωσε ότι πρόκειται για τα οστά δύο στρατιωτών της Βέρμαχτ. Ήταν το πλήρωμα της μοτοσικλέτας; Οι μεταλλικές αναγνωριστικές τους ταυτότητες έχουν διατηρηθεί καλά, οπότε θα μπορέσουν να ταυτοποιηθούν. Οι δύο νεκροί πρόκειται να ταφούν στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μπουδαόρς, δυτικά της Βουδαπέστης. Εκεί είναι θαμμένοι περισσότεροι από 16.000 Γερμανοί στρατιώτες.

Ο Volksbund είναι κοινωφελές σωματείο που, κατ’ εντολήν της γερμανικής κυβέρνησης, αναζητεί, ανασύρει και ενταφιάζει πεσόντες του πολέμου στο εξωτερικό. Το 2025 ο αριθμός τους ξεπέρασε τους 5.500.