Διασώστες ψάχνουν στα ερείπια για επιζώντες, ενώ εθελοντές βοηθούν στον καθαρισμό. Κάτοικοι φέρνουν νερό και τρόφιμα και σχηματίζουν ουρές στα κέντρα αιμοδοσίας.
Διασώστες στην Κολομβία ανέσυραν την Τρίτη ζωντανή από τα συντρίμμια ενός κτιρίου που κατέρρευσε μια 32χρονη, προκαλώντας χειροκροτήματα και επευφημίες καθώς εξαντλημένα συνεργεία έδιναν αγώνα δρόμου για να εντοπίσουν κι άλλους επιζώντες από τον ισχυρότερο σεισμό που έχει πλήξει τη χώρα εδώ και έναν αιώνα.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τη Ντανιέλα Λάργκο μετέφεραν έξω από τα ερείπια, τυλιγμένη σε μια μπλε κουβέρτα, ενώ οι διασώστες την αγκάλιαζαν και οι συγγενείς ξεσπούσαν σε χαρές.
Στρατιώτες, πυροσβέστες και εθελοντές συνέχισαν να ερευνούν τα κατεστραμμένα κτίρια σε ολόκληρη τη δυτική Κολομβία, μετά τον σεισμό μεγέθους 7,4 βαθμών της Δευτέρας.
Οι αρχές αναθεώρησαν τον αριθμό των νεκρών προς τα κάτω, σε 216, αφού τοπικοί αξιωματούχοι στην Κάλι διόρθωσαν τα προηγούμενα στοιχεία.
«Χάναμε την ελπίδα μας και τότε δεχτήκαμε ένα τηλεφώνημα», είπε η μητέρα της, Σάντρα Μιλένα Πέρες, στην Περέιρα.
Η Πέρες είπε ότι ένας κάτοικος της περιοχής άκουσε κραυγές για βοήθεια κάτω από τα συντρίμμια και μαζί με γείτονες άρχισε να απομακρύνει μπάζα, προτού φτάσουν οι επαγγελματίες διασώστες.
«Χάρη σε εκείνον, σήμερα είμαστε χαρούμενοι», είπε. «Στο σπίτι την περιμένει ο 12χρονος γιος της».
Μια σπίθα αλληλεγγύης
Στην Περέιρα και στην Κάλι, τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης χρησιμοποίησαν γερανούς, σκύλους και βαριά μηχανήματα για να ερευνήσουν τα κατεστραμμένα κτίρια, ενώ εθελοντές σχημάτιζαν ανθρώπινες αλυσίδες και απομάκρυναν μπάζα με τα χέρια, ελπίζοντας να φτάσουν σε ανθρώπους που παραμένουν παγιδευμένοι κάτω από καταρρεύσαντες δομές.
Καθώς έπεφτε το σκοτάδι, οικογένειες ετοιμάζονταν να περάσουν τη νύχτα σε πάρκα, ενώ μετασεισμοί συνέχιζαν να ταρακουνούν τις πληγωμένες γειτονιές, όπου ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα είχαν μετατραπεί σε σωρούς ερειπίων.
Ο σεισμός παραμόρφωσε τμήματα του συστήματος υγείας, μετατρέποντας την επιχείρηση διάσωσης σε μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις αντιμετώπισης καταστροφών στην Κολομβία τα τελευταία χρόνια.
«Το σπίτι κατέρρευσε πάνω μας. Δεν μπορούσα να βγω έξω», είπε η Μπεάτριθ Άρκος, που παγιδεύτηκε μαζί με τον σύζυγό της και τη μητέρα της κάτω από την πολυκατοικία τους που κατέρρευσε.
«Χρειάστηκε περίπου μία ώρα για να μας βγάλουν έξω», είπε η Άρκος. Νοσηλεύεται αφού μια τσιμεντένια πλάκα έπεσε στην πλάτη της. Τραυματίστηκαν επίσης ο σύζυγος και η μητέρα της.
Στην Κάλι, κάτοικοι οπλισμένοι με κασμάδες, φτυάρια και τα γυμνά τους χέρια ενώθηκαν με τους πυροσβέστες, σκάβοντας μέσα στα κτίρια που έχουν καταρρεύσει.
Οι διασώστες σταματούσαν κάθε λίγα λεπτά για να φωνάξουν προς τα συντρίμμια και να ακούσουν μήπως υπάρξει κάποια ανταπόκριση.
«Το κάνουμε αυτό με τα χέρια μας, με γάντια», είπε ο εθελοντής Πάμπλο Σέζαρ Ρουίς. «Είναι σκληρό να βλέπεις τον χρόνο να κυλά».
Στην Περέιρα, μονάδες του στρατού και σκύλοι ανίχνευσης χτένιζαν μάζες από στραβωμένο σκυρόδεμα και γυμνό σίδερο.
Απεγνωσμένη αναζήτηση
Για πολλές οικογένειες, η απεγνωσμένη αναζήτηση μετατρεπόταν σε αγρυπνία.
«Η θεία μου έμενε εκεί. Είναι κάτω από τα συντρίμμια», είπε ο Χόρχε Γκονσάλες, στεκόμενος δίπλα σε ένα κτίριο που έχει καταρρεύσει στην Περέιρα. «Ήρθα χθες και δεν έχω φύγει, και μέχρι να βρουν τη σορό της δεν σκοπεύω να φύγω από εδώ».
Ενώ ορισμένες οικογένειες περίμεναν νέα για τους αγνοούμενους συγγενείς τους, άλλες προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν την απώλεια σπιτιών, περιουσιών και μέσων βιοπορισμού.
«Χάσαμε τα πάντα», είπε η Στέλα Γκάλβις, συγκρατώντας τα δάκρυά της αφού ξέφυγε από την κατάρρευση του σπιτιού της. «Γλιτώσαμε από θαύμα, αφού κατάφερα να βγάλω τον μικρό μου γιο και ο σύντροφός μου κατάφερε κι εκείνος να βγει».
Από ψηλά, συνοικίες στην Κάλι έμοιαζαν ισοπεδωμένες, με σωρούς γκρίζων ερειπίων να έχουν αντικαταστήσει ολόκληρα τετράγωνα σπιτιών και πολυκατοικιών. Λίγο πιο πέρα, αυτοκίνητα κείτονταν συνθλιμμένα κάτω από γκρεμισμένους τοίχους και τσιμεντένιες πλάκες.
Πολλοί επιζώντες πέρασαν τη νύχτα έξω, είτε επειδή τα σπίτια τους είχαν υποστεί ζημιές είτε επειδή φοβούνταν τους μετασεισμούς.
Ένα πάρκο στην Περέιρα μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο καταφύγιο με σκηνές και στρώματα.
«Χάσαμε τα πάντα, αλλά είμαστε ζωντανοί», είπε ο 23χρονος Τζον Ταμπάσκο, που είχε κατασκηνώσει εκεί με τη σύζυγό του και τον επτά μηνών γιο τους. «Δεν μας είχε ξανατύχει να πρέπει να βασιστούμε σε κάποιον άλλον για να μας βοηθήσει. Είναι εντυπωσιακό πόσο μπορεί να αλλάξει η ζωή».
Κατεστραμμένα σπίτια
Άλλοι προσπαθούσαν να συμβιβαστούν με την απώλεια σπιτιών που είχαν χτίσει επί δεκαετίες.
«Παίρνεις ένα μικρό σπίτι με τόσο κόπο, περνάς 40, 50 χρόνια παλεύοντας για να αποκτήσεις αυτό το σπίτι, το αποκτάς επιτέλους και μέσα σε λίγες μέρες όλα πάνε χαμένα», είπε ο 79χρονος Χάιμε Αλζάτε.
Στην Κάλι, τμήμα του νοσοκομείου Hospital Universitario del Valle κατέρρευσε στη διάρκεια του σεισμού, αναγκάζοντας τους γιατρούς να μεταφέρουν τους ασθενείς σε χώρο στάθμευσης και να περιθάλψουν ορισμένους σε υπαίθριο χώρο.
Κι όμως, μέσα στην καταστροφή, πολλοί Κολομβιανοί κινητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν. Χιλιάδες άνθρωποι μετέφεραν νερό, τρόφιμα και εφόδια στις πληγείσες γειτονιές, ενώ σχηματίστηκαν μεγάλες ουρές έξω από τα κέντρα αιμοδοσίας.
«Έχει να κάνει με την επιθυμία να βοηθήσεις την κοινότητά σου, την πόλη σου και τη χώρα σου», είπε ο αιμοδότης Φέρνεϊ Καμπρέρα.
Ο πρόεδρος Αμπελάρδο ντε λα Εσπριέγια κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και υποσχέθηκε επιδοτήσεις ενοικίου για τις πληγείσες οικογένειες, κατά την επίσκεψή του στην Περέιρα την Τρίτη.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν επείγουσα βοήθεια ύψους 15,5 εκατομμυρίων δολαρίων (13,4 εκατομμύρια ευρώ), ενώ μηνύματα συμπαράστασης και προσφορές στήριξης έφταναν από όλο τον κόσμο.
Καθώς οι μετασεισμοί συνέχιζαν να ταρακουνούν τις πληγείσες πόλεις, τα συνεργεία διάσωσης συνέχιζαν να επιχειρούν μέσα στα ερείπια, ελπίζοντας ότι κι άλλες φωνές, χτυπήματα ή σφυρίγματα θα μπορούσαν ακόμη να ακουστούν.